Chapter Title : എന്റെ ഡോക്ടറൂട്ടി 24 [അർജ്ജുൻ ദേവ്]

എത്രയൊക്കെവേണ്ടാന്നു കരുതിയാലും ഒരുകൊതി;

ആ മുലമൊട്ടുകളിലൊന്നു തൊട്ടുനോക്കിയാലെന്താ..??

പിന്നോട്ടും താമസിച്ചില്ല...

ഒന്നുതൊട്ടുനോക്കി...

കൈ അവിടാണെങ്കിലും
കണ്ണുരണ്ടുമവൾടെ
മുഖത്തായ്രുന്നു...

എന്തേലും ഭാവമാറ്റംവന്നാൽ അറിയണമല്ലോ...

...എവിടുന്ന്.!

രണ്ടും ആരേലും ഇറുത്തോണ്ട് പോയാലും അവളറിയൂല...

പിന്നെന്ത് നോക്കാൻ..??!!

ആസ്വദിച്ചങ്ങു പിടിച്ചു...

ഉഫ്.! പൊറോട്ടയ്ക്കു കുഴച്ചുവെച്ച മാവുപോലെണ്ട്.!

എന്തൊരു സോഫ്റ്റ്.!

അങ്ങനെ ഹോണടിച്ചു കൊതിതീർന്നതും അടുത്തൊരുമോഹം; ആ പതുപതുപ്പാർന്ന കുണ്ടിയൊന്നു കാണണംന്ന്...

ഹോണടികേട്ട് അവളുണർന്നാൽ പിന്നതുനടക്കൂലല്ലോ...

അതിൽപ്പിന്നവൾടെ
നെഞ്ചിലേയ്ക്കു കൂടുതൽ കണ്ണുകളെയയയ്ക്കാതെ
ക്ലോസ്സെറ്റ് സീറ്റിലേയ്ക്കിരുന്ന് ജീൻസിന്റെ ഹൂക്കെടുത്തു...

കഴിഞ്ഞതും താഴേയ്ക്കൊറ്റ വലിയായ്രുന്നു...

പക്ഷേ, ഒന്നും ഞാൻ പ്രതീക്ഷിച്ചപോലെ എളുപ്പമായ്രുന്നില്ല...

അരക്കെട്ടിൽ മുറുകിപ്പൂണ്ട്കിടന്ന പർപ്പിൾകളർജട്ടിയെ ഉപേക്ഷിച്ച് ആ ജീൻസ് താഴേയ്ക്കിറങ്ങിയെങ്കിലും വാഴത്തടയ്ക്കുസമാനമായ തുടകളിൽനിന്നും ഒരിഞ്ചുതാഴാനതു സമ്മതിച്ചില്ല...

...ഈ തൊലിയൊക്കെ
വലിച്ചൂരുന്ന
സമയമുണ്ടായ്രുന്നേൽ നാലുവാഴയ്ക്കു
തടമെടുക്കായ്രുന്നു.!
ആരോ നിർബന്ധിച്ചമാതിരി
മെനക്കെട്ടിരുന്ന് തുണിയഴിച്ച ഞാൻ പിറുപിറുത്തതും, മീനാക്ഷിയൊന്നുകുറുകി...

പിന്നെ കാലുകളകറ്റിയപ്പോൾ ഞാനാ ജീൻസും വലിച്ചുപറിച്ചു...

ഇവളിതെന്തോർത്താണോ
കാലൊക്കെ പൊക്കിത്തന്നത്..??!!

...പറിഞ്ഞുവന്നത് തുണിയാണോ ഇനിയവൾടെ തോലാണോ..??

സംശയംതോന്നിയ ഞാൻ കാലുകളിൽനിന്നും പൂർണ്ണമായും ജീൻസിനെയഴിച്ചുമാറ്റി
നോക്കുമ്പോൾ, പുറംപൊളിച്ച വാഴത്തണ്ടുപോലുള്ള തുടകൾ ജീൻസിന്റെമുറുക്കംമൂലം ചുവന്നിരുന്നു...

