Chapter Title : എന്റെ കഥ ചേച്ചിയുടെയും [നാന്നൂറാൻ]

അടിക്കുന്നതൊക്കെ കാണാം എന്നാണ് അവന്റെ ന്യായം.

അതിരാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് ഏഴുമണിക്കുള്ള ബസിൽ സ്കൂളിലേക്ക് തിരിച്ചു. ചേച്ചിയുടെ അസാന്നിദ്ധ്യം എനിക്ക് നല്ലോണം മിസ് ആയതുപോലെ തോന്നി. നാളെ മുതൽ 8 മണിക്കുള്ള ബസ്സിൽ തന്നെ പോയാലോ

എന്നാൽ തന്റെ സാന്നിധ്യം ചേച്ചിക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടാക്കുന്നതെന്ന് ചേച്ചി തുറന്നു പറഞ്ഞ സ്ഥിതിക്ക് എനിക്ക് പ്രത്യേകിച്ചൊരു റോൾ ഒന്നുമില്ല. ചേച്ചി അടുത്തുണ്ടായിട്ടും മൈൻഡ് ഇല്ലാത്തതിനേക്കാൾ നല്ലത് ചേച്ചിയെ കാണാതിരിക്കുന്നതാണ്.

ആളുകൾ അവഗണിക്കും പക്ഷേ അതൊന്നും മൈൻഡ് ചെയ്യാതെ മുന്നോട്ടു പോകണം എന്ന ചേച്ചിയുടെ വാക്ക് ഞാൻ ശിരസവഹിച്ചുകൊണ്ട് ആശ്വാസം കൊണ്ടു.

അവിടെ എത്തുമ്പോഴേക്കും അരുൺ ബസ്റ്റാൻഡിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇവൻ വീട്ടിൽ ഒന്നും പോകാറില്ലേ

അങ്ങനെ ബസ്സ്റ്റാൻഡിൽ ഇരുന്നു വായിനോട്ടം തുടർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴാണ് ഞാൻ സ്ഥിരം വരുന്ന ബസ് വന്നത്

ഞാൻ നോക്കുമ്പോൾ കണ്ടു എന്ന് തന്നെ നോക്കുന്നചേച്ചിയുടെ രണ്ടു മിഴികൾ. പെട്ടെന്ന് ഞാൻ നോക്കുന്നത് കണ്ടതും ഒന്ന് ഞെട്ടിയതായി എനിക്ക് തോന്നി. ചെറിയൊരു വിഷമം ഉണ്ടോ ആ മുഖത്ത്. എന്നാൽ വീണ്ടും നോക്കുമ്പോൾ ഇതൊന്നും ഒരു പുത്തരിയെ അല്ല എന്ന രീതിയിൽ സാധാരണ ഭാവത്തിൽ നിൽക്കുന്നു. എന്റെ മുഖത്താണെങ്കിൽ നല്ല വിഷമം ഉണ്ടായിരുന്നു ചേച്ചിയെ നല്ലോണം മിസ്സ്‌ ആവുന്നത് പോലെ തോന്നി.

എന്റെ സ്കൂൾ കഴിഞ്ഞിട്ടുള്ള ഒരു കിലോമീറ്റർ അപ്പുറമാണ് ചേച്ചി പഠിപ്പിക്കുന്ന സ്കൂൾ.

ദിവസങ്ങൾ മെല്ലെ കടന്നുപോയി ഞാനാണെങ്കിൽ 7 മണിക്കുള്ള ബസ്സിൽ തന്നെ പോക്ക് തുടങ്ങി. ബസ്സ്റ്റാൻഡിൽ വച്ച് ബസ്സിനുള്ളിലെ ചേച്ചിയെ ഒരു നോക്ക് കാണും

ബസ് ഫാമിലിയിലെ ചിലർ നേരിട്ട് ചോദിച്ചെങ്കിലും ഞാൻ അവിടെ രാവിലെ ട്യൂഷന് ചേർന്നു എന്നൊരു കള്ളം പറഞ്ഞു.

ആദ്യമാദ്യം ചെറിയ ചെറിയ നോട്ടങ്ങൾ മാത്രമായിരുന്നു ചേച്ചിയുടെ ഭാഗത്ത് നിന്നും ഉണ്ടായിരുന്നതെങ്കിൽ പിന്നീട് ആ നോട്ടങ്ങളുടെ ദൈർഘ്യം കൂടുന്നതായി ഞാൻ മനസ്സിലാക്കി. ആദ്യമൊക്കെ മുഖത്ത് കാര്യമായ ഭാവ വ്യത്യാസങ്ങൾ കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കിലും ഇപ്പോൾ വിഷമത്തോടെയുള്ള ആ നോട്ടം എനിക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അത് കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് ഉള്ളിനുള്ളിൽ അറിയാതെ സന്തോഷം തോന്നി.

ഒരു ദിവസം ബസ്റ്റോപ്പിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ.

നാളെ മുതൽ ഈ ബസ്സിൽ വാടാ എന്ന് ആ