Chapter Title : എന്റെ അമ്മ എന്റെ കൊച്ചിന്റെ അമ്മ [Gulmohar]
നിശ്ശബ്ദതയിൽ മുങ്ങിയിരിക്കുകയായിരുന്നു. അമ്മയുടെ മുറിയുടെ വാതിൽ പകുതി തുറന്നുതന്നെ കിടന്നിരുന്നു. അകത്ത് കട്ടിലിന്റെ ഒരു കോണിലേക്ക് ചുരുണ്ടുകൂടി, ശൂന്യതയിലേക്ക് നോക്കി കിടക്കുകയായിരുന്നു അമ്മ. ഞങ്ങൾ അകത്തേക്ക് കയറിയ ശബ്ദം കേട്ടിട്ടും അമ്മ തിരിഞ്ഞുനോക്കാൻ പോലും കൂട്ടാക്കിയില്ല.
മാളു എന്നെ ഹാളിൽ ഇരുത്തിയ ശേഷം പതുക്കെ അമ്മയുടെ അരികിലേക്ക് ചെന്നു. അവൾ അമ്മയുടെ തോളിൽ കൈവെച്ച് എന്തൊക്കെയോ താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വരാൻ പോകുന്ന നാണക്കേടിൽ നിന്നും തകർച്ചയിൽ നിന്നും കുടുംബത്തെ രക്ഷിക്കാൻ ഇപ്പോൾ ഈ സത്യം വീടിന്റെ നാല് ചുവരുകൾക്കുള്ളിൽ ഒതുക്കുകയല്ലാതെ വേറെ വഴിയില്ലെന്ന് അവൾ അമ്മയെ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു.
കുറച്ചു സമയത്തിന് ശേഷം അമ്മ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് ഹാളിലേക്ക് നടന്നു വന്നു. കരഞ്ഞു വീർത്ത കണ്ണുകളോടെ അമ്മ എന്റെ മുന്നിൽ വന്നു നിന്നു. ആ നോട്ടത്തിൽ പഴയ സ്നേഹത്തിന്റെ ഒരു തരി പോലും ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നില്ല; പകരം കടുത്ത വെറുപ്പും നിസ്സഹായതയും മാത്രമായിരുന്നു.
"നിന്നെ ഞാൻ പോലീസിൽ ഏൽപ്പിക്കേണ്ടതായിരുന്നു..." അമ്മയുടെ ശബ്ദം വിറച്ചു. "പക്ഷേ എന്റെ മകളുടെ ഭാവിയും ഈ കുടുംബത്തിന്റെ മാനവും ഓർത്ത് മാത്രം ഞാൻ അത് ചെയ്യുന്നില്ല
ഈ വയറ്റിൽ വളരുന്നതിനെ എനിക്ക് വേണ്ട. നാളെത്തന്നെ നമ്മൾ ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോകുന്നു... ഇത് ഇവിടെവെച്ച് അവസാനിപ്പിക്കണം."
അമ്മ എന്നെ നോക്കി പല്ലുകടിച്ചുകൊണ്ട് തുടർന്നു: "പക്ഷേ ഒന്നുണ്ടടാ... ഈ ഒരു കാര്യത്തിന് വേണ്ടി മാത്രമായിരിക്കും നീ ഇനി ഈ വീട്ടിൽ ഉണ്ടാകുക. അതുകഴിഞ്ഞാൽ നീ എങ്ങോട്ടാണെന്ന് വെച്ചാൽ ഇറങ്ങിപ്പോയ്ക്കോണം. ഇനി ഒരിക്കലും നിന്നെ ഞാൻ എന്റെ മകനായി കാണില്ല."
അമ്മയുടെ ആ വാക്കുകൾ ഒരു വിധിപ്രസ്താവന
💬 Comments
View all comments