Chapter Title : എന്റെ ഡോക്ടറൂട്ടി 22 [അർജ്ജുൻ ദേവ്]

തിരിഞ്ഞവന്മാർക്കുനേരേ രൂക്ഷമായൊന്നുനോക്കി...

""...എന്ത്ടാ..??"""_ അതിനിടയിൽ കണ്ണുകൂർപ്പിച്ച് ഒരുത്തനോടു ചീറുകകൂടി ചെയ്തതും
എന്റെനിൽപ്പത്ര പന്തിയല്ലെന്നുകണ്ട് അവന്മാരു താഴേയ്ക്കുവലിഞ്ഞു...

ശേഷം തിരിഞ്ഞവളെ നോക്കുമ്പോൾ അപ്പോഴുമതൊന്നുമറിയാതെ ചെരുപ്പുമഴിച്ചുമാറ്റി കാലുതൂക്കുവായ്രുന്നൂ കക്ഷി...

ടോപ്പിന്റെ മുൻഭാഗം യു ഷെയ്പ്പിൽ താഴേയ്ക്കൂർന്നിട്ട് മെറൂൺബ്രായ്ക്കുള്ളിൽ കുമിഞ്ഞുകൂടിയിരുന്ന മുലക്കൊഴുപ്പുകൾ പുറത്തേയ്ക്കുന്തി നിൽക്കുവാണ്...

നനവിറ്റുന്ന മുലച്ചാലിന്റെ പകുതിയോളം പുറത്താണെന്നത് ശ്രെദ്ധിയ്ക്കാതെ അവളപ്പോൾ സേഫ്റ്റിപിന്നുവെച്ച് ചെരുപ്പിൽ കുത്തുന്ന തിരക്കിലായ്രുന്നു...

""...അതേ... സൗകര്യപ്പെടുവെങ്കിൽ ആ ടോപ്പിന്റെ കഴുത്തൊന്നു വലിച്ചിട്... മൊലേം കുന്നുമൊക്കെ നാട്ടുകാരുകാണുന്നു..!!"""_ അവളുടെ വെള്ളമിറ്റുചാടിയ മുലക്കൊഴുപ്പിലേയ്ക്കു ചൂണ്ടി ഞാനങ്ങനെപറഞ്ഞതും ഞെട്ടിക്കൊണ്ടവൾ നിവർന്നിരുന്ന് ടോപ്പുപിടിച്ചു നേരേയാക്കി...

എന്നിട്ടു ചുറ്റുമൊന്നുനോക്കി അബദ്ധംപറ്റിയ ഭാവത്തിൽ പല്ലുകടിച്ചു...

""...അതേ... ഇങ്ങനെ നിറച്ചുപിടിച്ചോണ്ടിറങ്ങുമ്പോൾ അറ്റ്ലീസ്റ്റൊരു ഷോളൊക്കെയിടണം..!!"""_ ഞാനറിയാതെതന്നെ എന്റുള്ളിലെ കെയറേട്ടൻ വേക്കൻസിചോദിച്ച് കത്തിട്ടു...

എന്നാലതിനു മറുപടിയൊന്നുമ്പറയാതെ അവളെഴുന്നേറ്റു...

അപ്പോഴാണ് വിയർത്തുനനഞ്ഞ ഇളംപീച്ച്കളർ ചുരിദാർടോപ്പിനകത്തുനിന്നും മെറൂൺബ്രായുടെനിഴൽ തെളിഞ്ഞുനിൽക്കുന്നതു ഞാൻകണ്ടത്...

ബ്രായിൽക്കൊള്ളാതെ പുറത്തേയ്ക്കു തെറിച്ചുനിൽക്കുന്ന മുലക്കാമ്പുകളും ശ്രെദ്ധിച്ചുനോക്കിയാൽ ശെരിയ്ക്കറിയാം...

...ഒരു ഷിമ്മിപോലുമിടാണ്ട് ഇറങ്ങിയേക്കുവാ ശവം..!!_ കലിവന്നെങ്കിലും ശബ്ദംപരമാവധി നോർമലാക്കിക്കൊണ്ട്,

""...വരുന്നുണ്ടോ..??"""_ ന്നു ചോദിയ്ക്കുമ്പോഴും നിഴലടിച്ചുകാണുന്നയാ മുലക്കുന്നുകളിലും കുഴിഞ്ഞുവിരിഞ്ഞ പൊക്കിൾക്കുഴിയിലുമായിരുന്നു എന്റെകണ്ണുകൾ...

