Chapter Title : എനിക്കായിപ്പിറന്നവൾ [kkwriter-2024] [revised and extended]

യഥാർത്ഥ ആദ്യരാത്രിയാണിന്ന് എന്നെനിയ്ക്കറിയാം. അമ്മ പറഞ്ഞു. അതുകൊണ്ട് ധൃതിവേണ്ട.” ഞാൻ ആ കണ്ണുകളിൽ നോക്കിപ്പറഞ്ഞു.

“കാർത്തീ, ഇത്രയും നാൾ ഞാൻ യാതൊരു ധൃതിയും വെച്ചില്ല. എന്റെ ദേഹത്തിന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾ ചിന്തകളിൽ നിന്നേ മാറ്റിയിരുന്നു. പക്ഷെ, ഇന്നെനിക്ക് ധൃതിയുണ്ട്. നീയെന്നെ എന്തെങ്കിലും ഒക്കെ ഒന്ന് ചെയ്യ്. ഇനി കാത്തിരിക്കാൻ വയ്യ.” ആ കണ്ണുകളിൽ ഉറഞ്ഞ ഉറപ്പോടെ എന്നെ നോക്കിയ ഏട്ടത്തിയുടെ മന്ത്രണം എന്റെ ചെവിയിൽ വീണു.

ഞാൻ ഒരു നിമിഷം ഒന്ന് പകച്ചെങ്കിലും എനിയ്ക്ക് ഏട്ടത്തിയെ മനസ്സിലായി.

ആ അക്ഷമയും മനസിലായി.

ഞാൻ ഏട്ടത്തിയെ ചുറ്റിയിരുന്ന സാരിയുടെ തോളിലെ പിൻ എടുത്തു. മെല്ലെ ആ ചുറ്റഴിച്ചു. അതോടൊപ്പം ഏട്ടത്തിയും മെല്ലെ കറങ്ങി.

എന്റെ മുമ്പിൽ ഒരു റോസാപ്പൂ കറങ്ങുന്നതുപോലെ എനിക്കു തോന്നി.

ചുവന്നു തുടുത്ത കവിളുകൾ, ചുണ്ടുകൾ, കാമത്താൽ തിളങ്ങുന്ന പ്രതീക്ഷ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ, നീണ്ടുമെലിഞ്ഞ കഴുത്ത്, അരയോളം എത്തുന്ന ഇടതൂർന്ന കറുത്ത മുടി, നിവർന്ന പുറം, ഉരുണ്ട കുണ്ടികൾ, ഒട്ടിയ വയർ, ബ്ളൗസിനുള്ളിൽ ഉയർന്ന് പോരിനു നില്ക്കുന്ന മുലകൾ, ഭംഗിയുള്ള പൊക്കിൾ, തുടുത്ത പാദങ്ങൾ.

ഇതയും വർഷങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ കൂടെ ഏട്ടത്തി ജീവിച്ചിട്ടും, ഞാൻ ഇന്നേവരെ ഈ സൗന്ദര്യം കണ്ടതേയില്ല!

ഇങ്ങനെയെല്ലാം സംഭവിച്ചിരുന്നില്ലെങ്കിൽ ഇനിയും ഒരിക്കലും ഇതൊന്നും ചിന്തിക്കുകയും, ഈ വഴിയുന്ന അഴക് കാണുകയും ഇല്ലായിരുന്നു!

അഴിച്ചെടുത്ത മന്ത്രകോടി ഞാൻ കട്ടിൽത്തലക്കലേക്കിട്ടു.

അടുത്തടുത്ത രണ്ടു ദിവസങ്ങളിൽ, രണ്ടു ദേഹങ്ങളിൽ നിന്ന്, അതും, അടുത്ത ബന്ധുക്കളുടെ ദേഹങ്ങളിൽ നിന്ന്, ഞാൻ തന്നെ അഴിച്ചുമാറ്റി, ഇതേ സ്ഥലത്ത് വീണ ആ വസ്ത്രത്തിന്‌ എന്തു തോന്നിക്കാണുമോ എന്തോ!

മന്ത്രകോടിയുടെ ബ്ലൗസിലും, അതിനു