Chapter Title : എന്നും എന്റേത് മാത്രം 3 [Robinhood]
, കാര്യമില്ലെന്ന് അറിയാവുന്നത് കൊണ്ടാവും.
വെളുപ്പിന് തന്നെ എയർപ്പോർട്ടിൽ എത്തി. ഫ്ളൈറ്റിൽ അടുത്തടുത്ത സീറ്റുകളായിരുന്നു എനിക്കും പൂജയ്ക്കും. ശരീരത്തിന്റെ മുഴുവൻ അളവുകളും എടുത്ത് കാട്ടുന്ന വസ്ത്രം പൂജയുടെ പ്രത്യേകതയാണ്. വെള്ള ലെഗ്ഗിൻസിലും ഇറുകിയ ചുവപ്പ് ടീഷർട്ടിലും നിറഞ്ഞ് നിൽക്കുന്ന അവളുടെ ഷെയ്പ്പൊത്ത ശരീരത്തിലേക്ക് പലരുടേയും കണ്ണുകൾ ഓടിനടന്നു.
അവൾ അവനോട് പരമാവധി ചേർന്ന് ഇരിക്കാൻ ശ്രമിച്ച് കൊണ്ടിരുന്നു. ശരീരം അവനിലേക്ക് ഒട്ടി പൂജ നവിയെ ശ്രദ്ധിച്ചു. യാതൊരു പ്രതികരണവും കാണാതെ ആയതും പതിയെ പൂജ നവനീതിന്റെ ദേഹത്തേക്ക് ചാഞ്ഞു.
എന്തോ ചിന്തയിൽ മുഴുകി ഇരുന്ന അവൻ അസ്വസ്ഥതയോടെ അവളിൽ നിന്ന് മാറി ഇരുന്നു. അൽപം മാറി ടാബിൽ ഏതോ ഒരു സിനിമയും കണ്ട് ഇരിക്കുന്ന നവിയേയും നോക്കി ഒരു ഗൂഢമായ ചിരിയോടെ പൂജ ഇരുന്നു.
ഒരു ഫൈവ് സ്റ്റാർ ഹോട്ടലിൽ ആയിരുന്നു കോൺഫറൻസ് സംഘടിപ്പിച്ചിരുന്നത്. ഉച്ചയ്ക്ക് ശേഷം തുടങ്ങിയ മീറ്റിങ്ങ് അവസാനിച്ചപ്പോൾ മണി ആറ് കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
കോൺഫറൻസിന്റെ മുഷിച്ചിൽ മാറ്റാൻ ചെറുതായി ഒന്ന് കറങ്ങി. ഇതിന് മുന്പ് ഒരു തവണ ഞാൻ ഇവിടെ വന്നിട്ടുണ്ട്. പക്ഷേ അത് കോളേജ് ടൂർ ആയിരുന്നു. കൂട്ടിന് ആരും ഇല്ലാതെ ഇങ്ങനെ നടക്കുന്നതും ഒരു രസമാണ്.
തിരിച്ച് ചെന്നപ്പോൾ പൂജയെ കണ്ടില്ല.
"ഒരു ചെറുപ്പക്കാരന്റെ കൂടെ പോകുന്നത് കണ്ടു" അന്വേഷിച്ചപ്പോൾ റിസപ്ഷനിൽ ഇരുന്ന മലയാളി തരുണി തെല്ലൊരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അങ്ങനെയാണ് പറഞ്ഞത്.
കുളിയും കഴിഞ്ഞ് റെസ്റ്റോറന്റിലേക്ക് പോയി. ഫുഡ് കഴിച്ച് വെറുതെ പുറത്തെ ഗാർഡനിലൂടെ നടന്നു. കുറച്ച് മാറിയുള്ള പൂളിൽ കാണാൻ കൊള്ളാവുന്ന പലതരം പിള്ളേര് നീന്തി രസിക്കുന്നു.
പോക്കറ്റിൽ ഇരുന്ന ഫോൺ ശബ്ദിച്ചു. പരിചയമില്ലാത്ത ഏതോ നമ്പർ ആണ്.
"Hello"
"ഹലോ , കിച്ചു ആണോ?" കേട്ട് പരിചയമുള്ള ഒരു ശബ്ദമാണ്. ഒരു നിമിഷം ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.
"ആരാ സംസാരിക്കുന്നേ?"
"ഡാ , ഞാൻ ഹരിപ്രസാദാണ്" അപ്പോഴാണ് എനിക്ക് ആളെ മനസ്സിലായത്.
"കിച്ചൂ , കേൾക്കണില്ലേ?" അവന്റെ പ്രതികരണം ഇല്ലാതായപ്പോൾ അയാൾ ചോദിച്ചു.
"ഉം കേൾക്കാം"
"ഞങ്ങളോട് ്് ദേഷ്യമായിരിക്കുമല്ലേ?"
"ഏയ് , എനിക്കാരോടും ദേഷ്യമില്ല അങ്കിളെ" അവൻ ചിരിക്കാൻ
💬 Comments
View all comments