Chapter Title : എന്റെ അമ്മ എന്റെ കൊച്ചിന്റെ അമ്മ [Gulmohar]

പോലെ ആ മുറിയിൽ മുഴങ്ങി കേട്ടു. എല്ലാം പഴയതുപോലെയാക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന പൂർണ്ണമായ ബോധ്യത്തോടെ, ഉള്ളിൽ കനക്കുന്ന കുറ്റബോധത്തിന്റെ ഭാരവും പേറി, വരാൻ പോകുന്ന ദിവസത്തെ നേരിടാനായി ഞങ്ങൾ മൂന്നുപേരും മൂന്ന് ദിശകളിലേക്ക് ഒഴിഞ്ഞുമാറി.

അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോകാൻ സമയമായപ്പോഴേക്കും അമ്മയുടെ ഭാവത്തിൽ വലിയൊരു മാറ്റം വന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. വസ്ത്രം മാറി പുറപ്പെടാൻ തുടങ്ങിയ അമ്മ പെട്ടെന്ന് കട്ടിലിന്റെ അരികിൽ ഇരുന്ന് വീണ്ടും പൊട്ടിക്കരയാൻ തുടങ്ങി.

മാളു ഓടിച്ചെന്ന് അമ്മയെ ചേർത്തുപിടിച്ചു. "എന്താ അമ്മേ... എന്തുപറ്റി? നമുക്ക് ഇറങ്ങേണ്ടേ?" എന്ന് മാളു ചോദിച്ചപ്പോൾ അമ്മ തല കുലുക്കി വിസമ്മതിച്ചു.

"എനിക്ക്... എനിക്ക് കഴിയില്ല മോളേ..." അമ്മ നെഞ്ചിൽ കൈവെച്ച് വിതുമ്പി. "ഇത് എങ്ങനെ ഉണ്ടായതാണെങ്കിലും, ഇതിൽ ആരുടെ ചോരയാണെങ്കിലും... എന്റെ ഉള്ളിലാണ് ഇത് വളരുന്നത്. ഒരു ജീവനെ ഇല്ലാതാക്കാൻ എന്റെ ഈ മനസ്സ് സമ്മതിക്കുന്നില്ല. അതൊരു പാപമല്ലേടാ?" അമ്മ ദയനീയമായി എന്നെ നോക്കി ചോദിച്ചു.

ഒരു അമ്മയുടെ മനസ്സിലെ മാതൃത്വം, സാഹചര്യം എന്തുതന്നെയായാലും ഒരു കുഞ്ഞിനെ കൊന്നുകളയാൻ അവരെ അനുവദിച്ചില്ല. ആ ജീവനോട് അവർക്ക് പതുക്കെ ഒരു ആത്മബന്ധം

തോന്നിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു.

അമ്മയുടെ ആ തീരുമാനം കേട്ടപ്പോൾ ഞാനും മാളുവും ഒരുപോലെ പകച്ചുപോയി. കുഞ്ഞിനെ നിലനിർത്തുക എന്നാൽ ഈ ഭയങ്കരമായ രഹസ്യം എന്നെന്നേക്കുമായി ഒളിച്ചുവെക്കേണ്ടി വരും. നാളെ ഈ കുഞ്ഞ് വളർന്നു വലുതാകുമ്പോൾ സമൂഹത്തിന് മുന്നിൽ, ബന്ധുക്കൾക്ക് മുന്നിൽ എന്ത് മറുപടി പറയും എന്ന ചോദ്യം ഞങ്ങളുടെ മുന്നിൽ വീണ്ടും ഉയർന്നു വന്നു.

പക്ഷേ, അമ്മയുടെ ആ ഉറച്ച തീരുമാനത്തിന് മുന്നിൽ ഞങ്ങൾക്ക് മറ്റൊന്നും പറയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. തെറ്റ്