Chapter Title : എന്റെ ഇത്തമാർ [ഫാസിൽ ]

ചോദിക്ക്.
ഞാൻ : എന്നെയും റുബീനയെയും അങ്ങനെ ഒരു സാഹചര്യത്തിൽ കണ്ടിട്ടും ഇത്ത എന്താ ഒന്നും പറയാഞ്ഞേ?
സഫിയ : ഞാൻ പറഞ്ഞല്ലോ. ഇനി ഇത് ആവർത്തിക്കരുതെന്ന്.
ഞാൻ : അങ്ങനെ അല്ല. ഇത്താക്ക് ദേഷ്യം ഒന്നും ഉണ്ടായില്ല. പിന്നെ ആരോടും അതിനെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞിലാലോ? റുബീനയോട് പോലും ചോദിച്ചില്ല.
സഫിയ : അത് നീ എങ്ങനെ അറിഞ്ഞു. അവൾ നിന്നെ വിളിച്ചിരുന്നോ?

പറഞ്ഞത് അബദ്ധമായി എന്ന് എനിക്ക് തോന്നി. പിന്നെ വിളിച്ചിരുന്നു എന്ന് സമ്മതിക്കേണ്ടതായി വന്നു.

സഫിയ : അപ്പൊ നിങ്ങൾ ഇത് കുറെ കാലം ആയി. തുടങ്ങിയിട്ട് അല്ലെ?
ഞാൻ : സത്യം ആയിട്ടും ഇല്ല ഇത്താ. ഫോണ്‍ വിളിക്കാറോക്കെ ഉണ്ട്. പക്ഷെ അന്ന് ആദ്യം ആണ്.
സഫിയ : ഓക്കേ. വിശ്വസിച്ചിരിക്കുന്നു. നീ നേരെ നോക്കി വണ്ടി ഓടിക്കാൻ നോക്ക്.
ഞാൻ : ഇത്ത പറഞ്ഞില്ല.
സഫിയ : എന്ത്?
ഞാൻ: എന്താ ആരോടും പറയാതിരുന്നത് എന്ന്.
സഫിയ : എന്താ ഞാൻ എല്ലാവരോടും പറയണമായിരുന്നോ?
ഞാൻ : അയ്യോ വേണ്ട.
സഫിയ : ഹം.. ഓക്കെ. ഞാനും ഒരു പെണ്ണ് അല്ലെ. ഭർത്താവ് അടുത്ത് ഇല്ലാത്തതിന്റെ വിഷമം എനിക്ക് നന്നായി അറിയാം.
ഞാൻ : ഹോ.. ഇപ്പോഴാണ് ശ്വാസം നേരെ വീണത്‌.
സഫിയ : അതെന്താ..
ഞാൻ : ഒന്നും ഇല്ല. ഇത്താക്ക് എതിർപ്പ് ഒന്നും ഇല്ല എന്ന് മനസ്സിലായി.
സഫിയ : അങ്ങനെ ആരു പറഞ്ഞു.
ഞാൻ : അതൊക്കെ എനിക്ക് ഇത്തയുടെ സംസാരത്തിൽ നിന്നും മനസ്സിലായി.
സഫിയ :