Chapter Title : എന്റെ ഡോക്ടറൂട്ടി 03 [അർജ്ജുൻ ദേവ്]

ഒന്നുമറിഞ്ഞിട്ടില്ലെന്നു തോന്നിയതോടെ ചേച്ചിയുടെ പിന്നിലായിനടന്ന മീനാക്ഷിയുടടുത്തേയ്ക്ക് ഞാൻ വേഗത്തിൽചെന്നു... ""...മീനുവേച്ചീ... മറ്റേക്കാര്യമ്പറഞ്ഞില്ലേ..??"""_ ആകാംഷയോടെ ചോദിച്ചതും അവളെന്നെ തുറിച്ചുനോക്കി... ശേഷം, ""...ഇല്ല... എന്തേയ് പറയട്ടേ..??"""_ എന്നൊരു ചോദ്യംകൂടിയിട്ടതും, ""...യ്യ്യോ.! പറയല്ലേ..!!"""_ ന്നുംപറഞ്ഞ് ഞാനെന്റെ കണ്ണുകൾകൊണ്ടു കെഞ്ചി... പക്ഷേ, അവളുടെ മുഖത്തൊരു ദാക്ഷിണ്യവുമില്ലായിരുന്നു... ""...നീയെന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും ഞാനിതവളോട് പറയും... നിനക്കൊക്കെ രണ്ടടി കിട്ടിയാലേ ശെരിയാവൂ..!!"""_ ഈർഷ്യയോടതും പറഞ്ഞവൾ നടത്തത്തിന്റെ വേഗതകൂട്ടിയപ്പോൾ, ""...മീനുവേച്ചീ... ന്റെ കത്തിങ്ങ് തിരിച്ചുതാ..!!"""_ പിന്നാലെയോടി കുറച്ചുദേഷ്യത്തോടതു പറഞ്ഞതും അവള് കഴുത്തുവെട്ടിച്ചെരിച്ച് എന്റെനേരേ തിരിഞ്ഞു... ""...ഇല്ല... ഞാനിതു നിന്റെ ചേച്ചീടെകയ്യിൽ കൊടുത്തോളാം... അവളൂടിയറിയട്ടേ മൊട്ടേന്നുവിരിയണേനു മുന്നേ അനിയന്റെ കയ്യിലിരുപ്പിതാന്ന്..!!"""_ അവൾവീണ്ടും തിരിഞ്ഞു നടക്കാൻതുടങ്ങി... ""...എന്റെ കത്തിങ്ങ് തിരിച്ചു തന്നേച്ചാമതി..!!""" ""...ഞാനിതവൾടെ കയ്യിലേ കൊടുക്കൂ... വേണേൽ അവൾടേന്നു മേടിച്ചോ..!!"""_ അതുകൂടികേട്ടപ്പോൾ എനിയ്ക്കു ദേഷ്യംകൂടി... പല്ലുകടിച്ചുകൊണ്ടവളെ തുറിച്ചു നോക്കിയതും എന്റെ ഭാവംകണ്ടിട്ടെന്നോണം, ""...കീത്തൂ...!!"""_ ന്ന് കുറച്ചുറക്കെയായി നീട്ടിയൊരു വിളിയായിരുന്നൂ മീനാക്ഷി... അതോടെ വീണ്ടുമെന്റെ ഗ്യാസ്സുപോയി... ഞാനവളെ നോക്കി പറയല്ലേയെന്നർത്ഥത്തിൽ കണ്ണു കാണിയ്ക്കുമ്പോഴേയ്ക്കും അവൾ വേഗത്തിൽനടന്ന് കീത്തുവേച്ചിയോടൊപ്പം ചേർന്നു... അതോടെ അവരുമൂന്നുപേരും ഒന്നിച്ചായിനടപ്പ്... ഞാനാണെങ്കിൽ കുറച്ചു പിന്നാലെയും... മീനാക്ഷി ഒപ്പമെത്തിയതും ശ്രീക്കുട്ടൻപതിയെ നടത്തത്തിന്റെ വേഗംകുറച്ചു... ശേഷമെന്നെയും കാത്തുനിന്നപ്പോൾ, ""...എന്ത്രാ..?? നീ മീനുവേച്ചിയോടും മിണ്ടൂലേ..??"""