Chapter Title : എന്നും ഓർമ്മിക്കാൻ ഒരു മഴക്കാലം [Ajitha]

ഒരാൾ വീണു കിടക്കുന്നു, അവൾ വേഗം വാതിൽ തുറന്നു നോക്കി.

അയാളുടെ വേഷം കീറി പറിഞ്ഞ ഒരു ഷർട്ടും മുണ്ടും. എല്ലുകൾ എല്ലാം exray എടുക്കുമ്പോലെ കാണാം, കണ്ടാൽ 60 തോന്നിക്കും. എന്തു ചെയ്യണം എന്ന് അവൾക്കൊരു പിടിയും കിട്ടില്ല. അവളൊരു ആശ വർക്കർ ആയോണ്ട് തന്നെ അവൾ വേഗം അയാളെ പിടിച്ചു പൊക്കി വീടിന്റെ sitout ട്ടിൽ കിടത്തി.

നിഷ : നിങ്ങൾ ആരാ. എന്തു പറ്റി

ഭിക്ഷക്കാരൻ : മോളെ 2 ദിവസമായി എന്ധെലും കഴിച്ചിട്ട്. തല ചുറ്റി വീണതാണ്.

നിഷ : നിങ്ങൾ നിൽക്കു. ഞാൻ കഴിക്കാൻ എന്ധെലും എടുത്തോണ്ട് വരാം

നിഷ അടുക്കളയിൽ പോയി. ഊണ് റെഡി ആകാത്തതുകൊണ്ട് രാവിലത്തെ 2 ദോശ യെ ഒള്ളൂ. അതും കറിയും എടുത്തിട്ടു. ഒരു പഴയ തോർത്തും എടുത്തോണ്ട് sitout ൽ നോക്കിയപ്പോൾ അയാളെ കാണാൻ ഇല്ല. അപ്പോൾ sitoutti നോട് ചേർന്ന വിറകു പുരയുടെ സൈഡിൽ പാവം വിറച്ചോണ്ട് നിൽക്കുന്നു. അവൾ വേഗം തോർത്ത്‌ കൊടുത്തു. എന്നാൽ അയാൾ ആദ്യം വാങ്ങിയത് ദോശ ആയിരുന്നു. അയാൾ ആർത്തിയോടെ അത് കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി..

നിഷ : ഊണ് ആയിട്ടില്ല, ഇപ്പോൾ ഇത് കഴിക്കു. കുറച്ചു സമയം കഴിഞ്ഞിട്ട് ഊണ് തരം. എന്തായാലും മഴയല്ലേ, ഇപ്പോൾ പോകാൻ പറ്റില്ലല്ലോ.

അയാൾ അത് കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞിട്ട് പത്രം കഴുകാനായി വീടിന്റെ ഷെഡിൽ നിന്നും വരുന്ന വെള്ളത്തിൽ പാത്രം നീട്ടിയപ്പോൾ

നിഷ : വേണ്ട അതൊക്കെ ഞാൻ ചെയ്തോളാം, തല്ക്കാലം തല തോർത്താൻ നോക്ക്.

അവൾക്കു അയാളെ കണ്ടപ്പോൾ അവളുടെ മരിച്ചുപോയ മാമനെയാണ് ഓർമ വന്നത്.

എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് പാത്രം വാങ്ങി. എന്നിട്ട് തോർത്ത്‌ അയാൾക്ക്‌ നേരെ നീട്ടി. അയാൾ അത് വാങ്ങി. അപ്പോഴേക്കും നിഷ അടുക്കളയിൽ പോയി. ഊണിനുള്ള പരുപാടിയിൽ ഏർപ്പട്ടു. 12 മണിയായപ്പോൾ അയാളെ വിളിക്കാൻ നിഷ അടുക്കളയുടെ സൈഡിൽ കൂടി വിറകു പുരയുടെ ബാക്കിൽ വന്നിട്ട് അയാളെ വിളിച്ചു.

ഭിക്ഷക്കാരൻ : മോളെ ഇങ്ങു തന്നാൽ മതി ഞാൻ ഇവിടിരുന്നു കഴിച്ചോളാം.

നിഷ : ഇങ്ങു