Chapter Title : എങ്കിലും എന്റെ സുലോചനേ 2 [ലോഹിതൻ]

മക്കളെ വളർത്തിയത്... അത്‌ കൊണ്ടുള്ള കണ്ണു കടിയാ സാറേ....

ഇതൊക്കെ എന്നോട് പറയാം...
കോടതിയിൽ സാക്ഷി മൊഴിക്കാ വില.. അതറിയാമോ..? ജാമ്മ്യം എടുക്കാൻ ആരെങ്കിലും ഉണ്ടോടീ നിങ്ങൾക്ക്...?

ആരും ഇല്ല സാറേ.... ഞങ്ങളെ വിട്ടയക്കാൻ
സാറൊന്നു പറ...

നീ ഇങ്ങടുത്തു വന്നേ... ഒരു കാര്യം പറയാനാണ്...

മാമ്മദിന്റെ അടുത്തേക്ക് മടിച്ചു മടിച്ചു നീങ്ങി നിന്ന സുലോചനയോട് അയാൾ ശബ്ദം താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു..

എടീ... ഞാൻ പറയുന്നത് അനുസരിച്ചാൽ
നിങ്ങൾക്ക് ജയിലിൽ പോകാതെ രക്ഷ പെടാം... കേസ് ചാർജ് ചെയ്തിട്ടില്ല.
അതിന് ഉത്തരവിടെണ്ടത് SI അദ്ദേഹമാണ്.

ആള് ഇത്തിരി പൂതിയൊക്കെയുള്ള ആളാ
ണ്... നിനക്കും മക്കൾക്കും രക്ഷ പെടണമെങ്കിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പൂതിയ
ങ്ങു തീർത്ത് കൊടുക്ക്....

സുലോചനക്ക് കാര്യം പിടികിട്ടി...

അയ്യോ സാറേ... ഞാൻ അങ്ങനെയൊന്നും
ഇതുവരെ....

എന്നാൽ നീ പൊതിഞ്ഞു വെച്ചോ...
എടീ.. ജയിലിൽ ചെന്നാൽ അവിടെ വാർഡൻമാരുടെ മുൻപിൽ പൊതിയഴിക്കാ
നേ നിനക്കും ദാ ഇവളുമാർക്കും നേരം കാണൂ... അതിൽ എത്ര ഭേദമാ ഇത്....
തല്ലും കൊള്ളണ്ട... ജയിലിലും പോകണ്ട...
അമ്മയ്ക്കും മക്കൾക്കും രണ്ടോ മൂന്നോ ദിവസം കഴിയുമ്പോൾ വീട്ടിൽ പോകാം..

നീ... നന്നായിട്ട് ആലോജിക്ക്....
ഞാൻ ഒരു അരമണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞ് വരാം...

മമ്മദ് ഇറങ്ങി പോയിട്ടും സുലോചന അനങ്ങാതെ അവിടെ ത്തന്നെ നിന്നുപോ
യി... SI ക്ക് തന്നെ ഊക്കണം... അതാണ് കാര്യം... ഞാൻ സമ്മതിച്ചാൽ എന്നെ മാത്രമല്ല, ഇവളുമാരെയും കൈ വെയ്ക്കും..
ഇല്ലങ്കിൽ തള്ളയെ കൊന്ന കേസിൽ ജയിലിൽ പോകേണ്ടി വരും... മമ്മദ് പോലീസ് പറഞ്ഞപോലെ പതിനാല് വർഷം

ഹ്ഹോ... ഓർക്കാൻ വയ്യ....