Chapter Title : എന്റെ ജീവിത യാത്ര [ഷീജ റാണി]

ഏറ്റവും അടുത്ത കമ്പനിക്കാരൻ ആരാണ് എന്ന് ചോതിച്ചാൽ അത്  പൊന്നപ്പൻ ആണ്.. ഞങ്ങളുട റബ്ബർ വെട്ട് കാരൻ. 55 വയസ് ഉണ്ട്. ചെറുപ്പം മുതൽ ഉള്ള എന്റെ ഒരു വിനോദം ആണ് റബ്ബർ ഷീറ്റ് ഉറ ഒഴിച്ച് അത് കട്ടി ആയിരിക്കുമ്പോൾ അതിൽ വിരൽ കൊണ്ട് പടം വരക്കുക. അതിൽ വിരൽ കുത്തി രസിക്കുക. എന്റെ വിരൽ പതിയാത്ത ഒരു റബ്ബർ ഷീറ്റ് പോലും എന്റെ വീട് വിട്ട് പോയിട്ടില്ല. അഞ്ചം വയസിൽ തുടങ്ങിയ ശീലം ആണ് എപ്പോ ഈ പ്രായത്തിലും.വീടിന്റെ പിറകിൽ തന്നെ ആണ് റബ്ബർ ഷീറ്റ് അടിക്കുന്ന മിഷന് റൂം. ഒരു റൂമിൽ ആണ് റബ്ബർ ഷീറ്റ് ഉറ ആക്കി വെക്കുന്നത്. അത്യാവശ്യം വലിയ റൂമാണ് എൺപതോളം ഷീറ്റ് ഉണ്ട്. മറ്റേ മുറിയിൽ മിഷന് അതിന്റ ഒരു സൈഡിൽ പുകപ്പുര ആണ്. അടിച്ച ഷീറ്റുകൾ രണ്ട് ദിവസം വെയിലത്തു ഇടും പിന്നെ നേരെ പുകപ്പുരയിൽ ഇട്ട് ഉണക്കും. റബ്ബർ ഉറയായി കഴിഞ്ഞാൽ ഒരു മണം ഉണ്ട് നല്ല മണം ആണ്. ഞാൻ പകൽ സമയം റബ്ബർ ഉറ ചെയ്യുന്ന റൂമിൽ ആണ് അവിടെ ഒരു കട്ടിലും ഫാനും ഉണ്ട്  (പഴയ ഒരു കട്ടിൽ കൊണ്ട് ഇട്ടിട്ടുണ്ട് അപ്പുപ്പൻ പണ്ട് ഇട്ടതാണ്. അതിൽ കിടന്നാണ് ഉച്ചക്ക് മയക്കം. അന്ന് വെട്ടുന്നത് അപ്പുപ്പൻ ആയിരുന്നു) പൊന്നപ്പൻ വീട്ടിലെ റബ്ബർവെട്ടും അത്യാവശ്യം പുറം പണിയും അയ്യാൾ തന്നെ ആയിരുന്നു. ഒരു ദിവസം ചേച്ചി എന്നോട് പറഞ്ഞു അവടെ  റൂമിലെ ഒരു ജനൽ ഉണ്ട്. വര്ഷങ്ങളായി തുറക്കാതെ കിടക്കുവായിരുന്നു. ജനൽ