Chapter Title : എനിക്കായിപ്പിറന്നവൾ [kkwriter-2024] [revised and extended]

മാന്യമായിട്ട് തുണിയുടുക്കണം. മറയ്ക്കേണ്ടതൊക്കെ മറച്ച്. അല്ലാതെ കണ്ടടം കാണിച്ചോണ്ടല്ല!” ഏട്ടത്തിയുടെ കണ്ണുകൾ അമ്മുവിന്റെ മാറിൽ തറഞ്ഞിരുന്നത് ഞാൻ വ്യക്തമായി കണ്ടു.

“അച്ചോടാ. എന്നെയുപദേശിക്കുന്നാളിന്റെ മുമ്പിലെന്താ സഹ്യപർവ്വതോ? ഇങ്ങനെ നെഞ്ചിത്തേറ്റു പിടിച്ചോണ്ട് നടക്കുമ്പോ എന്തേ കണ്ണനാണാന്നുള്ള കാര്യമ്മറക്കുവോ? എനിക്കറിയാം നിങ്ങള് ചാടിത്തുള്ളുന്നേന്റെ കാര്യമൊക്കെ. ഇന്നലെയവങ്കേറി കുണ്ടിയ്ക്ക് പിടിച്ചോണ്ടല്ലേ? ഇങ്ങനെ പെരുപ്പിച്ചോണ്ട് നടന്നാലേആരായാലും കേറിപ്പിടിക്കും! ഓരോരുത്തർക്കൊക്കെ എന്തുവേണേലുങ്കാണിക്കാം. നമ്മളുടുക്കുന്ന തുണിയിലാ കുറ്റം!”

ആ വട്ടുപെണ്ണിനെ ഉപദേശിക്കാൻ ചെന്ന ഏട്ടത്തി ആരായി? ഞാൻ ചിരിയടക്കാൻ നന്നായി കഷ്ടപ്പെട്ടു.

എന്നാലും ഞാൻ ഏട്ടത്തിയുടെ കുണ്ടിയ്ക്ക് പിടിച്ച കാര്യം അമ്മുവറിഞ്ഞു എന്നത് എനിക്ക് പുതിയൊരറിവായിരുന്നു. അപ്പോൾ സംഗതിയെല്ലാം അറിഞ്ഞിട്ടാണ് പുള്ളിക്കാരി റൂമിൽ വന്നത്.

“എടീ പെണ്ണേ. നീയിതെന്തൊക്കെയാ വിളിച്ചുപറേന്നത് എന്നു നിനക്ക് വല്ല വിചാരോമൊണ്ടോ? ഞാനേ. ഞാന്നിന്റേട്ടത്തിയമ്മയാ. അതോർമ്മ വേണം!” ഏട്ടത്തിയൊന്നു തണുത്തു.

“അതെന്താ ഏട്ടത്തിയാണേൽ എന്നാവേണേലുങ്കാണിക്കാമോ?” അമ്മു വിടുന്ന ഒരു ലക്ഷണവും കാണുന്നില്ല.

“എടീ പുല്ലേ. അതിന് ഞാനെന്നാ കാണിച്ചെന്നാടീ നീയീപ്പറേണേ? കുറേ നേരായിട്ടവള്…“

“ഞാനപ്പോ പറേന്നേനാണല്ലേ കുറ്റം? നിങ്ങളാ കീറിയിട്ടോണ്ട് നടക്കുന്നേനൊരു കുറ്റോമില്ലാ?” അമ്മു ഏട്ടത്തിയുടെ അരക്കെട്ടിലേയ്ക്ക് ചൂണ്ടിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു,

കാര്യമെന്താണെന്നറിയാൻ അവിടേയ്ക്ക് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കിയ ഞാനുമൊന്നു പകച്ചു.

ചുരിദാർ ടോപ്പിനടിയിൽ ഇട്ടിരുന്ന സാരിപ്പാവാടയുടെ കെട്ട് വിടർന്നിരിക്കുന്നു. അതിനടിയിലൂടെ ഏട്ടത്തിയുടെ വെളുത്തു തുടുത്ത അടിവയറും തുടയും വയറും കൂടി സംഗമിക്കുന്ന ഭാഗവുമെല്ലാം വ്യക്തമായി കാണാം. ഏട്ടത്തിയുടെ കറുത്ത രോമരാജികൾ ഞാൻ ഒരു നിഴൽ പോലെ കണ്ടു.

“എന്താ ഇപ്പോളൊന്നുമ്പറയാനില്ലേ? കുറച്ചു മുമ്പ് നൂറുനാവാരുന്നല്ലോ? എന്റെ തുണിയുടുപ്പാരുന്നല്ലോ കുറ്റം? എന്തൊക്കെയായാലും ഞാൻ അകത്തുമ്പുറത്തുമെല്ലാത്തുണിയും ഉടുക്കുന്നുണ്ട്. എന്നിട്ട് കഴുത്തിനു ചുറ്റും നാവുമായി എന്നെക്കുറ്റമ്പറയാനിറങ്ങിക്കൊള്ളണം!”

ഏട്ടത്തി പെട്ടെന്ന് തൊട്ടി താഴെ വെച്ച്. ഓറഞ്ച് നിറത്തിലുള്ള പാവാടയുടെ വിടർന്നു കിടന്ന ഭാഗം ചൊരുക്കി കെട്ടിലേയ്ക്ക് തിരുകി വെച്ചു. അപ്പോൾ അടിഭാഗത്തു നിന്നും പാവാടയുയർന്ന് വെളുത്തു കൊഴുത്ത കാൽവണ്ണയ്ക്ക് മുകളിൽ വന്നു നിന്നു. ഏട്ടത്തിയുടെ കാലിൽ ആ സ്വർണ്ണ പാദസരം കിടക്കുന്നത് കാണുന്നത് തന്നെ പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ കഴിയാത്തൊരു ഭംഗി.

“നാണക്കേട് തന്നെ. ആമ്പിള്ളേരുള്ള വീട്ടിൽ ജെട്ടിയുമിടാതെ തുറന്നു പിടിച്ചു നടക്കുന്നു. എനിക്കറിയാമെന്തിന്റെ യേനെക്കേടാണെന്ന്!” അമ്മു കിട്ടിയ തക്കം പരമാവധി മുതലെടുക്കുവാ.