Chapter Title : എൻ്റെ ഭാര്യ ശിൽപ [Geetha Rajeev]

സംസാരിച്ചിട്ടില്ല. ഓരോ തവണയും നീ ദേഷ്യപ്പെടുകയും എന്നെ ഒഴിവാക്കുകയും ചെയ്തു.
അത് എന്നെ വല്ലാതെ വേദനപ്പിച്ചു,

ഞാൻ എല്ലാം ഓർത്തു. പക്ഷെ ഞാൻ അവളോട് കള്ളം പറഞ്ഞു..

ഞാൻ : സോറി ഡിയർ, സോ സോറി. ഞാൻ , എന്റെ പഠനം കൊണ്ടാണ് അങ്ങനെ സംഭവിച്ചത്, ഞാൻ അത് ചെയ്തില്ലെങ്കിൽ ഞാൻ പരീക്ഷയിൽ പരാജയപ്പെടും. ഞാൻ പരാജയപ്പെട്ടാൽ എനിക്ക് ജോലി ലഭിക്കില്ല. എനിക്ക് ജോലി കിട്ടിയില്ലെങ്കിൽ പിന്നെ ഞാൻ എങ്ങനെ നിന്റെ വീട്ടിൽ വന്ന് നിന്റെ മാതാപിതാക്കളോട് നിന്നെ എനിക്ക് കല്യാണം കഴിച്ചു തരാൻ ആവശ്യപ്പെടും. നീ അത് ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടോ? , ഞാൻ നിന്നെ എത്രമാത്രം സ്നേഹിക്കുന്നുവെന്ന് നിനക്ക് അറിയാമോ?, ലോകത്തിലെ എല്ലാറ്റിനേക്കാളും.

ശിൽപ : സോറി, എനിക്ക് നിന്നോട് ഇപ്പോൾ സംസാരിക്കണം, പ്ലീസ്...

ഞാൻ : ശരി ഞാൻ നിന്നെ വിളിക്കാം...

ഞാൻ അവളുടെ സെൽഫോണിൽ വിളിച്ചു, അവൾ ശബ്ദം നിയന്ത്രിച്ചു കരയാൻ തുടങ്ങി.

ഞാൻ പറഞ്ഞു: മോളെ, ദയവായി കരയരുത്. ഞാൻ നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നു.. ഒരുപാട്. നിന്നെ ഒഴിവാക്കുന്നതിൽ എനിക്ക് വിഷമമുണ്ട്. ജീവിതത്തിൽ ഒരിക്കലും ഞാൻ ഇനി അങ്ങനെ ചെയ്യില്ല. എന്നോട് ക്ഷമിക്കൂ.

ശിൽപ കരച്ചിൽ തുടർന്നു, ഞാൻ അവളെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു, അവസാനം അവൾ കരച്ചിൽ നിർത്തി, അവൾ പറഞ്ഞു: എന്നോട് ക്ഷമിക്കരുത് രാജ്... ദയവായി.
ഞാൻ ,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,...

ഞാൻ : എന്തിനാ മോളേ?, എനിക്കറിയാം എല്ലാം എന്റെ തെറ്റാണ് നിൻ്റെതല്ല പിന്നെ എന്തിനാണ്?...

ശിൽപ : ഞാൻ,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,

ഞാൻ : ശിൽപ, ദയവായി ഈ കരച്ചിൽ നിർത്തൂ, ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു,