Chapter Title : എനിക്കായിപ്പിറന്നവൾ [kkwriter-2024] [revised and extended]

ഞാൻ ഉണ്ടായി. രണ്ടു വർഷം പിറകേ അമ്മുവും.

ഈ കാന്താരി, എന്റെ അനിയത്തി അമ്മു. രണ്ടു വയസ്സിനിളയത്. വെളുത്ത്, എന്റെ നെഞ്ചൊപ്പം പൊക്കമുള്ള, പ്രായത്തിന്റേതായ എല്ലാ തുടിപ്പും, തുടുപ്പും, മുഴുപ്പും ഉള്ള, എന്റെ കാന്താരിപ്പെങ്ങൾ. നാവിന്‌ എല്ലില്ല. ഞാനാണ്‌ ഇവളെ വഷളാക്കുന്നതെന്നാണ്‌ അമ്മയുടെ പരാതി. അതു ശരിയാണുതാനും.

അമ്മുവാണെങ്കിൽ, ഉണ്ടായകാലം മുതൽ എന്റെ കൂടെയാണ്‌ ജീവിതം. അവൾ ഉണ്ടായപ്പോൾ മുതൽ ഞാൻ ഏറ്റെടുത്തതാണത്രേ അവളെ. ശരിയായിരിയ്ക്കും. ഓർമ്മവച്ചപ്പോൾ മുതൽ അവൾ എന്റെ ഒക്കത്തും, പുറത്തും, കൂടെയും ആണ്‌. കിടപ്പുപോലും.

ഞാൻ ഊട്ടണം, ഉറക്കണം, എടുക്കണം അങ്ങിനെ എന്തിനും ഏതിനും ഞാൻ മാത്രം മതിയായിരുന്നു പണ്ടും.

പക്ഷേ, എന്റെ ശ്രദ്ധയെങ്ങാനും അവളിൽനിന്ന് മാറിയാൽപ്പിന്നെ ഭൂമി കീഴ്മേൽ മറിയ്ക്കും. അച്ഛനും, അമ്മയ്ക്കും, ഏട്ടനും എല്ലാം അതറിയാമായിരുന്നു.

അതുകൊണ്ട് അമ്മയ്ക്ക് സുഖമായിരുന്നു. ഞാൻ ക്ലാസ്സിൽ പോകുമ്പോൾ മാത്രമായിരുന്നു അവൾ അമ്മയുടെ ഒപ്പം കൂടിയിരുന്നത്. അവളും എന്റെ സ്കൂളിൽ ചേർന്നപ്പോൾപ്പിന്നെ ആ കാര്യവും ഓക്കെ.

അവളുടെ വിരൽത്തുമ്പിലാണ്‌ ഞാൻ. അവളുടെ മുഖം ഒന്നു വാടിയാൽ എനിയ്ക്ക് സഹിയ്ക്കില്ല. അതവൾക്കും അറിയാം. പിന്നെ, തിരിച്ചുമതേ. പക്ഷേ മിനിറ്റിന്‌ മിനിറ്റിന്‌ എന്നോടവൾ അടികൂടും. വളർന്ന് ജോലിക്കാരി ആയതൊന്നും പ്രശ്നമല്ല. അവൾക്കും ഒരു ഐറ്റി കമ്പനിയിലാണ്‌ ജോലി. പക്ഷേ വീട്ടിലെ അവളുടെ സ്വഭാവം കണ്ടാൽ പത്താം ക്ലാസ്സ്കാരിയാണെന്നേ ആരും പറയൂ.

ഞങ്ങളുടെ അമ്മ പാർവതി, 52 വയസ്സ്. അമ്മ ജോലിയ്ക്കു പോയിരുന്നു. പക്ഷേ അച്ഛൻ മരിച്ചതിൽപ്പിന്നെ വേണ്ടെന്നു വച്ചു. ഇപ്പോൾ ഗൃഹഭരണം. പിന്നെ ഞങ്ങളെ മേയ്ക്കലും, തല്ലു തീർക്കലും, സീരിയൽ കാണലും. എന്തായാലും അമ്മയ്ക്ക് നല്ല എന്റർട്ടയിന്മെന്റാണ്‌!