Chapter Title : എന്റെ ജീവിതം ഒരു കടംകഥ 7 [Balu]

: ഓ അവസാനം കുംഭകരണൻ എഴുന്നേറ്റോ?

ഞാൻ : എന്താ പറ്റിയെ?

സോനാ : ഫുഡ് കഴിക്കാൻ നിർത്തിയതാ, മനുഷ്യൻ വിളിച്ചു വിളിച്ചു മടുത്തു.

ഞാൻ : ഓ സോറി.

സോനാ : എണീക്കു വല്ലതും കഴിക്കാം,

അങ്ങനെ ഞങൾ പുറത്തിറങ്ങി, എല്ലാവരും അവിടെ ഉള്ള ഒരു തട്ടുകടയിൽ ഫുഡ് കഴിക്കുന്നു. ഞങ്ങളും പോയി കൈ കഴുകി വന്നു. ഞാൻ പൊറോട്ടയും ചേച്ചി ദോശയും കൂടെ കാപ്പിയും ഓർഡർ ചെയ്തു. അങ്ങനെ ഞങൾ കഴിച്ചു തുടങ്ങി. ഇടക്ക് ചേച്ചിയുടെ കൈതട്ടി കാപ്പി  മേത്തോട്ടു മറിഞ്ഞു. ഇട്ടിരുന്ന ചുരിദാർ മുഴുവനും കാപ്പിയായി.

സോനാ : ദൈവമേ പെട്ടു. ഡ്രസ്സ് മുഴുവൻ കാപ്പിയായി.

ഞാൻ : അയ്യോ ഇനി എന്ത് ചെയ്യും. നമുക്ക് കഴുകാം അല്ലേൽ കറ ആകില്ലേ.

സോനാ : എങ്ങനാടാ? ഡ്രസ്സ് എങ്ങനെ എവിടെവച്ചു  മാറും? അകെ നനയില്ലെ?

ഞാൻ : അത് കുഴപ്പമില്ല, അല്ലേൽ നല്ല ഒരു ഡ്രസ്സ് വെറുതെ പോകില്ലേ. നമുക്ക് ബസിൽ വച്ചു മാറലോ....

സോനാ : പോടാ ചെറുക്കാ, നിങ്ങൾക്ക് പറ്റും ഞാൻ എങ്ങനാ...

ഞാൻ : ബസ് എടുത്താൽ ഉള്ളിലെ ലൈറ്റ് ഓഫ് ആകില്ലേ, നമ്മൾ പുറകിലുമാണ് ഇരിക്കുന്നത്, ആരും ശ്രദ്ധിക്കില്ല. പിന്നെന്നാ.

സോനാ : എന്നാലും...

ഞാൻ : ഒരു എന്നാലും ഇല്ല.

ഞങൾ പെട്ടന്നുതന്നെ കഴിച്ചു, എന്റെ നിർബന്ധം കാരണം ചേച്ചി പോയി കാപ്പി ഒക്കെ വെള്ളമൊഴിച്ചു കഴുകി, ഇപ്പോൾ ഡ്രസ്സ് കൂടുതൽ നനഞു.

സോനാ : എടാ വേണ്ടാരുന്നു ഇപ്പോൾ ആകെ നനഞു.

ഞാൻ : ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ ബേസിൽ വച്ച് മാറാം.

സോനാ : എനിക്ക് എന്തോ പോലെ.

ഞാൻ  : എന്നാൽ വേണ്ട വല്ല പനിയും പിടിച്ചാൽ എന്നെ ഒന്നും പറയരുത്.

സോനാ : നീ വാ, അപ്പോളത്തെ അവസ്ഥ പോലെ നോക്കാം.

ഞങൾ ഉള്ളിൽ കയറി സീറ്റിൽ ഇരുന്നു, പെട്ടന്നുതന്നെ ആളുകൾ എല്ലാം കയറിയതിനാൽ ബസ് മുന്പോട്ടു എടുത്തു. എ.സി ഓൺ ആക്കിയാൽ ചേച്ചിക്ക് നന്നായി തണുത്തു വിറക്കാൻ തുടങ്ങി.

ഞാൻ :