Chapter Title : എന്നാലും ശരത്‌ 2 [Sanju Guru]

പാവത്തിന് തീരെ മനസ്സില്ല.

ഞാൻ ചായയും കടിയും കഴിക്കുന്ന സമയം ചെറിയമ്മ എനിക്ക് രാത്രിയിലേക്ക് കഴിക്കാനുള്ള എന്തൊക്കെയോ പൊതിഞ്ഞുകെട്ടി തന്നു. ഒരുപാടു നേരത്തെ സന്തോഷം ഒറ്റയടിക്ക് തകർന്നപോലൊരു ഫീലിംഗ്.  എനിക്ക് ഇനിയും ആ ഒരു അന്തരീക്ഷത്തിൽ നിൽക്കാൻ കഴിയില്ല.  ഞാൻ വേഗം കഴിച്ചു എണീറ്റു.  ഞാൻ ചെറിയമ്മ തന്ന പൊതിയും എടുത്തു പോകാൻ ഒരുങ്ങി.  വാതിൽക്കലോളം ചെറിയമ്മയും വന്നു.

ഞാൻ തിരിഞ്ഞു ചെറിയമ്മയെ നോക്കി,  ആ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു. യാത്ര ചോതിക്കാൻ എനിക്കും കഴിയാത്ത അവസ്ഥ. ഞാൻ ചെറിയമ്മയുടെ അടുത്ത് ചെന്നു ആ ചുമലിൽ പിടിച്ചു.

ഞാൻ : എന്തായിത്....  വിളിച്ചാൽ വരാവുന്ന ദൂരത്തിൽ ഞാനില്ലേ...

ഞാൻ ചെറിയമ്മയെ മാറോടു ചേർത്ത് കെട്ടിപിടിച്ചു. ചെറിയമ്മയുടെ കണ്ണുനീർ തുള്ളികൾ എന്റെ ഷിർട്ടിലൂടെ ഉരുണ്ടിറങ്ങി വീണു.

ഞാൻ : അടുത്ത പ്രാവശ്യം ഞാൻ വരുമ്പോൾ എന്റെ കൂടെ അങ്ങു പൊന്നോണം....  കുറച്ച് ദിവസം അവിടെ നിൽക്കാൻ...  ഇവിടുത്തെ കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ ആരെങ്കിലും ഏൽപ്പിച്ചു എന്നെ വിളിക്കു....  ഞാൻ വന്നു കൊണ്ടുപോകാം...

മ്മ്മ്

ചെറിയമ്മ ഒന്ന് മൂളിയതേയുള്ളു...

ഞാൻ ചെറിയമ്മയെ എന്നിൽ നിന്നും അടർത്തിമാറ്റി,  ആ വാടിയ മുഖം കണ്ടു എനിക്കും സഹിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല. ഞാൻ ആ ചുണ്ടുകളിലേക്കു ചുണ്ട് ചേർത്ത് അവസാനമായി ഒരു ചുംബനം കൂടി കൊടുക്കാൻ തുടങ്ങി. ചെറിയമ്മയും ആഞ്ഞു ചുംബിക്കുന്നുണ്ട്. ഞാൻ ഒരു കൈകൊണ്ടു നൈറ്റിയുടെ മുകളിൽ മുലയിൽ കൈവെച്ചോന്നു ഞെരിച്ചു. ചെറിയമ്മയുടെ കൈ എന്റെ കയ്യിൽ പിടിമുറുക്കി മുലയിലേക്ക് കൂടുതൽ അമർത്തി.

ചെറിയമ്മ നൈറ്റിക്കുള്ളിൽ ബ്രാ ഇട്ടിട്ടില്ല...  ഞാൻ ഒന്നുകൂടെ ഞെരിച്ചുകൊണ്ടു പതിയെ ചുംബനം വിടുവിച്ചു.

ആ കണ്ണുകളിലെ ദാഹം തീർന്നിട്ടില്ലായിരുന്നു.

ഞാൻ : പിന്നെ...  എന്താ ഇവരെ വെറുതെ വിട്ടിരിക്കുന്നത്...  അടുത്തപ്രാവശ്യം വരുമ്പോൾ ഇന്നത്തേക്കാൾ ഉറപ്പിലും ഷെയ്പ്പിലും ഇവരെ എനിക്ക് വേണം...  മോളു പോയി ബ്രാ എടുത്തിട്...

ഞാൻ മുലകളിൽ ഞെരിച്ചുകൊണ്ടു ചെറിയമ്മയോടു പറഞ്ഞു. ഞാൻ പറഞ്ഞത് കെട്ടു ചെറിയമ്മക്ക് ചിരിയാണ് വന്നത്.  ഞാൻ കൈകൾ പിൻവലിച്ചു പിന്നോട്ടാഞ്ഞു..

ഞാൻ : എന്നാ ഇനി വൈകുന്നില്ല...  ഞാൻ ഇറങ്ങട്ടെ...

ഞാൻ ചെറിയമ്മയോടു യാത്ര പറഞ്ഞു.  ചെറിയമ്മ