Chapter Title : എന്നാലും ശരത്‌ 1 [Sanju Guru]

പറഞ്ഞു.

ഞാൻ : മാർക്കറ്റ് പ്ലൈസിൽ നിന്നും ആളുകളുടെ ഇടയിലേക്ക് ഇറങ്ങുമ്പോൾ അവർ പ്രൊഡക്ടിനെ കുറിച്ച് എന്ത് കരുതുന്നു എന്ന് വ്യക്തമായി അറിയാൻ കഴിയും.  ഇന്നലെ മേടത്തിൽ നിന്ന്‌ എനിക്ക് വലിയൊരു പോയിന്റ് കിട്ടി.

സിന്ധു : അതിനു ഞാൻ എന്താ പറഞ്ഞത്?

പ്പോം... പ്പോം... ഒരു ബസ് ഞങ്ങളുടെ ബസ്‌സ്റ്റോപ്പിനടുത്തേക്കു പാഞ്ഞടുത്തു. വാതിലിൽ കുറെ പേർ തൂങ്ങി നിൽപ്പുണ്ട്. കയറാൻ ബുദ്ധിമുട്ടാണ്. ബസ് സ്റ്റോപ്പിന്റെ കുറച്ചപ്പുറം പോയി നിന്നു.  എല്ലാവരും ബസിന്റെ അടുത്തേക്ക് ഓടി.  ഞാൻ സിന്ധുവും വളരെ പിന്നിലായിരുന്നു. കുറെ പേരെ കയറ്റിയതിനു ശേഷം ബസ് എടുത്തു പോയി.  പിന്നെയും സ്റ്റോപ്പിൽ മുക്കാൽ പേരും ബാക്കിയായി.

ഞാനും സിന്ധുവും ചമ്മിയപോലെ സ്റ്റോപ്പിലേക്ക് തന്നെ തിരിച്ചു വന്നു. സിന്ധുവിന് പിന്നീട് എന്നോട് ഒരു അപരിചിതത്വം തോന്നിയില്ല. അവൾ എന്നോട് നേരിട്ട് ചോദിച്ചു.

സിന്ധു : എന്നിൽ നിന്നു എന്ത് പോയിന്റ് ആണ് കിട്ടിയത് എന്ന് പറഞ്ഞില്ല.

ഞാൻ : അതോ...  മേടം പറഞ്ഞില്ലേ...  ഇന്റർനെറ്റ്‌ യൂസ് ചെയ്താണ് കുട്ടിയെ ഹെല്പ് ചെയ്യുന്നത് എന്ന്.  സോ ആ ബുക്കിനു സെയിൽസ് ബുദ്ധിമുട്ടാണ്.  കാരണം തൊണ്ണൂറു ശതമാനം ആളുകളും ഇപ്പോൾ ഇന്റർനെറ്റ്‌ യൂസ് ചെയുന്നുണ്ട്. സോ ആ ബുക്ക്‌ സൈൽ എളുപ്പമല്ല.

സിന്ധു : ഹ്മ്മ്... പിന്നെന്തിനാ ഈ ബുക്ക്‌ കയ്യിൽ വെച്ചിരിക്കുന്നത്?

എന്റെ കയ്യിലുള്ള പുസ്തകം നോക്കി സിന്ധു ചോദിച്ചു.

എന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു നുണ ഉദിച്ചു.

ഞാൻ : അതോ... റെയിൽവേ ക്രോസ്സ് ചേരിയുടെ അടുത്ത് ഒരു കുടിലിൽ ഒരു പെണ്കുട്ടിയുണ്ട് സ്കൂളിൽ നന്നായി പഠിക്കുന്ന കുട്ടിയാ... പാവപെട്ട കുടുംബമാ അവൾക്കു എന്റെ വക ഗിഫ്റ്റ് ആയി കൊടുക്കാനാ... ഇങ്ങനെ ഒക്കെയല്ലേ നമ്മൾ പാവങ്ങളെ സഹായിക്കേണ്ടത്....

സിന്ധു : ഓഹ്...  നല്ല കാര്യം...

വീണ്ടും ഒരു ബസ് കൂടി വന്നു. ഇപ്പ്രാവശ്യം സിന്ധു പിൻഡോർ വഴി കയറാൻ നോക്കി.  ഞാൻ കയറാൻ പറ്റാതെ പകച്ചു നിന്നു.  സിന്ധു തിരക്കിനിടയിൽ തിക്കി കയറാൻ നോക്കി. ഏതൊക്കെയോ പിള്ളേർ സിന്ധുവിനെ ഞെരിച്ചമർത്തി. അവൾ ആ പിള്ളേരുടേം ബംഗാളികളുടേം ഇടയിൽ കിടന്നു