Chapter Title : എനിക്കായിപ്പിറന്നവൾ [kkwriter-2024] [revised and extended]

പാവാടയുമിട്ടിരുന്നു. ഉള്ളിൽ അവൾ ബ്രായിട്ടിട്ടില്ലെന്ന് അവളുടെ നെഞ്ചിലെ ഓറഞ്ചുകളുടെ നൃത്തം കണ്ടാൽ അറിയാം. താഴെ എന്റെ കുണ്ണ വീണ്ടും കമ്പിയാവാൻ തുടങ്ങി.

“എടീ പെണ്ണേ. നിന്നോട് ഞാൻ പലവട്ടം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് ഇമ്മാതിരി തുണിയുമുടുത്തോണ്ട് നടക്കരുതെന്ന്. അല്ലെങ്കിത്തന്നെ…” ഏട്ടത്തി എന്നെയൊന്നു നോക്കിയ ശേഷം പറയാൻ വന്ന വാക്കുകൾ മുറിച്ചു.

ഇനിയും അവിടെയിരിക്കുന്നത് ബുദ്ധിയല്ലെന്നു തോന്നിയപ്പോൾ ഞാൻ കഴിപ്പു നിർത്തി എഴുന്നേൽക്കാൻ തുടങ്ങി.

“നീയെവിടെപ്പോവാടാ. ഇരുന്നു മൊത്തങ്കഴിച്ചേ!” അമ്മു കുറച്ചു കൂടി ചോറ് എന്റെ പ്ലേറ്റിലേയ്ക്കു വിളമ്പിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

അമ്മയും ഏട്ടത്തിയും പന്തം കണ്ട പെരുച്ചാഴിയെപ്പോലെ നോക്കി ഇരുന്നുപോയി. കാരണം ജനിച്ചേപ്പിന്നെ ഇങ്ങനൊക്കെ ആദ്യായിട്ടാണേ. എന്തേലും പാര പണിയാനോ തമ്മിൽത്തല്ലാനോ അല്ലാതെ ഏട്ടനും അനിയത്തിയും തമ്മിൽ മിണ്ടാറു കൂടിയില്ല. അതുകൊണ്ട് തന്നെ രണ്ടു വയസ്സിന് ഇളയതാണേലും അവൾ ചേട്ടാന്നൊന്നും വിളിക്കാറുമില്ല. ഞാനത് കാര്യമാക്കാറുമില്ല.

പക്ഷെ എന്നെക്കൊണ്ട് അവൾക്ക് ആവശ്യമായതെല്ലാം ആജ്ഞാപിച്ച് ചെയ്യിക്കാൻ അവൾക്ക് നന്നായറിയാം. അറിയാതെ ഞാൻ അനുസരിച്ചും പോകും.

അങ്ങനെയുള്ള അവൾ എനിക്ക് ചോറു വിളമ്പുന്നു. എന്നെ കഴിപ്പിക്കുന്നു. എന്റടുത്തിരുന്ന് ചോറു കഴിക്കുന്നു. എല്ലാം അവർക്കൊരതിശയമായിരുന്നു,

“ഗായത്രീ. മോളേ. ഇനി വേണേൽ നമുക്കിവളെ കെട്ടിച്ചു വിടാല്ലേ? ഒരു ഭർത്താവിനെ എങ്ങനെ നോക്കണമെന്നുള്ള വിവരമൊക്കെ പെണ്ണിന് വെച്ചു!” അമ്മ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

ഏട്ടത്തി കൂടെ ചിരിച്ചെങ്കിലും നോട്ടം എന്റെ മുഖത്തായിരുന്നു. സത്യത്തിൽ ആ നോട്ടം സഹിക്കാൻ എനിക്ക് പറ്റുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.

“മൊത്തോം ആയിട്ടില്ല. ഇന്നത്തെ രാത്രികൊണ്ട് മൊത്തം പഠിച്ചോളാമെന്നു പറയട്ടേടാ?” അമ്മു എന്റെ ചെവിയിൽ പതിയെ ചോദിച്ചിട്ട് കുറുകിച്ചിരിച്ചു.

ഞാൻ ‘മിണ്ടാതിരിയെടി’ എന്നർത്ഥത്തിൽ കണ്ണുകാട്ടി.

“ഒരിക്കലുമില്ലാത്ത സ്നേഹമാണല്ലോ ഇന്നു രണ്ടാളും