Chapter Title : എങ്കിലും എന്റെ സുലോചനേ 2 [ലോഹിതൻ]

തന്നെയും അല്ല, അവിടെയും ഇതൊക്കെ ചെയ്യേണ്ടി
വരും....

എന്താമ്മേ അയാള് പറഞ്ഞത്...?

സിന്ധു മണിയുടെ ചോദ്യം കേട്ടാണ് സുലോ
ചിന്തയിൽ നിന്നും ഉണർന്നത്...

അത്‌... പിന്നെ...

പറയമ്മേ... എനിക്കാണേൽ പേടിയായിട്ട്
വയ്യ... അമ്മ ഒന്നു പറയ് എന്താന്ന്...

ആ SI ക്ക്‌ എന്തോ വേണമെന്ന്...

കാശ് കൊടുക്കണമെന്നാണോ അമ്മേ..?

അതൊന്നും അല്ല.... ഞാൻ പറയുന്നത് ശ്രദ്ദിച്ചു കേൾക്ക്...

മമ്മദ് പറഞ്ഞത് എന്താണെന്ന് സുലോചന മകളോട് വിശദമായി പറഞ്ഞു....

അമ്മ പറഞ്ഞത് കേട്ട് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ കാര്യങ്ങളുടെ കിടപ്പ് സിന്ധു മണിക്കും അരി
കിൽ കേട്ടുകൊണ്ടിരുന്ന പൊന്നുമണിക്കും ഏതാണ്ട് പിടികിട്ടി....

അല്പനേരത്തെ മൗനത്തിനു ശേഷം സിന്ധു
മണി പറഞ്ഞു....

അമ്മേ...കൊലക്കേസിൽ ഇവര് നമ്മളെ ജയിലിൽ അടച്ചാൽ പിന്നെ നമ്മൾക്ക് ജീവി
തം ഇല്ല... നാട്ടുകാർ മുഴുവൻ അറിയും..
നല്ല പ്രായം മുഴുവൻ ജയിലിൽ കിടക്കേണ്ടി
വരും... അതിലും ഭേദമല്ലേ അമ്മേ....

ഞാനും അതാടീ ആലോചിച്ചത്...

പൊന്നൂ നിനക്ക് പേടിയുണ്ടോടീ...? ഇളയ മകളോട് സുലോചന ചോദിച്ചു....

അതിനകം തന്നെ si തന്നെ ചെയ്യുന്നത് ഓർക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു പൊന്നുമണി...

ഓർമ്മയിൽ നിന്നും ഉണർന്ന അവൾ പറ
ഞ്ഞു..... ഞാൻ ഒറ്റക്കല്ലല്ലോ... നിങ്ങളും കാണില്ലേ കൂടെ... പിന്നെന്തിനാ പേടിക്കുന്നത്...

സുലോചന അതിശയത്തോടെ മകളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി... എന്നിട്ട് ഓർത്തു.
ഇവളുടെ കാര്യത്തിലായിരുന്നു ഭയം....
പക്ഷെ അവളിപ്പോൾ മുൻപിൽ നിൽക്കുക
യാണ്...

ഈ സമയം SI യുടെ മുറിയിൽ..

സാറേ ഞാൻ അവളുമാരോട് കാര്യം അവതരിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്....

എന്നിട്ട് സമ്മതിച്ചോടോ...?

അതൊക്കെ സമ്മതിക്കും സാറേ... അല്ലാതെ അവർക്ക് വേറെ വഴിയില്ല.....

സാർ SP അദ്ദേഹത്തെ വിളിച്ചു കാര്യം