""...എന്തിനാടീ കോപ്പേ, ഈ പാവത്തുങ്ങളോടിമ്മാതിരി ക്രൂരതകാണിയ്ക്കുന്നേ..??"""_ ചോദ്യത്തിനൊപ്പം മുഖമുയർത്തുമ്പോൾ
പൂർത്തടത്തിലേയ്ക്ക് ഒട്ടിയമർന്നുകിടന്ന ജട്ടിയുമായി ഒരു വെളിവുമില്ലാതെ ഭിത്തിയിൽചാരി കുഴഞ്ഞുനിൽക്കുവായ്രുന്നൂ മീനാക്ഷി...

അവളുടെയാ
അളവഴകിൽ പലപ്പോഴും കുണ്ണ കമ്പിയായെങ്കിലും ഞാനങ്ങടവോയ്ഡ്
ചെയ്യുവായ്രുന്നൂ ആ പാവത്തിനേം...

ആ ജട്ടികൂടി ഊരിയാൽ മീനാക്ഷിപിന്നെ പരിപൂർണ്ണ നഗ്നയാണെന്നചിന്ത മനസ്സിലേയ്ക്കുവന്നതും ഉള്ളിലൊരു വിറയലുയർന്നു...

ശത്രുവാണേലും ഒരു ഗ്രീക്ക്ദേവതയല്ലേ തുണിയില്ലാതെ മുന്നിൽനിൽക്കാൻ പോണത്..??!!

അങ്ങനെ ചിന്തിയ്ക്കുന്ന നേരത്താണ് നനഞ്ഞൂറ്റിയ ജട്ടിയ്ക്കുള്ളിൽ തുറിച്ചൂന്തിനിന്ന പൂറിതളുകളെന്റെ ശ്രെദ്ധയിൽപ്പെടുന്നത്...

നേർത്തജട്ടിയ്ക്കുള്ളിൽ അവൾടെ സാമാനത്തിന്റെ വ്യക്തമായചിത്രം എനിയ്ക്കു പകർന്നുകിട്ടീതും കൊതി സഹിയ്ക്കാതെ ഞാനവടമർത്തിയൊന്നു പിടിച്ചു...

നനഞ്ഞുതുടുത്ത പഞ്ഞിപോലുള്ള പൂറപ്പം എന്റെ കയ്യിലമർന്നു ഞെരുങ്ങി...

ഉടനെ കാൽവിരലുകൾ നിലത്തൂന്തി മീനാക്ഷിയൊന്നു പൊങ്ങീതും അവളറിയാതെ വേച്ചുകൊണ്ടെന്റെ നെഞ്ചിലേയ്ക്കു വീഴുവായ്രുന്നു...

അതോടവളെ താങ്ങാനായിശ്രെമിച്ച എന്റെ ഇടതുകൈത്തലം പെണ്ണിന്റെ കൊഴുത്തുവിരിഞ്ഞ കുണ്ടിപ്പന്തുകളിൽ പൂണ്ടമർന്നുപോയി...

വെള്ളത്തിൽകുതിർന്ന
സ്പോഞ്ചിൽ
അമർത്തിഞെക്കുമ്പോൾ എങ്ങനുണ്ടാവും ഏകദേശമതുപോലൊരു തോന്നലായ്രുന്നൂ അപ്പോൾ...

മിടിയ്ക്കുന്ന ഹൃദയത്തോടാണ്
ശേഷിച്ച തുണികഷ്ണങ്കൂടി ഞാനഴിച്ചത്...

ആ നേർത്തവസ്ത്രത്തെ
കാലിലൂടൂരിമാറ്റി കണ്ണുതുറിപ്പിയ്ക്കുമ്പോൾ, കൈത്തഴക്കമുള്ള ശില്പിയാൽ നിർമ്മിയ്ക്കപ്പെട്ട പാൽപ്രതിമപോലെ മീനാക്ഷിനിന്നു...

കഴുത്തിലൊരു നേർത്തമാല, കാലുകളിൽ