Chapter Title : എങ്കിലും എന്റെ സുലോചനേ 2 [ലോഹിതൻ]

അതിനകം തന്നെ si തന്നെ ചെയ്യുന്നത് ഓർക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു പൊന്നുമണി...

ഓർമ്മയിൽ നിന്നും ഉണർന്ന അവൾ പറ
ഞ്ഞു..... ഞാൻ ഒറ്റക്കല്ലല്ലോ... നിങ്ങളും കാണില്ലേ കൂടെ... പിന്നെന്തിനാ പേടിക്കുന്നത്...

സുലോചന അതിശയത്തോടെ മകളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി... എന്നിട്ട് ഓർത്തു.
ഇവളുടെ കാര്യത്തിലായിരുന്നു ഭയം....
പക്ഷെ അവളിപ്പോൾ മുൻപിൽ നിൽക്കുക
യാണ്...

ഈ സമയം SI യുടെ മുറിയിൽ..

സാറേ ഞാൻ അവളുമാരോട് കാര്യം അവതരിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്....

എന്നിട്ട് സമ്മതിച്ചോടോ...?

അതൊക്കെ സമ്മതിക്കും സാറേ... അല്ലാതെ അവർക്ക് വേറെ വഴിയില്ല.....

സാർ SP അദ്ദേഹത്തെ വിളിച്ചു കാര്യം പറയ്.....

എടോ ഞാൻ ഇന്ന് SP ഓഫീസിൽ പോകു
ന്നുണ്ട്... നേരിട്ട് പറയാം... ഇങ്ങനെ യുള്ള കാര്യങ്ങൾ സ്റ്റേഷൻ ഫോണിൽ കൂടി പറയാൻ പാടില്ല....

സാർ SP അദ്ദേഹത്തോട് എന്റെ കാര്യം ഒന്ന് സ്ട്രോങ്ങായി പറയണേ....

പറയാടോ... അദ്ദേഹം എന്നോട് ഇങ്ങനെ ഒരു അവസരം വരുമ്പോൾ അറിയിക്കണം
എന്നു പല തവണ സൂചിപ്പിച്ചിട്ടുള്ളതാണ്...
എല്ലാം തന്റെ ഏർപ്പാടാണന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞോളാം... തനിക്ക് പ്രമോഷൻ ഉറപ്പാ...

അതു മതിസാറേ.... പക്ഷേ SP അദ്ദേഹം കൈ വെച്ചാൽപ്പിന്നെ സാറിന്റെ ആഗ്രഹം...!

അദ്ദേഹം എന്താടോ ഇവളുമാരെ തിന്നു തീർക്കുമോ...? അതു കഴിഞ്ഞു ബാക്കി മതിയടോ.... എല്ലാം റാങ്ക് അനുസരിച്ച് പോട്ടെ.... താൻ ചെന്ന് അവളുമാരുടെ തീരുമാനം എന്താന്ന് ചോദിക്ക്......

മമ്മദ് വരുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ സിണ്ടുമണി ഓർത്തത് ഈ ഹിപ്പോപൊട്ടാമസും ഞങ്ങളെ ഊക്കുമോ എന്നാണ്....

ആ... സുലോചനേ എന്തായി തീരുമാനം...
ജയിലിൽ പോകുന്നോ അതോ...

ഞങ്ങളെ ഈ കേസിൽ നിന്നും രക്ഷിക്ക
ണം സാറേ....

രക്ഷപെടാനുള്ള വഴിയല്ലേ ഞാൻ പറഞ്ഞു തന്നത്....അതിന് സമ്മതമാണോഎന്നാണ്
എനിക്കറിയണ്ടത്...

സമ്മതമൊക്കെയാ സാറേ... പക്ഷേ നാട്ടുകാർ... കെട്ടിച്ചു വിടേണ്ട പിള്ളേരല്ലേ..!!

ഒരു ഈച്ച പോലും അറിയില്ലെടീ.... ഇതു പോലീസ് ഇടപെടുന്ന കാര്യമല്ലേ... എവനെങ്കിലും കമാന്ന് മിണ്ടിയാൽ ഇടിച്ചു തൂറിക്കില്ലേ... അതുകൊണ്ട് ആക്കാര്യത്തി ൽ പേടിക്കണ്ട...

സാറേ... വീട്ടിൽ രണ്ട് പശുവും അഞ്ചാറാടു
കളും ഉണ്ട് അതുങ്ങൾ വെള്ളവും തീറ്റയും
ഇല്ലാതെ പട്ടിണിയാകുമല്ലോ സാറേ..

തന്നെയുംമല്ല.. ഞങ്ങളെ കാണാത്തിരുന്നാ
ൽ അയല്പക്കത്തുകാർ വല്ലതുമൊക്കെ പറഞ്ഞു പരത്തും.....