Chapter Title : എനിക്കായിപ്പിറന്നവൾ [kkwriter-2024] [revised and extended]
കേട്ടാണ് ഞാൻ കണ്ണുതുറന്നത്.
ഞാൻ ബെഡിൽ മലർന്നു കിടക്കുമ്പോൾ അവൾ വേഗം എന്റെ മുണ്ടെടുത്ത് മുഖമൊക്കെ പെട്ടെന്ന് തുടച്ചു വൃത്തിയാക്കി.
“ഇന്നു രാത്രി ഉറങ്ങണ്ടാട്ടോ!” അവൾ കതക് തുറന്നു താഴേയ്ക്കിറങ്ങി പോകാൻ നേരം പറഞ്ഞു.
“ങും?” ഞാൻ ചോദ്യഭാവേന അവളെ നോക്കി.
“അതേ. നിനക്ക് മാത്രമല്ല, മറ്റുള്ളവർക്കുമുണ്ടീ തരിപ്പും കഴപ്പുമെല്ലാം!” അവൾ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
അവളുടെയാ വെടക്ക് ചിരികൂടി കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ കുട്ടൻ വീണ്ടും തലയുയർത്തിയെഴുന്നേറ്റു.
“കണ്ണാ, വാ കഴിക്കാം!!” അടുക്കളയിൽ നിന്നും ഏട്ടത്തിയുടെ വിളി കേട്ടു,
ഹാവൂ. ഏട്ടത്തിയ്ക്കപ്പോൾ എന്നോട് കലിപ്പൊന്നുമില്ല. അത്രയും സമാധാനം!
ഞാൻ ഡൈനിങ് റൂമിലേയ്ക്ക് കയറി ചെല്ലുമ്പോൾ ടേബിനു പുറത്ത് ചോറും കറികളുമെല്ലാം നിരത്തി വെച്ചിട്ടുണ്ട്. അമ്മയും ഇരിപ്പുണ്ട്.
“എന്താടാ. ഇന്നോഫീസിന്നു വന്നിട്ട് കണ്ടേയില്ലല്ലോ? എന്തുപറ്റി?” അമ്മ കുശലമെന്നോണം ചോദിച്ചു.
“അവനിപ്പോളതിനൊന്നും സമയങ്കിട്ടീന്നു വരില്ല. ചെക്കൻ വലുതായി. ഉടനെ പിടിച്ചു കെട്ടിക്കണം!”അടുക്കളയിൽ നിന്നെന്തോ കറിയെടുത്തു വന്ന് ടേബിളിൽ വെയ്ക്കുന്നതിനിടയിൽ ഏട്ടത്തി പറഞ്ഞു.
എന്റെ കണ്ണുകൾ ഞാൻ പോലുമറിയാതെ ഏട്ടത്തിയിലേക്ക് പാഞ്ഞു. ഒന്നും അമ്മയോട് പറയല്ലേയെന്ന അർത്ഥത്തിൽ ഞാൻ കണ്ണുകൾ കൊണ്ടു കെഞ്ചി.
“അതെന്താടീ. ഇരുപത്തിനാല് വയസ്സെന്നു പറയുന്നത് അത്ര വലിയ വയസ്സാണോ. പെണ്ണുകെട്ടിക്കാൻ?“ അമ്മ ഏട്ടത്തിയെ നോക്കി.
ഏട്ടത്തി എന്നെയും. ആ കണ്ണുകളിൽ എന്നോടുള്ള സകല കലിപ്പുമുണ്ടായിരുന്നു.
ഞാനാ നോട്ടത്തിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെടാനൊരു വഴിതേടിയ സമയത്താണ് അമ്മുവിന്റെ വരവ്.
“പെണ്ണിനെ കെട്ടിക്കാറായി. എന്നിട്ടും ഇവളുടെ നടപ്പു കാണുമ്പോഴാണ് എനിക്ക് പെരുത്തു കേറുന്നേ!” അമ്മ അമ്മുവിനെ നോക്കി. അപ്പോഴേയ്ക്കും അവൾ നേരത്തെയിട്ടിരുന്ന ചുരിദാറൊക്കെ മാറ്റി ഒരു ടൈറ്റ് ബനിയനും മുട്ടോളമിറക്കമുള്ള ഒരു
💬 Comments
View all comments