Chapter Title : എന്റെ ഡോക്ടറൂട്ടി 15 [അർജ്ജുൻ ദേവ്]

അന്നെന്റെകൂടെ ന്റെ രണ്ടു കസിൻസൂണ്ടായ്രുന്നൂ… ഞാനവരോടെ
നിന്നെക്കുറിച്ചു കൊറേക്കെ പറഞ്ഞു നിന്നെ കാണിയ്ക്കാമ്മേണ്ടി കൊണ്ടുവന്നപ്പോ,
എന്നെയൊന്നു തിരിഞ്ഞുപോലും നോക്കാതെ നീ പോയ്‌ക്കളഞ്ഞില്ലേ…?? അന്നു നിന്നെ പൊറകേ വിളിച്ചിട്ടെങ്കിലും നീ മൈൻഡുചെയ്തോ..?? അന്നപ്പോളവളുമാരു കളിയാക്കിയ
ദേഷ്യമെനിയ്ക്കുമുണ്ടായ്രുന്നു… അപ്പൊനിന്നെ അവടെവെച്ചു കണ്ടപ്പോളൊന്നു
തിരിച്ചടിയ്ക്കണോന്നു ഞാനുങ്കരുതി… പക്ഷേ അതു നെനക്കത്രേം
ഫീലുചെയ്യോന്നോർത്തില്ല…!!”””_ അതുപറയുമ്പോൾ ചെയ്തുപോയ തെറ്റിനെചൊല്ലിയുള്ള
കുറ്റബോധമവൾടെ കണ്ണിൽതെളിയുന്നതു ഞാനറിഞ്ഞു...

“”…എന്നാൽ പിറ്റേന്നു നീയങ്ങനെന്നെ തെറിവിളിച്ചപ്പോൾ റസിയയാ പറഞ്ഞേ, ഇന്നലെ ഞാഞ്ചെയ്തതും മോശമായ്പ്പോയീന്ന്… നിന്നോടു സോറി പറയണോന്ന്… അങ്ങനെ നിന്നെക്കണ്ടു
സോറി പറയണോന്നു വിചാരിച്ചിരുന്നപ്പഴാ കോളേജിക്കേറിയുള്ള നിന്റെ ഹീറോയിസം...
സത്യത്തിലന്നേരമവരുടെ മുന്നെ നാണങ്കെട്ട സങ്കടമുണ്ടായ്രുന്നേലും അതെനിയ്ക്കു
ഡിസെർവ്വിങ്ങാന്നു തോന്നിയകൊണ്ടാ ഞാനൊന്നും മിണ്ടാണ്ടുനിന്നെ…!!”””_ അവളൊരു നെടുവീർപ്പോടെ പറഞ്ഞവസാനിപ്പിച്ചതും ഞാനൊരു പുച്ഛത്തോടവളെ നോക്കി:

“”…ഓ.! വിശ്വസിച്ച്.! എന്നിട്ടാണോടീ കോപ്പേ, നീ കീത്തൂന്റെൻഗേജുമെന്റിനു
വന്നങ്ങനൊക്കെ കാട്ടിക്കൂട്ടിയെ…?? അന്നു നീയെന്നേട്ടു തളിച്ചേനു
കണക്കൊണ്ടോടീ…??”””

“”…എടാ… അത്… അതു ശെരിയ്ക്കും ഞാനൊരു തമാശയായ്ട്ടേ കരുതീരുന്നുള്ളൂ… ഒന്നൂല്ലേലും മനസ്സിവെച്ചാണു ബിഹേവ് ചെയ്തിരുന്നേൽ ഞാനപ്പോത്തന്നെ കീത്തൂനോടു
പറയില്ലായ്രുന്നോ..??!!”””

