Chapter Title : എനിക്കായിപ്പിറന്നവൾ [kkwriter-2024] [revised and extended]

എല്ലാം വിറ്റ്, ആ നാടുവിട്ട്, ഇത്രയും ദൂരെ വന്ന്, കേരളത്തിന്റെ ഏകദേശം വടക്ക്, തരക്കേടില്ലാത്ത ഒരു ഇരുനില വീടുവാങ്ങി സെറ്റിൽ ആയതാണ്‌.

മെയിൻ റോഡിൽനിന്ന് അല്പം ഉള്ളിൽ ആണെന്നേയുള്ളൂ. അധികം അയൽപക്കം ഒന്നുമില്ല.

ഇവിടെ ഞങ്ങൾക്ക് അധികം പരിചയക്കാരോ, സ്നേഹിതരോ, ബന്ധുക്കളോ ഇല്ല. പക്ഷേ ഞങ്ങൾ തമ്മിൽത്തമ്മിൽ വളരെ സ്നേഹത്തിലാണ്‌.

പഠിത്തത്തിൽ മിടുക്കരായതിനാൽ എനിയ്ക്കും, പിറകേ അമ്മുവിനും ജോലി കിട്ടിയതിൽപ്പിന്നെ വീട്ടിൽ ഒരു കാര്യത്തിനും മുട്ടില്ലായിരുന്നു.

കുട്ടികൾക്ക് ട്യൂഷനെടുത്തും ട്യൂട്ടോറിയൽ കോളേജുകളിൽ പഠിപ്പിച്ചും അന്നു മുതൽ ഇന്നു വരെയും ഏട്ടത്തി ഞങ്ങൾക്ക് വേണ്ടിയാണ്‌ ജീവിച്ചത്.

ഒരു വിധത്തിൽപ്പറഞ്ഞാൽ ഏട്ടത്തി ഞങ്ങൾക്ക് രണ്ടുപേർക്കും അമ്മയെപ്പോലെ തന്നെയായിരുന്നു.

പിന്നെ ശ്ശേ… എന്നിട്ട് ആ ഏട്ടത്തിയെ ഞാൻ വിഷമിപ്പിച്ചല്ലോ എന്നോർത്തപ്പോൾ എന്റെ ചങ്ക് നീറി.

“ടാ കണ്ണാ. സത്യമ്പറ. ഏട്ടത്തിയ്ക്കെന്താ പറ്റിയേ?” വാതിൽക്കൽ അമ്മു.

ഇവൾ എപ്പോഴാണ്‌ സ്റ്റെപ്പുകയറി എന്റെ മുറിവാതില്ക്കൽ എത്തിയത്?

“ആഹ്. എനിക്കറിയില്ല!” ഞാൻ ഒഴിഞ്ഞു മാറി.

“സത്യമ്പറയടാ. നീയേട്ടത്തിയോട് എന്നാ തോന്നിവാസമാ കാട്ടിയേ! ആ പാവത്തിന്റെ കണ്ണു കലങ്ങിക്കിടക്കുവാ. നീയെന്തോ കാട്ടി അതു തന്നെ കാര്യം!”

അവൾ മുറിയുടെ വാതിലുമടച്ച് എന്റെ നേരെ ചീറിക്കൊണ്ട് വന്നു,

“ആടീ. ഞാൻ ചെയ്തു. അതുകൊണ്ട് തന്നെയാ അവര് കരഞ്ഞേ. ഇപ്പൊന്താ? വേണേൽ ഇനിയും ചെയ്യും. നീയെന്നാ ചെയ്യും!” ഞാനും വിട്ടുകൊടുത്തില്ല.

“ആഹാ. അത്രയ്ക്കായോ?” പറഞ്ഞിട്ട് അവൾ എന്നെ തല്ലാനായി കട്ടിലിൽ എന്റെ മേലേയ്ക്കു ചാടിക്കയറി.

ആ തല്ലുകൂടൽ സർവ്വസാധാരണമായതിനാൽ ഞാൻ അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു കട്ടിലിൽ കിടത്തി അവളുടെ മീതെ കയറി അനങ്ങാൻ പറ്റാത്ത മട്ടിൽ ലോക്കാക്കി.

അമ്മു കഴിയുന്നതും കുതറാൻ നോക്കി, പക്ഷേ ഞാൻ വിട്ടു കൊടുത്തില്ല.

“സ്വന്തം ചേട്ടനെ തല്ലാൻ കയ്യോങ്ങുന്നോടീ ശവമേ!” അവളുടെ കൈ രണ്ടും കട്ടിലിലേയ്ക്ക് ചേർത്തമർത്തിക്കൊണ്ടു ചോദിച്ചു.

“അപ്പൊ നിനക്ക്, നിനക്ക് ഏട്ടത്തിയുടെ കുണ്ടിയ്ക്ക് പിടിക്കാല്ലേ. അതിനു കുഴപ്പമില്ലാ?”

അതു കേട്ടതും എന്റെ കയ്യൊന്നയഞ്ഞു. ഈശ്വരാ. അപ്പോളിവൾ എല്ലാങ്കണ്ടോ?

എന്റെ കയ്യയഞ്ഞ തക്കത്തിന് അവൾ വീണ്ടുമൊന്ന് കുതറി. അവൾ കാലെടുത്തു പൊക്കിയതും എന്റെ അണ്ടിയിൽ കൊണ്ടു.

“ആ.ഹ്, മ്മേ!” ഞാൻ വാവിട്ടു വിളിച്ചു കൊണ്ട്