Chapter Title : എനിക്കായിപ്പിറന്നവൾ [kkwriter-2024] [revised and extended]

ക്ഷേത്രത്തിലെ വയസ്സൻ പൂജാരിയോട്, രണ്ടുപേരും അനാഥരാണെന്നും, ഒളിച്ചോടി വന്നതാണെന്ന് പറഞ്ഞു. അതിനാൽ കൂടുതൽ ചോദ്യങ്ങൾ ഉണ്ടായില്ല. ഏട്ടൻ രണ്ടു മേൽവിലാസങ്ങൾ നൽകിയപ്പോൾ വിവാഹ സർട്ടിഫിക്കറ്റും കിട്ടി. തിരക്കുകളില്ലാത്ത ആ അമ്പലത്തിൽ അന്ന്‌ അതെല്ലാം എങ്ങിനെയോ എളുപ്പം നടന്നു. അല്ലെങ്കിൽ ഈശ്വരൻ നടത്തി.

അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ, നമ്മൾ മുൻപു താമസിച്ചിരുന്ന നാട്ടിൽ താമസം തുടങ്ങി. അവിടെ വച്ചാണ്‌ നിങ്ങൾ മൂന്നുപേരും ഉണ്ടായത്. ബാക്കിയെല്ലാം നിങ്ങൾക്കറിയാം.”

ഞാനും, താഴാതെ തെറിച്ചുയർന്നുനിൽക്കുന്ന എന്റെ കുണ്ണമേൽ എന്റെ അനിയത്തിയും, തുറിച്ച കണ്ണുകളും, തുറന്ന വായകളുമായി ആ നേർത്ത ഇരുട്ടത്ത് ചലിയ്ക്കാൻ മറന്ന് അമ്മയെ നോക്കിയിരുന്നു.

അമ്മയ്ക്ക് ഞങ്ങളുടെ കണ്ണുകളിലെ തിളക്കം കാണാമായിരുന്നിരിയ്ക്കണം. അല്ലെങ്കിൽ അമ്മ തങ്ങളുടെ ചെറുപ്പം കാണുകയായിരുന്നിരിക്കാം.

മുന്നിലെ ആ ഇരുട്ടിലേയ്ക്ക് നോക്കി അമ്മ പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു:

“ആദ്യത്തെ ആൺകുട്ടിയ്ക്കുശേഷം, രണ്ടാമത്തേതും, അതും എട്ടു വർഷം കഴിഞ്ഞ്, ആൺകുട്ടിയായപ്പോൾ ഞങ്ങളുടെ ചരിത്രം ആവർത്തിയ്ക്കില്ല എന്ന് ഞങ്ങൾ കരുതി. അത് ഞങ്ങൾ ചെയ്യുന്നതിൽ എന്തെങ്കിലും കുറ്റബോധംകൊണ്ടായിരുന്നില്ല. പ്രകൃതി അതിന്‌ അനുവദിച്ചില്ല എന്നുമാത്രം ഞങ്ങൾ വിചാരിച്ചു. അത്രയേ ഉള്ളൂ.

“മൂന്നാമതായി അമ്മുവുണ്ടായത് അവിചാരിതമായിരുന്നു. എന്നാൽ അവൾ ഉണ്ടായതുമുതൽ കാർത്തിയുടെ അമ്മുവിനോടുള്ള ജാഗ്രതയും, കരുതലും, സ്നേഹവും; തിരിച്ച് അമ്മുവിന്‌, കാർത്തിയോടുള്ള സമർപ്പണവും മനസ്സിലാക്കിയ ഞങ്ങൾ, നിങ്ങളിൽ ഞങ്ങളെത്തന്നെ കണ്ടു. അതുകൊണ്ടാണ്‌ ഞാനും, ഏട്ടനും നിങ്ങൾക്ക്‌ തമ്മിൽ എല്ലാ സ്വാതന്ത്യവും തന്നത്.

“ഞങ്ങളുടെ രക്തബന്ധ സഹോദര രതിയിൽ ഉണ്ടായ നിങ്ങളെ എങ്ങിനെയാണ്‌ ഞങ്ങൾക്ക് തടയാൻ ആവുക?

“നിങ്ങളിൽ അറിയാതെ ഉണ്ടായിക്കൊണ്ടിരുന്ന മാറ്റങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കിയതുകൊണ്ടു കൂടിയാണ്‌, വീണ്ടും എല്ലാം വിറ്റ്, ഇത്രയും ദൂരെ വന്ന് കേരളത്തിന്റെ ഈ