Chapter Title : ഏണിപ്പടികൾ 5 [ലോഹിതൻ]

നിക്കുന്നത് പോലെ ഒരു തോന്നൽ സണ്ണിക്ക് ഉണ്ടായി...

നിമ്മിയും ജോസ്മോനും അല്ലാതെ വേറേ ആരും ഈ വീട്ടിൽ ഇല്ല...

വാതിൽ കുറ്റിയിട്ടിട്ടുണ്ട്... വെളിയിൽ നിന്നാൽ ഒന്നും കാണാൻ പറ്റില്ല... ങ്ങാഹ്.. ഇനി കണ്ടാലും കുഴപ്പമില്ല.. അവരുടെ അമ്മ എന്റെ കൂടെയാണ് കിടക്കുന്നത് എന്ന് രണ്ടു പേർക്കും അറിയാം... കൊച്ചു കുട്ടികൾ ഒന്നും അല്ലല്ലോ.. എല്ലാം മനസിലാകും..! മനസിലാക്കട്ടെ..!!

എങ്കിലും അത് നിമ്മിയാണോ ജോസ് മോനാണോ എന്നറിയണം എന്ന് അവന് തോന്നി...

എങ്ങനെ അറിയും... സണ്ണി പലവഴികളും ആലോചിച്ചു.. അവസാ നം ഒരു തീരു മാനത്തിൽ എത്തി.. നേരിട്ട് ചോദിക്കാം... വെറുതെ ചോദിക്കുകയല്ല.. ഒരു പ്രത്യേക രീതിയിൽ ചോദിക്കണം...

അടുത്ത ഞയറാഴ്ച സണ്ണി വാഴക്കുല വെട്ടാൻ മുറിഞ്ഞ പുഴയ്ക്ക് പോകുമ്പോൾ നിമ്മിയെയും ജീപ്പിൽ കയറ്റി...

ജീപ്പിൽ നിന്നിറങ്ങി അൽപ്പം നടന്നാലേ പറമ്പിൽ എത്തുകയൊള്ളു.. അൻപത് മീറ്ററേയുള്ളു.. കുലകൾ ഓരോന്നായി എടുത്തുകൊണ്ട് നടന്നു വന്നുവേണം ജീപ്പിൽ കയറ്റാൻ... അതിന് സഹായിക്കാൻ പലപ്പോഴും ജോസമോ ൻ വന്നിട്ടുണ്ട്...

ഇന്ന് അവനെ ഒഴിവാക്കി മനഃപൂർവമാണ് നിമ്മിയെ കൂട്ടിയത്...

ജീപ്പിൽ നിന്നിറങ്ങി പറമ്പിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ നിമ്മിയുടെ മനസ്സിൽ വല്ലാത്ത ഒരു അനുഭൂതി നിറയുന്നു ണ്ടായിരുന്നു..

ആദ്യമായാണ് സണ്ണിയുടെ കൂടെ ഒറ്റക്ക്.. മാത്രമല്ല ആ പ്രദേശം വളരെ വിജന മായിരുന്നു.. അടുത്തെങ്ങും ഒരു വീടോ മനുഷ്യനോ കാണാനില്ല.. കൃഷി സ്ഥലങ്ങൾ മാത്രം..

ഈ ഏകാന്തതയാണ് അവളുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂട്ടിയത്... അത് പേടിയല്ല.. മറ്റെന്തോ.. അവൾക്ക് സണ്ണിയെ ഒട്ടും പേടിയുണ്ടാ യിരുന്നില്ല...

അവൻ എന്തു ചെയ്താലും അത്‌ സ്വീകരിക്കാനുള്ള മാനസികാവസ്ഥയി ൽ നേരത്തെ തന്നെ നിമ്മി എത്തിയിരു