Chapter Title : എനിക്കായിപ്പിറന്നവൾ [kkwriter-2024] [revised and extended]

അതുകൊണ്ട് തന്നെയാ അവര് കരഞ്ഞേ. ഇപ്പൊന്താ? വേണേൽ ഇനിയും ചെയ്യും. നീയെന്നാ ചെയ്യും!” ഞാനും വിട്ടുകൊടുത്തില്ല.

“ആഹാ. അത്രയ്ക്കായോ?” പറഞ്ഞിട്ട് അവൾ എന്നെ തല്ലാനായി കട്ടിലിൽ എന്റെ മേലേയ്ക്കു ചാടിക്കയറി.

ആ തല്ലുകൂടൽ സർവ്വസാധാരണമായതിനാൽ ഞാൻ അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു കട്ടിലിൽ കിടത്തി അവളുടെ മീതെ കയറി അനങ്ങാൻ പറ്റാത്ത മട്ടിൽ ലോക്കാക്കി.

അമ്മു കഴിയുന്നതും കുതറാൻ നോക്കി, പക്ഷേ ഞാൻ വിട്ടു കൊടുത്തില്ല.

“സ്വന്തം ചേട്ടനെ തല്ലാൻ കയ്യോങ്ങുന്നോടീ ശവമേ!” അവളുടെ കൈ രണ്ടും കട്ടിലിലേയ്ക്ക് ചേർത്തമർത്തിക്കൊണ്ടു ചോദിച്ചു.

“അപ്പൊ നിനക്ക്, നിനക്ക് ഏട്ടത്തിയുടെ കുണ്ടിയ്ക്ക് പിടിക്കാല്ലേ. അതിനു കുഴപ്പമില്ലാ?”

അതു കേട്ടതും എന്റെ കയ്യൊന്നയഞ്ഞു. ഈശ്വരാ. അപ്പോളിവൾ എല്ലാങ്കണ്ടോ?

എന്റെ കയ്യയഞ്ഞ തക്കത്തിന് അവൾ വീണ്ടുമൊന്ന് കുതറി. അവൾ കാലെടുത്തു പൊക്കിയതും എന്റെ അണ്ടിയിൽ കൊണ്ടു.

“ആ.ഹ്, മ്മേ!” ഞാൻ വാവിട്ടു വിളിച്ചു കൊണ്ട് അണ്ടിയും പൊത്തിപ്പിടിച്ചു മലർന്നു കിടന്നു.

“കണ്ണാ. എന്താടാ പറ്റിയേ?” അമ്മു ചാടിപ്പിടഞ്ഞെണീറ്റു.

“ആ.ഹ്..” കണ്ണിൽ നിന്നു പറക്കുന്ന പൊന്നീച്ചകളെ എണ്ണാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ഞാൻ മോങ്ങി.

“എടാ. എന്നാന്ന് പറയടാ?” അവളെന്നെ പിടിച്ചെഴുന്നേൽപ്പിക്കാൻ നോക്കിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

“വിട്ടിട്ട് പോടീ മൈരേ!” എനിക്ക് ദേഷ്യമടക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല, കണ്ണുകൾ പൂട്ടിയടച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു.

“എടാ. നീയൊന്ന് എണീറ്റേ. ഞാനൊന്നു നോക്കട്ടേ!” അവൾ എന്നെ വീണ്ടും പിടിച്ചുയർത്താൻ നോക്കി.

“അമ്മൂ, നീയൊന്ന് പോയേ. എനിക്കൊന്നു കിടക്കണം!”

“എന്തായാലും നിന്നെയിങ്ങനെ കിടത്തീട്ട് ഞാൻ പോവൂല. എന്തേലും കുഴപ്പമുണ്ടെൽ നമുക്ക് ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോകാടാ, അതിനാദ്യം ഞാനൊന്നു നോക്കട്ടേ!” എന്നു പറഞ്ഞതും അവളെന്നെ പിടിച്ചെഴുന്നേൽപ്പിച്ചതും ലുങ്കി അഴിച്ചു