Chapter Title : എനിക്കായിപ്പിറന്നവൾ [kkwriter-2024] [revised and extended]

ഇനിയും അമർത്തണമെന്നാണോയെന്നൊന്നും അവളുടെ ഭാവത്തിൽ നിന്നും വ്യക്തമായിരുന്നില്ല.

ഞാൻ പതിയെ എന്റെ കൈ മുലകളിൽ നിന്നും താഴേയ്ക്കു ചലിപ്പിച്ചു. മുട്ടോളമെത്തി നിന്നിരുന്ന പാവാട സാവധാനം മുകളിലേയ്ക്കുയരാൻ തുടങ്ങി. മിനുസമാർന്ന കൊഴുത്ത തുടകളെ തഴുകികൊണ്ട് എന്റെ വിരലുകൾ അനിയത്തിയുടെ സംഗമസ്ഥാനത്തെത്തി. എന്റെ കൈ തടയാൻ അവളൊരു വിഫല ശ്രമവും നടത്തി.

എന്നാൽ ശരിക്കും അവളുടെ കൈകൾക്ക് അതിനുള്ള ബലമില്ലായിരുന്നു.

പാവാട അരക്കെട്ടിൽ ചുറ്റിപ്പിടഞ്ഞു കിടക്കവേ ഞാനവളുടെ പാന്റിസിനു മുകളിലൂടെ വീർത്തൂന്തി നിന്ന പൂറപ്പത്തിൽ പിടിച്ചൊന്നു പിതുക്കി.

“മ്മ്... ശ് ... ഹാ... മ്മ്..“

അമ്മു ഉപ്പൂറ്റിയുയർത്തി വിരലുകളിൽ നിന്നു കുതറിപ്പോയി. എന്റെ വലതുകൈ പാന്റീസിന് മുകളിലൂടെ അനിയത്തിയുടെ സംഗമസ്ഥാനത്ത് ചിത്രപ്പണികൾ തുടർന്നു. പെങ്ങളുടെ വെളുത്തു കൊഴുത്ത വാഴത്തടപോലുള്ള തുടകളിന്മേലൊന്നു ഞെക്കിയുടച്ചിട്ട് ഞാനവളുടെ മുന്നിൽ കുന്തക്കാലിലിരുന്നു.

തവിട്ട് നിറത്തിൽ മുട്ടോളമെത്തുന്ന പാവാട മുകളിലേയ്ക്കുയർത്തിയപ്പോൾ തടിച്ച തുടകൾക്കിടയിൽ കയറിക്കിടന്ന മഞ്ഞയിൽ ചുവന്ന പൂക്കളുള്ള കുഞ്ഞുപാന്റീസ് എന്റെ കണ്ണിനുമുന്നിൽ തെളിഞ്ഞു.

“എടീ. നീയിന്നു വൈകിട്ടുമീ പാന്റീസല്ലേയിട്ടിരുന്നേ?” ഞാൻ തലയുയർത്തി അവളെ നോക്കി. അവളുടെ മുഖത്ത് ചമ്മലോ നാണമോയെന്ന് വേർതിരിച്ചറിയാൻ കഴിയാത്തൊരു ഭാവമായിരുന്നു അപ്പോൾ.

“അത്. അതു നിനക്കെങ്ങനറിയാം?” അവൾ ചോദ്യഭാവേന എന്നെ നോക്കി.

“അത് നീ ടെറസിന്നിറങ്ങി വന്നപ്പോ ഞാങ്കണ്ടു!” ഞാനൊരു കള്ളച്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞപ്പോൾ അവളെന്റെ തലയ്ക്കൊരു കൊട്ടു തന്നു.

“ച്ചീ. വൃത്തികെട്ടവൻ!” അവൾ ചിറി കോട്ടി.

“അയ്യോടാ. ഒരു പുണ്യാളത്തി! സത്യമ്പറേടീ. നീ മനപ്പൂർവ്വം എന്നെ കാട്ടാനല്ലേ അങ്ങനൊക്കെ ചെയ്തേ?”

“എന്റെ പൊന്നേ. വിസ്താരമൊക്കെ പിന്നെ മതി. ഇപ്പോളെന്തേലും ചെയ്യാന്നോക്ക്, കുറേനേരമായിങ്ങനെ തുണീമ്പൊക്കി നിക്കാന്തുടങ്ങീട്ട്!” അവൾ കള്ളച്ചിരിയോടെ എന്റെ മുഖത്തേയ്ക്ക് നോക്കി.