“”…കൊള്ളാം നല്ലതമാശ.! കണ്ടവന്റെ കോത്തിൽ തീ കത്തുന്നത്‌ കാണുമ്പോ നെനക്കു തമാശയല്ലേടീ…?? അതിനുള്ളതെന്തായാലും ഹോസ്റ്റലീന്നുകിട്ടിയല്ലോ… സമാധാനം..!!”””_
ഞാനൊരു പുച്ഛത്തോടെ പറഞ്ഞുകൊണ്ടു മുഖംകോട്ടിയതും എന്നെയൊന്നു
തുറിച്ചുനോക്കിക്കൊണ്ടു മീനാക്ഷി കട്ടിലേൽ നിന്നുമെഴുന്നേറ്റു…

കിട്ടിയ
തക്കത്തിനവൾ മറച്ചുവെച്ചിരുന്ന ബുക്കു ഞാൻ വലിച്ചെടുക്കുമ്പോഴാണ് പാവത്തിനബദ്ധം
പറ്റിയെന്നുള്ള ബോധ്യംവരുന്നത്…

ഒരുനിമിഷമെന്തു ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ പകച്ചുപോയ
പുള്ളിക്കാരി, എന്നെ ദയനീയമായി നോക്കിനിന്നപ്പോൾ,

“”…കോപ്പ്… മനുഷ്യനു വായിയ്ക്കാമ്പറ്റുന്ന വല്ലോമെഴുതിവെച്ചൂടേ ഈ മൈരോൾക്ക്…!!”””_
എന്നും പറഞ്ഞുകൊണ്ടു ഞാൻ തുറന്നുപിടിച്ചിരുന്ന പേപ്പർ വലിച്ചുകീറാനായൊരുങ്ങി….!

“”…അയ്യോ.! കീറല്ലേടാ…!!”””_ ഒരു നടുക്കത്തോടെക്കി വിളിച്ചുകൊണ്ടവളതു പറഞ്ഞതും
ഓടിയടുത്തു വരുകയാണുണ്ടായത്…

“”…കീറല്ലേടാ… പ്ലീസ്... വേണേ... വേണേ ഞാന്നിന്റെ കാലുപിടിയ്ക്കാടാ… പ്ലീസ്… കീറല്ലേ…!!”””_ തൊഴുകൈയോടെന്നെ നോക്കി അപേക്ഷിച്ച മീനാക്ഷിയ്ക്കു മുന്നിലൊരു
വിരോധവുമില്ലാത്ത ഭാവത്തിൽ ഞാനെന്റെ കാലുകൾ നീട്ടിവെച്ചുകൊടുത്തപ്പോൾ അവളൊന്നുപകച്ചു…

എന്റെ ഭാഗത്തുനിന്നും അത്തരമൊരു പ്രവർത്തിയവൾ സ്വപ്നേപി
വിചാരിച്ചിട്ടുണ്ടാവില്ല…

“”…അങ്ങനാണേ പെട്ടന്നു പിടിച്ചോ… ബുക്കു കീറണോ വേണ്ടേന്നതു
കഴിഞ്ഞിട്ടാലോയ്ക്കാം…!!”””_ തികഞ്ഞപുച്ഛത്തോടെ പറഞ്ഞു ഞെളിഞ്ഞിരുന്ന എന്റെമുന്നിൽ കുറച്ചുനേരം തലകുനിച്ചു നിന്നതല്ലാതെ മീനാക്ഷി മറുത്തൊരക്ഷരം മിണ്ടീല...

“”…എന്തേ… അപ്പൊ ബുക്കു വേണ്ടേ…??”””_ വീണ്ടുമാ പേജു വലിച്ചുപിടിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ രണ്ടാമതൊന്നാലോചിയ്ക്കാതെ മീനാക്ഷിയെന്റെ കാലേവീണു…

എനിയ്ക്കവളോടു
പൊറുക്കാൻ കഴിയാതവണ്ണമവളു ചെയ്തുകൂട്ടിയ ചെയ്തികൾക്കെല്ലാം മധുരപ്രതികാരം
നിറവേറുകയായ്രുന്നവിടെ...

നിറഞ്ഞുതുളുമ്പുന്ന കണ്ണുകളോടെ കാലുകളിൽനിന്നും പിടിവിട്ടുയർന്ന മീനാക്ഷി
ചത്തമുഖത്തോടെന്നൊന്നു നോക്കി…

പക്ഷേ അവളുടെയാ എന്തുപറഞ്ഞാലുമനുസരിയ്ക്കുന്ന
അനുസരണാഭാവങ്കണ്ടതും കൂടുതൽപുളകിതനായ ഞാൻ, ആ ബുക്കുകീറിയാലുണ്ടാകാവുന്ന അവൾടെ സങ്കടമോർത്തപ്പോൾ കുറച്ചുകൂടി പുളകിതനായി…

പറഞ്ഞവാക്കു
പാലിയ്ക്കാതിരിയ്ക്കുന്നതിൽ