Chapter Title : എങ്കിലും എന്റെ സുലോചനേ 2 [ലോഹിതൻ]

പോകാതെ രക്ഷ പെടാം... കേസ് ചാർജ് ചെയ്തിട്ടില്ല.
അതിന് ഉത്തരവിടെണ്ടത് SI അദ്ദേഹമാണ്.

ആള് ഇത്തിരി പൂതിയൊക്കെയുള്ള ആളാ
ണ്... നിനക്കും മക്കൾക്കും രക്ഷ പെടണമെങ്കിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പൂതിയ
ങ്ങു തീർത്ത് കൊടുക്ക്....

സുലോചനക്ക് കാര്യം പിടികിട്ടി...

അയ്യോ സാറേ... ഞാൻ അങ്ങനെയൊന്നും
ഇതുവരെ....

എന്നാൽ നീ പൊതിഞ്ഞു വെച്ചോ...
എടീ.. ജയിലിൽ ചെന്നാൽ അവിടെ വാർഡൻമാരുടെ മുൻപിൽ പൊതിയഴിക്കാ
നേ നിനക്കും ദാ ഇവളുമാർക്കും നേരം കാണൂ... അതിൽ എത്ര ഭേദമാ ഇത്....
തല്ലും കൊള്ളണ്ട... ജയിലിലും പോകണ്ട...
അമ്മയ്ക്കും മക്കൾക്കും രണ്ടോ മൂന്നോ ദിവസം കഴിയുമ്പോൾ വീട്ടിൽ പോകാം..

നീ... നന്നായിട്ട് ആലോജിക്ക്....
ഞാൻ ഒരു അരമണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞ് വരാം...

മമ്മദ് ഇറങ്ങി പോയിട്ടും സുലോചന അനങ്ങാതെ അവിടെ ത്തന്നെ നിന്നുപോ
യി... SI ക്ക് തന്നെ ഊക്കണം... അതാണ് കാര്യം... ഞാൻ സമ്മതിച്ചാൽ എന്നെ മാത്രമല്ല, ഇവളുമാരെയും കൈ വെയ്ക്കും..
ഇല്ലങ്കിൽ തള്ളയെ കൊന്ന കേസിൽ ജയിലിൽ പോകേണ്ടി വരും... മമ്മദ് പോലീസ് പറഞ്ഞപോലെ പതിനാല് വർഷം

ഹ്ഹോ... ഓർക്കാൻ വയ്യ.... തന്നെയും അല്ല, അവിടെയും ഇതൊക്കെ ചെയ്യേണ്ടി
വരും....

എന്താമ്മേ അയാള് പറഞ്ഞത്...?

സിന്ധു മണിയുടെ ചോദ്യം കേട്ടാണ് സുലോ
ചിന്തയിൽ നിന്നും ഉണർന്നത്...

അത്‌... പിന്നെ...

പറയമ്മേ... എനിക്കാണേൽ പേടിയായിട്ട്
വയ്യ... അമ്മ ഒന്നു പറയ് എന്താന്ന്...

ആ SI ക്ക്‌ എന്തോ വേണമെന്ന്...

കാശ് കൊടുക്കണമെന്നാണോ അമ്മേ..?

അതൊന്നും അല്ല.... ഞാൻ പറയുന്നത് ശ്രദ്ദിച്ചു കേൾക്ക്...

മമ്മദ് പറഞ്ഞത് എന്താണെന്ന് സുലോചന മകളോട് വിശദമായി പറഞ്ഞു....

അമ്മ പറഞ്ഞത് കേട്ട് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ കാര്യങ്ങളുടെ കിടപ്പ് സിന്ധു മണിക്കും അരി
കിൽ കേട്ടുകൊണ്ടിരുന്ന പൊന്നുമണിക്കും ഏതാണ്ട് പിടികിട്ടി....

അല്പനേരത്തെ മൗനത്തിനു ശേഷം സിന്ധു
മണി പറഞ്ഞു....

അമ്മേ...കൊലക്കേസിൽ ഇവര് നമ്മളെ ജയിലിൽ അടച്ചാൽ പിന്നെ നമ്മൾക്ക് ജീവി
തം ഇല്ല... നാട്ടുകാർ മുഴുവൻ അറിയും..
നല്ല പ്രായം മുഴുവൻ ജയിലിൽ കിടക്കേണ്ടി
വരും... അതിലും ഭേദമല്ലേ അമ്മേ....

ഞാനും അതാടീ ആലോചിച്ചത്...

പൊന്നൂ നിനക്ക് പേടിയുണ്ടോടീ...? ഇളയ മകളോട് സുലോചന ചോദിച്ചു....