Chapter Title : എന്റെ ഡോക്ടറൂട്ടി 17 [അർജ്ജുൻ ദേവ്]

പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടെന്നു മനസ്സിലായി...

കാരണം ഒരിളിഞ്ഞ ചിരിയോടെയാണവന്മാരെന്നെ നോക്കിയതുപോലും…

നെറ്റിയിൽ ചൂണ്ടുവിരലിന്റെ വലിപ്പത്തിലുള്ള ബാന്റേജ് ചുറ്റിക്കെട്ടിയിരുന്ന മഹേഷിനെ കണ്ടപ്പോൾ ചോരതിളച്ചു വന്നെങ്കിലും, അതുപുറമേ കാണിയ്ക്കാതെ പോയി അവന്റെ തൊട്ടടുത്തായി തന്നെയിരുന്നു... ഉളുപ്പില്ലാത്തതുകൊണ്ടുള്ള പ്രയോജനം…

കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അരുണും വന്ന് എന്റെയിടതു വശത്തായിരുന്നു…

മഹേഷിനും കാർത്തിയ്ക്കുമൊക്കെ എന്നോടുവന്നു മിണ്ടാൻ ചമ്മലായതിനാലും ഞാനിരുന്ന ബെഞ്ചിന്റെ തൊട്ടുമുന്നിലുള്ള ബെഞ്ചിലിരുന്നിരുന്ന ശ്രീ തിരിഞ്ഞുപോലും നോക്കാതിരുന്നതിനാലും അവന്മാരോടു വലിയ അടുപ്പമൊന്നുമില്ലാത്ത അരുണിനോടായെന്റെ സംസാരം മുഴുവൻ...

നീയൊക്കെ മിണ്ടീലേലും എനിയ്ക്കുവേറെ ആളുണ്ടെടാന്ന മട്ടിൽ...

പക്ഷേ, ആദ്യത്തെ പീരീഡ് കഴിഞ്ഞപ്പോളൊരു കാര്യമുറപ്പായി ശ്രീയും അവന്മാരും തമ്മിലടിച്ചു പിരിഞ്ഞിരിട്ടുണ്ട്…

അവന്മാരാരേയും ശ്രീ അടുപ്പിയ്ക്കുന്നതു കൂടിയില്ല…

അതുകണ്ടപ്പോൾ എന്തോ ഒരു സന്തോഷം, അതിന്റെ കാരണമെന്താണെന്നറിയില്ലേലും…

“”…നീയെന്താ മഹേഷിന്റനിയത്തീടെ കല്യാണത്തിനു വരാഞ്ഞേ…??”””_ മിസ്സിന്റെ കണ്ണുവെട്ടിച്ച് എന്തൊക്കെയോ സംസാരിയ്ക്കുന്ന കൂട്ടത്തിൽ അരുണെന്നോടു ചോദിച്ചു…

അതിന്,

“”…ഓ..! സുഖമില്ലാരുന്നെടാ…!!”””_
എന്നു ഞാനൊതുക്കിയ മട്ടിൽ മറുപടികൊടുത്തു…

“”…ഓഹ്.! എന്റെ മോനേ… നീ വരണോരുന്ന്… എന്നാ അടിയായ്രുന്നെന്നോ… എന്റേക്കെ കണ്ണുതള്ളിപ്പോയി…!!”””

“”…അടിയോ..?? എന്തിന്..?? ആരു തമ്മില്..??”””_ ഞാൻ ചോദിച്ചുപോയി…

“”… അപ്പൊ നീയൊന്നുവറിഞ്ഞില്ലേ…?? ശ്രീനാഥൊന്നും പറഞ്ഞുമില്ലേ…??”””_
അവനതിശയത്തോടെ ചോദിച്ചപ്പോൾ ഞാനില്ലെന്നഭാവത്തിൽ ചുമൽകൂച്ചി…

“”…അതെന്തോപറ്റി നിന്നോടു പറയാഞ്ഞേ…??”””

“”…എന്റെ പൊന്നുമൈരേ… നീ കാര്യമെന്താന്നു വെച്ചാ കൊണ… കൊറേ നേരായ്ട്ടവൻ…”””_ ഇട്ടു ലാഗടിപ്പിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ പരിസരംമറന്നു കലിപ്പായി…

“”…അതു കാര്യമെന്താന്നൊന്നും എനിയ്ക്കുമറിയില്ല… മറുവീടെല്ലാം കഴിഞ്ഞുവന്നിട്ട് ഇവന്മാരു വെള്ളമടിയ്ക്കാൻ റൂഫിലേയ്ക്കു പോയിരുന്നു… പിന്നൊരു സംസാരോം ബഹളോക്കെ കേട്ടെങ്കിലും അടിച്ചു വീലായേന്റെ പുറത്താന്നുകരുതി ഞങ്ങളതുവിട്ടു… അതുകഴിഞ്ഞീ മഹേഷിന്റെ നെലവിളികേട്ടാ ഞങ്ങളങ്ങോട്ടോടി ചെന്നേ… നോക്കിയപ്പോൾ ബിയർബോട്ടിലുകൊണ്ട് തലയടിച്ചു പൊട്ടിച്ചിട്ടേക്കുവായിരുന്നു ഇവന്റെ… പിന്നെയിന്നാ ഇവൻ കോളേജിലു വന്നേ…!!”””_

കാര്യങ്ങളെല്ലാം വിശദമായി പറയുമ്പോഴും മഹേഷു കേൾക്കാതിരിയ്ക്കാനായി ശബ്ദം താഴ്ത്തിയാണ് അരുണത് പറഞ്ഞുതീർത്തത്…

അവൻ ശ്രെദ്ധിയ്ക്കുന്നതു കണ്ടപ്പോൾ ചിരിവന്നെങ്കിലും, എനിയ്ക്കുവേണ്ടിയാണ് ശ്രീയവന്റെ മണ്ട തല്ലിപ്പൊളിച്ചതെന്നോർത്തപ്പോൾ ഉണ്ടായ രോമാഞ്ചത്തിൽ ആ ചിരി മറയുകയായിരുന്നു…

…എന്നാലും മഹേഷിനെയൊന്നു പൊട്ടിച്ചിട്ടിറങ്ങി വന്നെന്നു നീ പറഞ്ഞപ്പോൾ അതവന്റെ തലമണ്ടയാണെന്നു ഞാനോർത്തില്ല മോനേ…

മുന്നിലിരുന്ന ശ്രീയെനോക്കി മനസ്സാൽ ഞാനതു പറഞ്ഞുപോയി…

അപ്പോഴേയ്ക്കുമാ അവറുകഴിഞ്ഞ് ക്ലാസ്സിൽനിന്ന മിസ്സു പുറത്തേയ്ക്കു പോയി…

ഉടനെ മഹേഷ് എന്റടുത്തേയ്ക്കു മടിച്ചു മടിച്ചാണേലും ചോദിച്ചു,

“”…നീയെന്താ