Chapter Title : എന്റെ ലക്ഷ്മി ടീച്ചർ [ഗന്ധർവ്വൻ]
ചോദിച്ചു അപ്പോൾ അതുൽ എന്റെ നേരെ കൈ ഓങ്ങി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.. " ഒരൊറ്റ വീക്ക് വച്ച് തന്നാലുണ്ടല്ലോ.. അവനൊന്നും അറിഞ്ഞൂടാ.. "
ശ്യാം :"നീ ഭാഗ്യവാൻ ആടാ.. ഇല്ലെങ്കി ഇതുപോലൊരു ആറ്റം ചരക്ക് നിന്നെ പഠിപ്പിക്കാൻ വരുമോ.. അതും ബയോളജി "
ഞാൻ അല്പം അഭിമാനത്തോടെ ചിരിച്ചു എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു " ഹാ.. ഇത്തിരി കടി ഒള്ള ഇനം ആയാ മതിയായിരുന്നു.. അതാകുമ്പോ പെട്ടന്ന് വളയും ".. അതുൽ : "ഉം.. കണ്ടാൽ തന്നെ വെള്ളം പോകും.. ഞാൻ ഇന്നലെ തന്നെ പോയി ഒരു വാണം വിട്ട് അളിയാ..അവള്ടെ ആ ആന കുണ്ടിയും.. ന്നാ പിടിച്ചോ എന്ന് നിൽക്കുന്ന മൊലയും.. ഹോ..അതൊക്കെ ഓർത്തു വിട്ടപ്പോ ഒരു ഗ്ലാസിനുള്ള പാല് പോയി "
ശ്യാം : നീ ഒന്നല്ലേ വിട്ടുള്ളൂ... ഞാൻ രണ്ടെണ്ണം വിട്ട്...ആ നോട്ടവും..ചിരീയും.. വീതി ഉള്ള ഇടുപ്പും..ന്റെ പൊന്നളിയാ.. സ്വർഗം അല്ലെ.. "
ഞാൻ:" ആ.. ഞാൻ ഇന്നലെ വിട്ടൊന്നും ഇല്ല.. സമയം ഉണ്ടല്ലോ.. ഒന്ന് വീണുകിട്ടിയാ മതി എന്റെ ദൈവമേ"...
അതുൽ : "നിന്റെ ടൈം തന്നെ മോനെ.. നീ പൊളിക്ക്.. നമ്മൾ ഉണ്ട് കൂടെ "
ശ്യാം : അതെ.. ഞങ്ങൾക്ക് ഈ മൈരത്തികളെയും കണ്ട് ഇരിക്കാനാ യോഗം "
ആ പറഞ്ഞത് ആ മൂന്നു മൈരത്തികളിൽ ഒരാളായ രേഷ്മ കേട്ടു.. അവൾ ഒന്ന് ഞങ്ങളെ പാളി നോക്കി
ഞാൻ : "അവൾ കേട്ടെന്നാ തോന്നണേ".
അതുൽ : "കേട്ടെങ്കി എന്താ.. ആ കുത്തിച്ചിയോട് പോകാൻ പറ...പര പൂറി"
ശ്യാം :
💬 Comments
View all comments