Chapter Title : എന്നും ഓർമ്മിക്കാൻ ഒരു മഴക്കാലം [Ajitha]

തോർന്നില്ലലോ. നില്ക്കു തോർന്നിട്ടു പോകാം

വേണു : മഴയുടെ കോള് കണ്ടിട്ട് തോരുന്ന മട്ടില്ല.

നിഷ : എന്തായാലും ഇരിക്ക്

വേണു : ശെരി മോളെ

അപ്പോഴേക്കും നിഷയുടെ കുഞ്ഞു ഉണർന്നു.

നിഷ : ചേട്ടാ ഞാൻ അകത്തേക്ക് പോകട്ടെ കൊച്ചുണർന്നു.

വേണു : ആ, പോയിട്ട് വാ മോളെ.

നിഷ കൊച്ചിനെ എടുത്തിട്ടു പുറത്തേക്കു വന്നു. അയാൾ കൊച്ചിനോട് ഓരോന്ന് പറഞ്ഞോണ്ടിരുന്നു. അവളും അയാളോട് നാട്ടു വർത്തമാനം പറഞ്ഞു. നല്ലൊരു സുഹൃത്ത് ബന്ധം ആയി. അപ്പോഴാണ് വേണു നിഷയോടു ചോദിച്ചത്.

വേണു : മോളെ ഇവിടെ വേറെ ആരും ഇല്ലേ. ആരെയും ഇതുവരെ കണ്ടില്ലല്ലോ.

നിഷ : ഇവിടെ അമ്മായിയാമ്മയും ഞാനും മാത്രമേ ഒള്ളൂ. കെട്ടിയോൻ

ഗൾഫിലാണ്.

വേണു : അമ്മായിയാമ്മയുമായി നല്ല ബന്ധം ആണോ, അല്ല ഞാൻ ചുമ്മ ചോദിച്ചതാ

നിഷ : എന്നെ സ്വന്തം മോളെപോലെയാണ് കാണുന്നത്. ഞാനും അങ്ങനെത്തന്നെയാണ് കാണുന്നത്

വേണു : മോള് ഭാഗ്യവതിയാണ്.

നിഷ : അങ്ങനൊന്നും ഇല്ല ചേട്ടാ.

നിഷ സമയം നോക്കി. സമയം ഇപ്പോൾ 4 മണിയായി.

നിഷ : ചായ കുടിക്കുമല്ലോ അല്ലേ

വേണു : കുടിക്കും മോളെ.

നിഷ : ഞാൻ പോയി ചായ ഇട്ടോണ്ട് വരാംഅങ്ങനെ നിഷ കൊച്ചുമായി കിച്ചനിലേക്ക് പോയി ചായ ഉണ്ടാക്കി, നേരെ തിരിച്ചു വന്നു. വേണുവിന് ചായ കൊടുത്തു. അയാൾ അത് കുടിച്ചോണ്ട് മഴയിൽ നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഇപ്പോഴും അയാൾ തോർത്താണ് ഉടുത്തിരിക്കുന്നത്. അയാൾ ചായ കുടിച്ചു കഴിഞ്ഞിട്ട് അയാളുടെ തുണികൾ പിഴിയാൻ തുടങ്ങി..

അവൾ അകത്തേക്ക് പോയി കിച്ചൺ വാതിൽ close ചെയ്തു. എന്നിട്ട് sitout ലേക്ക് വന്നു. അയാളെ നോക്കി. സമയം 5 ആയി. അവൾ പോയി കുഞ്ഞിന് കഴിക്കാൻ food ഉണ്ടാക്കി, കുറച്ചു സമയം കുഞ്ഞിനെ കളിപ്പിച്ച് food കൊടുത്തു. എന്നിട്ട് പാത്രങ്ങൾ കഴുകി വെച്ചു. പിന്നെ കുറച്ചു ജോലികളിൽ ഏർപ്പെട്ടു, മഴ കാരണം പുറത്തേക്കിറങ്ങാൻ പറ്റാത്തതിന്റെ വിഷമവും. അതിന്റെ ഇടയ്ക്കു കറന്റ്റും പോയി. അവൾ എമർജൻസി ലമ്പ് കൊച്ചിന്റെ അടുത്ത് ഓണാക്കി വെച്ചിട്ട് അവൾ