Chapter Title : എനിക്കായിപ്പിറന്നവൾ [kkwriter-2024] [revised and extended]

നെറ്റിയിൽ ഒരുമ്മയും നല്കി.

“മ്മ് ഹ്. വിളി!” അവൾ കുഞ്ഞുങ്ങളെപ്പോലെ ചിണുങ്ങിക്കൊണ്ട് എന്റെ നെഞ്ചിൽ മുഖമിട്ടിളക്കി. അതിനൊപ്പം അവളുടെ വലതു മുലയും എന്റെ വയറിൽ അമർന്നു ഞെങ്ങി,

“ഓഹ്ഹ്ഹ്, വിളിക്കാം. വിളിക്കാം, എന്റെ പൊന്നുമോളു പറ. അവളങ്ങനെ വന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ മോള് തിരിച്ചെന്തു പറഞ്ഞു?”

“അയ്യടാ. അവളുടെ കാര്യമറിയാനുള്ള ഒരാവേശം!” പറഞ്ഞിട്ട് അവളെന്റെ വയറ്റിലൊരു കുത്തു തന്നു.

എനിക്കു നൊന്തു.

“കളിക്കാതെ പറ മോളേ. എന്നിട്ട് നീയെന്നാ മറുപടി പറഞ്ഞു?” എന്റെ ആകാംക്ഷയ്ക്ക് അപ്പോൾ അതിരുകളില്ലായിരുന്നു.

“ഞാനോ? ഞാനെന്ത് മറുപടി പറയാൻ? അവളുടെ കരണത്ത് രണ്ടെണ്ണം പൊട്ടിച്ചു. അത്ര തന്നെ!” അവളുടെ കൂസാതെയുള്ള മറുപടി കേട്ടതും കാറ്റു പോയ ബലൂണിന്റെ അവസ്ഥയിലായി ഞാൻ.

“നിന്നെയൊന്നും പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ലെടീ. പോ. അങ്ങട് മാറിക്കെടെ.” ഞാനവളെ എന്റെ നെഞ്ചിന്ന് തള്ളി മാറ്റി തിരിഞ്ഞു കിടന്നു.

“ഓഹോ. അപ്പോഴേയ്ക്കും പിണങ്ങിയാ!” അവളെന്നെ മലർത്തി കിടത്തി എന്റെ നെഞ്ചത്തു കേറിക്കിടന്നു.

അവളുടെ മുലകൾ എന്റെ നെഞ്ചിൽ അമർത്തിക്കൊണ്ട്, ഇരുകൈകളാൽ എന്റെ കവിളുകൾ കോരിപ്പിടിച്ച്, എന്റെ കണ്ണുകളിലേയ്ക്ക് നോക്കി. എന്റെ ചുണ്ടുകളിൽ ശക്തിയായി ചുംബിച്ചു.

എന്റെ വായിലേയ്ക്ക് അവളുടെ നാവു കടത്തി എന്റെ നാവിനെ തഴുകി. എന്റെ പല്ലുകളെ തിരഞ്ഞു. എന്നിട്ട് തലയുയർത്തി എന്റെ കണ്ണുകളിലേയ്ക്ക് നോക്കി.

അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ അപ്പോൾ കാരിരുമ്പിന്റെ ദൃഢതയാണ്‌ ഞാൻ കണ്ടത്!

“നീയേ, നീയെന്റെ മാത്രം കണ്ണനാ.എന്റെ മാത്രംകാർത്തിക്. അന്നും. ഇന്നും, എന്നും! ഈ ഞാൻ നിന്റേം. ഈ കള്ളക്കണ്ണനെ ഒരു പ്രീതീമങ്ങനെ പ്രേമിക്കണ്ട. അതെനിക്കിഷ്ടമല്ല.അത്ര തന്നെ.ഞാൻ ആർക്കും എന്റെ കാർത്തിയെ കൊടുക്കില്ല. നീ പോകാൻ നോക്കിയാൽ കൊല്ലും ഞാൻ. എന്നിട്ട് ഞാനും ചാകും. അങ്ങനെ നിന്റെ കൂടെവരും.”എന്റെ കണ്ണുകളിൽ നോക്കിക്കിടന്ന ആ മിഴികൾ രണ്ടു തടാകങ്ങൾ ആകുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു.

സ്നേഹത്തിന്റെ ആഴമുള്ള നീലത്തടാകങ്ങൾ!

“അമ്മൂ,” എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ തുളുമ്പി നിറഞ്ഞുപൊങ്ങിയ സ്നേഹത്തോടെ ഞാൻ വിളിച്ചു.

ആ മിഴികളിൽ നിന്ന് ഓരോ നീർത്തുള്ളികൾ എന്റെ നെഞ്ചിൽ വീണ്‌ പൊള്ളിച്ചു. പിന്നെ എന്റെ നെഞ്ചിനെ തണുപ്പിച്ചു.

തിരിച്ചറിവിന്റെ തണുപ്പ്!

“എനിയ്ക്കായിപ്പിറന്നവൾ!” മനസ്സിൽ എവിടെ നിന്നോ മിന്നൽ പോലെ വീണ്ടും ആ