Chapter Title : എന്റെ ഇച്ഛായൻ [Amrita]

ഞാൻ പൊന്നു ആണെന്ന് എനിക്ക് തോന്നിപ്പോയി. 'അങ്ങിനെ പറയെല്ലു uncle, uncle ന്റെ പൊന്നു എങ്ങും പോയിട്ടില്ല. എപ്പോഴും uncle ന്റെ കൂടെ തന്നെയുണ്ട്'. 'ഇല്ല, അമ്മു ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്കാണ്' 'ഇല്ല uncle, പൊന്നു കൂടെയുണ്ട്' 'എവിടെ' 'ഇവിടെത്തന്നെ' 'അതിന് ഞാൻ Uncle അല്ലെ' പാവം Uncle ഞാൻ എങ്ങിനെയാ ഒന്ന് അശ്വസിപ്പിക്കിക. 'പൊന്നു എങ്ങിനെയാ Uncle നെ വിളിക്കാറ്' 'ഇച്ഛായാന്ന്' അതു പറയുമ്പോൾ uncle ഒന്നൂടെ എന്റെ മാറിലേക്ക് അമർന്നു. ഇത്രയും കാലം കഴിഞ്ഞിട്ടും ഭാര്യയെ ഇത്രമാത്രം സ്നേഹിക്കുന്ന ഒരു ഭർത്താവ് ഏതൊരു പെണ്ണിനും ഇതിൽ കൂടുതൽ ഭാഗ്യം എന്ത് വേണം. 'പൊന്നു, എന്റെ പൊന്നു നീ എന്നെ ഒറ്റയ്ക്കാക്കിയിട്ട് പോയില്ലേ' Uncle വീണ്ടും കരഞ്ഞു. 'ഇല്ലിച്ചായാ, ഇച്ഛായന്റെ പൊന്നു എവിടെയും പോയിട്ടില്ല. ഇച്ഛായന്റെ കൂടെത്തന്നെയുണ്ട്' Uncle പെട്ടെന്ന് മുഖമുയർത്തി എന്നെ നോക്കി. ഞാൻ സ്നേഹത്തോടെ Uncle ന്റെ തലമുടി തലോടികൊണ്ടിരുന്നു. 'എന്താ വിളിച്ചേ' 'ഇച്ഛായാന്ന്' 'അമ്മു അത്' 'അമ്മു അല്ല, ഇച്ഛായന്റെ പൊന്നു. ഇനി ഞാൻ ഇച്ഛായാന്നെ വിളിക്കൂ' 'പക്ഷെ...' ഇച്ഛായൻ എന്തെങ്കിലും പറയുന്നതിന് മുൻപ് ഞാൻ വാ പൊത്തി. ഇച്ഛായൻ പതുക്കെ എന്റെ കൈ വായിൽ നിന്നും എടുത്തു. എന്റെ കയ്യിലേക്ക് നോക്കി. ഇച്ഛായന്റെ കണ്ണുനീർ ഞാൻ പതുക്കെ തുടച്ചു. 'പൊന്നുനെ ഇത്രമാത്രം സ്നേഹിക്കുന്ന എന്റെ ഇച്ഛായനെ എങ്ങിനെ എനിക്ക് ഒറ്റയ്കാക്കാൻ പറ്റും'. ഇച്ഛായൻ പെട്ടെന്ന് എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു എന്റെ കഴുത്തിന് ചുറ്റും ഉമ്മ വെച്ചു. ഞാൻ എതിർത്തില്ല. എന്റെ കഴുത്തിൽ മെല്ലെ ചുണ്ടുകൊണ്ട് ഊമ്പി ചുംബിക്കാൻ തുടങ്ങി. എനിക്ക് എന്തെന്നില്ലാത്ത സുഖം തോന്നി. പെട്ടെന്ന് അത് നിർത്തി എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. 'എന്താ, ഇച്ഛായ ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നത്' 'ഒന്നുമില്ല പൊന്നു' ഇച്ഛായന്റെ തള്ള വിരൽ കൊണ്ട് എന്റെ ചുണ്ട് പതുക്കെ തലോടി. ഞാൻ ഇട്ടിരുന്ന ലിപ്സ്റ്റിക് എന്റെ കവിളിലേക്ക് പടർത്തി. ഞാൻ ഇച്ഛായന്റെ കണ്ണിലേക്ക് തന്നെ നോക്കിയിരുന്നു. ഇച്ഛായൻ മെല്ലെ ചുണ്ട് എന്റെ ചുണ്ടിനോട് അടുപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഞാൻ കണ്ണുകൾ അടച്ച് അതിന് തയാറായി നിന്നു. 'കണ്ണടയ്ക്കല്ലു പൊന്നു, ഇച്ഛായനെ നോക്ക്' ഞാൻ