Chapter Title : എനിക്കായിപ്പിറന്നവൾ [kkwriter-2024] [revised and extended]

അവരും പോയി.

“പിന്നെ, എനിയ്ക്കെല്ലാം എന്റെ ഏട്ടനായിരുന്നു. ഞാനും ഏട്ടനും തമ്മിൽ എട്ടു വയസ്സിന്റെ വ്യത്യാസം ഉണ്ടായിരുന്നു. ഞങ്ങൾക്ക് ഞങ്ങൾ മാത്രമായിട്ടാണ്‌ വളർന്നത്.

“എന്റെ ഓരോ ചുവടിലും എല്ലാം ഏട്ടനായിരുന്നു. ഞാൻ ഋതുമതിയായപ്പോൾപ്പോലും എനിയ്ക്ക് എല്ലാം ചെയ്തുതരാൻ ഏട്ടനേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. അച്ഛനും, അമ്മയും, ചേച്ചിയും, ഏട്ടനും എല്ലാം എല്ലാം.”

അമ്മയുടെ സ്വരം ആർദ്രമായി നേർത്തു.

അവർ തമ്മിലുള്ള സ്നേഹക്കടലിന്റെ ആഴം ആ സ്വരത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.

“പതിയെപ്പതിയെ എപ്പോഴൊ, ഏതോ പ്രായത്തിൽ ഞങ്ങൾ പിരിയാനാവാത്ത ഇണകളായി മാറി. ഞാനായിരുന്നു തുടക്കമിട്ടത്. ഏട്ടൻ ആദ്യമെല്ലാം വിമുഖത കാണിച്ചിരുന്നു. എന്നാലും ആ കണ്ണുകൾ എന്നോടെല്ലാം പറഞ്ഞിരുന്നു. എന്റെ ഓരോ ചലനത്തിലും, വടിവുകളിലും, ഏട്ടന്റെ മിഴികൾ എത്തിയിരുന്നത് ഞാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞുതുടങ്ങിയിരുന്നു. അതെന്നിൽ എന്തിനോ ചങ്കിടിപ്പേറ്റിയത് ഞാൻ മനസ്സിലാക്കി.

“പതിനേഴുവയസ്സിൽ ഒരിക്കൽ ആർത്തവ വേദനയിൽ പുളഞ്ഞു കണ്ണീരൊഴുക്കിക്കിടന്ന എന്റെ അരികിൽ, എന്നെ ചേർത്തുപിടിച്ചു കിടന്ന ഏട്ടന്റെ കണ്ണീർ എന്റെ മുഖത്ത് കുളിരായിപ്പരന്നു. അന്ന് എന്റെ നെറ്റിയിൽ ഉമ്മവെച്ച ഏട്ടന്റെ ചുണ്ടിൽ, ഞാൻ ഉമ്മ തിരികെ കൊടുത്തു. ആ രാത്രി മുഴുവൻ ഞങ്ങൾ ഉറങ്ങാതെ കണ്ണിൽക്കണ്ണിൽ നോക്കി ഞങ്ങൾ കിടന്നു. പിന്നെ എന്നും.

“ഒന്നും തമ്മിൽ പറയാതെ ഞങ്ങളുടെ മനസ്സുകൾ എന്നോ ഒന്നായിരുന്നു.

“തെക്കുള്ള ഞങ്ങളുടെ നാട്ടിൽ അതു മാനിയ്ക്കപ്പെടില്ലാ എന്ന് അറിയാവുന്നതിനാൽ, എനിയ്ക്കു പതിനെട്ട് വയസ്സാകുന്നതുവരെ ഒരുവിധം കാത്തിരുന്നു. അതിനുശേഷം ആ തറവാട്ടുവീടും പറമ്പും വിറ്റ്, മധ്യകേരളത്തിൽ, നമ്മൾ മുമ്പു താമസിച്ചിരുന്ന സ്ഥലത്ത് വീടും പറമ്പും വാങ്ങി. അങ്ങോട്ടേയ്ക്കുള്ള യാത്രക്കിടയിൽ ഒരമ്പലത്തിൽ വെച്ച് അന്യോന്യം തുളസിക്കതിർ മാലചാർത്തി, താലിചാർത്തി ഞങ്ങൾ ഭാര്യാ ഭർത്താക്കന്മാരായി.

“ആ