""...വരണൂ..!!"""_ പറഞ്ഞശേഷം, ബാക്കിവന്ന സ്പ്രൈറ്റിന്റെ ബോട്ടിൽ സ്ലിങ്ബാഗിലേയ്ക്കിട്ട് എനിയ്ക്കുമുന്നേ നടക്കാൻതുടങ്ങി...

അറിയാതെയാണേൽ പോലും അവളുടെ തെന്നിത്തുളുമ്പുന്ന
കുണ്ടിപ്പന്തുകളിലേയ്ക്ക് എന്റെകണ്ണുകൾ പാഞ്ഞു...

അതിനൊപ്പം വിയർപ്പിന്റേയും പെർഫ്യൂമിന്റേയും കൂടിക്കലർന്ന മണംകൂടിയായപ്പോൾ ഇനിയുമവൾക്കൊപ്പം നടക്കുന്നതിലർഥമില്ലെന്നു തോന്നിപ്പോയി...

കടിച്ചുതിന്നാൻ കൊതിപ്പിയ്ക്കുന്ന മേനിയഴകുമായി ഒരുത്തി കൂടെനടക്കുമ്പോൾ ഞാനെങ്ങനെന്നെ വിശ്വസിയ്ക്കും..??!!

പിന്നീടങ്ങോട്ട് ഓടിക്കേറുവായ്രുന്നൂ...

മീനാക്ഷിയെ കാത്തുനിൽക്കാതെ മുകളിലെത്തിയപ്പോൾ അതതിലും വലിയവസ്ഥ...

കയറിവന്ന മലയുടെ മുകളിലായി വലിയൊരുപാറ...

അതിന്റേയും മുകളിലാണ് കയറേണ്ടത്...

അതിലേയ്ക്കു കേറുന്നതോ, രണ്ടുകല്ലുകൾക്കിടയിലൂടെ നൂഴ്ന്ന് അളളിപ്പിടിച്ചും...

...കോപ്പ്.! എനിയ്ക്കങ്ങോട്ടു പൊളിഞ്ഞിട്ട് വായിൽവന്ന തെറിമുഴുവനും വിളിയ്ക്കാനായി തുടങ്ങുമ്പോഴാണ് ആടിയുലഞ്ഞു വിയർത്തുനാശമായി വന്നുകേറിയ മീനാക്ഷിയെക്കണ്ടത്...

അതോടെനിയ്ക്കു ചെറിയൊരു സമാധാനംകിട്ടി...

ഞാനെങ്ങനേം മേലെക്കേറും, പക്ഷേ മീനാക്ഷി...

തലകുത്തിനിന്നാലും അവളെക്കൊണ്ടു നടക്കത്തില്ല...

അതോർത്തപ്പോൾ എന്റെ നെഞ്ചങ്ങോട്ടു സന്തോഷത്തിന്റെ പെരുമ്പറമുഴക്കാനായി തുടങ്ങി...

""...എന്റീശ്വരാ..!!"""_ പാറകണ്ടതും നെഞ്ചിൽകൈയുംവെച്ച് ഒറ്റവിളിയായ്രുന്നൂ മീനാക്ഷി...

""...ഇനിയിതിന്റെ മേലെക്കൂടി വലിഞ്ഞുകേറണോ..??"""_ ഇത്രയും കഷ്ടപ്പെട്ടവിടെവരെ കയറിട്ട് മൂഞ്ചിക്കുത്തി തിരിച്ചുപോകേണ്ടിവരുന്ന അവസ്ഥയാലോചിച്ചിട്ടാവും മീനാക്ഷിയുടെ കണ്ണുനിറഞ്ഞു...

ആളുകളിയ്ക്കാനായി, മേലെക്കേറിനിന്നൊരു ഫോട്ടോയെടുക്കാൻപോലും പറ്റാത്തസ്ഥിതി...

സംഭവം നിൽക്കുന്നിടത്തുനിന്ന് ഫോട്ടോയെടുത്താലും സീനറിയൊക്കെ സെറ്റാണ്...

ഒരുവശത്ത് തമിഴ്നാടും മറുവശത്ത് കേരളവും...

പക്ഷേ പറഞ്ഞിട്ടുകാര്യമില്ലല്ലോ,