_ഞാനവനൊപ്പം നടന്നുകൊണ്ടു ചോദിച്ചു... അതിനുമറുപടിയായി അവനെന്നെയൊന്നു നോക്കിയല്ലാതെ ഒന്നുംപറഞ്ഞില്ല... ""...കണ്ണനുമായെന്തേലും ദേഷ്യമുണ്ടെന്നുകരുതി മീനുവേച്ചിയെന്താ കാട്ടിയേ..??""" ""...ആ കണ്ണന്റെ ചേച്ചിയല്ലേ... അപ്പോളവനോടുള്ള ദേഷ്യമിവളോടുംകാണും..!!"""_ അവനെനിയ്ക്കു മുഖംതരാതെ പറഞ്ഞുനടന്നു... ഈ കണ്ണനെന്നു പറയുന്നത് മീനാക്ഷിയുടെ അനിയനാണ്... ഞങ്ങളുതമ്മിൽ അത്ര രസത്തിലൊന്നുവല്ല... നേർക്കുനേരേ കണ്ടാൽ തല്ലുപിടിയാണ്... എന്നാലതിനു പ്രത്യേകിച്ചു കാരണമൊന്നുമില്ലായിരുന്നു... ഗ്രൗണ്ടിലെ ചെറിയചെറിയ പ്രശ്നങ്ങൾ മതിയായിരുന്നു ഞങ്ങൾക്ക്... അതിനും ഒരാഴ്ചമുന്നേ ഒന്നുംരണ്ടുംപറഞ്ഞ് ശ്രീക്കുട്ടനും കണ്ണനും സ്കൂളിൽവെച്ചടിയായി... അതിന്റെപേരിൽ ഹെഡ്മാസ്റ്റർ വീട്ടിൽനിന്നാളെ വിളിപ്പിയ്ക്കുകയും ശ്രീക്കുട്ടനു ചെറിയമ്മയുടെ കയ്യിൽനിന്ന് നല്ലവീക്കും കിട്ടിയതോടെ അവന്മാർ ആജന്മ ശത്രുക്കളാവുകയായിരുന്നു... ""...എടാ... നമ്മക്കിന്നിതിലേ പൂവാം..??"""_ സ്ഥിരംപോകുന്ന വഴിയിലേയ്ക്കവൻ തിരിഞ്ഞതും ഞാൻചോദിച്ചു... ""...പോടാ... അതുചുറ്റാ..!!""" ""...എടാ ഇതിലേപോവാണെങ്കി കീത്തുവേച്ചി മുട്ടായിവാങ്ങിത്തരും... വാ..!!"""_ ആ വളവുതിരിയാൻ സമ്മതിയ്ക്കാതെ ഞാനവന്റെ കൈയിൽപ്പിടിച്ചു വലിച്ചുകൊണ്ടവരുടെ പിന്നാലെനടന്നു... അത്രയുംനേരമായ്ട്ടും പറയാത്തോണ്ട് ഇനിയും മീനുവേച്ചിയത് പറയില്ലെന്നൊരുതോന്നൽ അപ്പോഴേക്കുമെന്റെയുള്ളിൽ ഉടലെടുത്തിരുന്നു... ആ വിശ്വാസമാണ് അതിലേപോകാൻ എനിയ്ക്കു ധൈര്യംതന്നതും... ശ്രീക്കുട്ടൻ ആദ്യം തിരിഞ്ഞവഴിയേ പോകുവാണേൽ പത്തുമിനിറ്റ് മതി ഞങ്ങൾക്കു വീട്ടിലെത്താൻ... എന്നിട്ടും അരമണിക്കൂർ ചുറ്റുന്നതിന്റെകാരണം മീനാക്ഷിയുള്ളതു കൊണ്ടാണ്... കൂട്ടത്തിൽ ചേച്ചിയുടെകയ്യീന്ന് ചോക്ലേറ്റ്മുട്ടായിയും കിട്ടും... ""...നിങ്ങളിതെങ്ങോട്ടാ..??"""_ അവനോടു കഥയുംപറഞ്ഞു പിന്നാലെചെല്ലുമ്പോൾ കീത്തുവേച്ചി തിരിഞ്ഞുനിന്ന് ചോദിച്ചു... ""...വീട്ടിലോട്ട്..!!"""_ കീത്തുവേച്ചി ചോദിയ്ക്കുന്നതുകേട്ടു തിരിഞ്ഞ മീനാക്ഷിയുടെ മുഖത്തുനോക്കിയാണ് ഞാനതുപറഞ്ഞത്... ""...അതിനു നിങ്ങക്കതിലേ പോയാപ്പോരേ...