Chapter Title : എനിക്കായിപ്പിറന്നവൾ [kkwriter-2024] [revised and extended]

ഇത്രയും നേരത്തെ സകല രതിതാഡനവും സഹിച്ചു കിടക്കുന്ന എന്റെ അനിയത്തിയുടെ, തലയിണയിൽ തല ചെരിച്ചു കിടക്കുന്ന മുഖത്തു നോക്കിയപ്പോൾ, അന്നാദ്യമായി എനിക്കവളോട് ലോകത്തേറ്റവും ഇഷ്ടം തോന്നി.

ഞാൻ കമിഴ്ന്ന് ചെരിഞ്ഞ് കിടക്കുന്ന അവളുടെ മുഖത്തിനരികിൽ നിലത്ത് മുട്ടുകുത്തി നിന്നു.

മുഖത്ത് പാറിക്കിടക്കുന്ന അളകങ്ങൾ.

നഗ്നമായ, അഴകു വഴിയുന്ന വടിവൊത്ത ദേഹം.

അടഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്ന മിഴികൾ.

കമിഴ്ന്ന് കിടക്കുമ്പോൾ മടക്കി തലയ്ക്കു പുറകിൽ ചേർത്തുവച്ചിരിയ്ക്കുന്ന കൈ. മറ്റേക്കൈ ഇപ്പുറത്ത് നീട്ടി ആ പൊൻനിറമാർന്ന ദേഹത്തിനരികിൽ വച്ചിരിക്കുന്നു.

കാലുകൾ നീട്ടി, അൽപം അകത്തി വച്ചിരിയ്ക്കുന്നു.

ആ കിടപ്പിൽ തന്നെയുണ്ട് ഒരു കുഞ്ഞിന്റെ നിഷ്കളങ്കത്വം.

തനിയ്ക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടയാളുടെ അരികിൽ യാതൊരുവിധ സ്വയംഭാവവും ഇല്ലാതെ സംതൃപ്തി നേടിയുള്ള ഒരു പെണ്ണിന്റെ, എന്റെ സ്വന്തം പെങ്ങളുടെ, കിടപ്പ്!

ആപ്പിൾ പോലെയുള്ള ആ കവിളിൽ, ഞാൻ വെടിപൊട്ടിച്ചപ്പോൾ പതിയെ കടിച്ച പാട് ചുവന്നു കിടക്കുന്നു.

അവളുടെ കഴുത്തിലും എന്റെ പല്ലുകളുടെ ചുവപ്പുണ്ട്.

അവൾക്ക് വേദനിച്ചോ ആവോ. പാവം. എന്റെ സുഖക്കൊടുമുടിയേറുന്ന ആ സമയത്ത് ഞാൻ എന്റെ സുഖം മാത്രമേ ആലോചിച്ചുള്ളൂ. തെറ്റായിപ്പോയി.

ഞാൻ ആ അളകങ്ങൾ മെല്ലെ മാടിയൊതുക്കി.

ആ ചുവന്ന പാടുകളിൽ ചുണ്ടുകൾ ചേർത്തു.

“സോറി അമ്മൂ...”

“മ്മ്.. ” അവൾ കണ്ണുകൾ അടച്ച് ഞരങ്ങി.

ഞാൻ കടിച്ചു ചുവപ്പിച്ച ആ ചുണ്ടുകളുടെ മൂലയിലും ഒരുമ്മ കൊടുത്തു.

ആ തളർന്ന് കണ്ണടച്ചുള്ള കിടപ്പിൽ എന്റെ കാന്താരി, തന്റെ ചുവന്ന നാവു നീട്ടിത്തന്നു.

ഞാൻ അറിയാതെ ചിരിച്ചുപോയി.

ആ നാവ് ഞാൻ എന്റെ ചുണ്ടുകൾക്കുള്ളിലാക്കി.

ആ മുഖത്തെ നിഷ്കളങ്കഭാവം കണ്ട് എന്റെ ഹൃദയം തുടിച്ചു. അവളുടെ