Chapter Title : ഏണിപ്പടികൾ 5 [ലോഹിതൻ]

ന്നു.... അതിനുള്ള അവകാശം സണ്ണിക്കുണ്ട് എന്ന് അവൾ കരുതുന്നു.

ഞങ്ങൾ ഇന്ന് അനുഭവിക്കുന്ന എല്ലാ സുഖ സൗകാര്യങ്ങളും സണ്ണിച്ചൻ ഉണ്ടാക്കി തന്നതാണ്.. അതുകൊണ്ട് അവന് ആഗ്രഹമുണ്ടങ്കിൽ അത് സാധിച്ചു കൊടുക്കണ്ടത് തന്റെ കടമയാണ് എന്നും അവൾ കരുതി..

പറമ്പിൽ എത്തിയതോടെ സണ്ണി മറ്റൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കാതെ മൂത്ത കുലകൾ നോക്കി വെട്ടാൻ തുടങ്ങി..

ഇത്രയും അനുകൂല സാഹചര്യം കിട്ടിയിട്ടും അവൻ തന്നോട് കാര്യമായി ഒന്നും മിണ്ടുകകൂടി ചെയ്യാത്തതിൽ അവൾക്ക് അല്പം പരിഭവം തോന്നാതി രുന്നില്ല...

കുലകൾ വെട്ടി ഒരിടത്തു കൂട്ടി വെച്ചിട്ട് ഒരു കല്ലിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് പെട്ടന്ന് അവൻ ചോദിച്ചു...

അടച്ചിട്ടിരിക്കുന്ന വാതിലിൽ കൂടി നോക്കിയാൽ എന്തു കാണാനാ..!

നിമ്മിയുടെ കണ്ണുകളിൽ നോക്കിക്കൊ ണ്ടാണ് അവൻ ആ ചോദ്യം ചോദിച്ചത്.

അതു കേട്ടതോടെ അവളുടെ മുഖ ഭാവം മാറുന്നതും മുഖത്ത് ചമ്മൽ നിറയുന്നതും കണ്ടതോടെ പ്രതി ഇവൾ തന്നെ എന്ന് സണ്ണി ഉറപ്പാക്കി...

അവൾ ഒന്നും മിണ്ടാതെ താഴേക്കും നോക്കി നിൽക്കുന്നതുകണ്ട് അവൻ എഴുനേറ്റ് അവളുടെ അടുത്തു ചെന്ന് രണ്ടു തോളിലും കൈവെച്ചു ചോദിച്ചു..

പറയ്... മോള് എന്തു കാണാനാ നോക്കിയത്..?

അത്.. അത്.. സണ്ണിച്ചാ ഞാൻ.. അറിയാതെ.. വെറുതെ...

എന്നിട്ട് വല്ലതും കണ്ടോ..?

ഇല്ല..

പിന്നെയെന്തിനാ നോക്കുന്നത്..? പറഞ്ഞോ മോളൂ.. കാണാൻ പറ്റിയില്ലെങ്കിൽ നോക്കിയിട്ട് എന്തു കിട്ടാനാണ്..!

അവൾ വീണ്ടും മൗനമായി നിന്നു...

മുറിയുടെ വാതുക്കൽ കണ്ട നിഴലനക്കം നിമ്മിയുടെ ആണെന്ന് ഉറപ്പായാൽ അത് എങ്ങിനെ കൈകാര്യം ചെയ്യണമെന്ന് സണ്ണി അവന്റേതായ രീതിയിൽ പ്ലാനിട്ടിരുന്നു.

തൊളിലെ പിടുത്തം ഒന്നുകൂടി മുറുക്കി കൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു...

പറയ്... മോള്