Chapter Title : എന്റെ മാത്രം 3 [ ne-na ]

പറഞ്ഞു നടന്നു."എന്റെ പിന്നാലെ ഇങ്ങനെ നടക്കാത്ത ആണല്ലോ നീ, ഇന്ന് എന്ത് പറ്റി?"
ചെറിയൊരു ജാള്യതയോടെ പല്ലവി പറഞ്ഞു.
"ഒന്നൂല്ല.."
"കിടന്ന് കൊഞ്ചാതെ കാര്യം പറ പെണ്ണെ."
പിന്നെ പല്ലവി മടിച്ച് നിന്നില്ല.
"നാളെ തൊട്ട് ഞാൻ നവീന്റെ കൂടെ ബൈക്കിൽ കോളേജിൽ പൊയ്ക്കോട്ടേ?"
ചെറു ചിരിയോടെ സുലജ ചോദിച്ചു.
"ഞാൻ പോകണ്ട എന്ന് പറഞ്ഞാലും നീ കരഞ്ഞ് വാശി പിടിച്ച് സമ്മതിപ്പിക്കും.. പിന്നെന്തിനാ ഇങ്ങനെ ഒരു ചോദ്യം."
"അങ്ങനെ ഒന്നും ഇല്ല. അമ്മ പോകണ്ട എന്ന് പറഞ്ഞാൽ ഞാൻ പോകില്ല."
"എന്നാൽ മോള് ബസിൽ തന്നെ പോയാൽ മതി."
അത് കേട്ട പല്ലവി ഒരു ചിണുങ്ങളോടെ വിളിച്ചു.
"അമ്മാ.."
അവളുടെ ചിണുങ്ങക്കം കണ്ട് സുലജ അറിയാതെ തന്നെ ചിരിച്ച് പോയി.
"നീ അവന്റെ കൂടെ തന്നെ പൊയ്ക്കോ.. പക്ഷെ നീ എപ്പോഴും അവന്റെ കൂടെ തന്നെ നടക്കുന്ന കണ്ട് ആരെങ്കിലും എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞ് ഉണ്ടാക്കുമോ എന്നാ എന്റെ പേടി."
പല്ലവിയുടെ മുഖത്ത് ഉണ്ടായിരുന്ന കുട്ടിത്തം പതുക്കെ മാറി.
"ആര് എന്ത് പറഞ്ഞാലും എനിക്ക് ഒന്നും ഇല്ല. നാട്ടുകാർ എന്ത് പറയും എന്ന് പേടിച്ച് അമ്മ അച്ഛനെ സഹിച്ച് എത്രനാൾ ജീവിച്ചു. എന്നിട്ട് നമ്മൾ കരഞ്ഞ് ജീവിച്ചത് തന്നെ ആയിരുന്നു മിച്ചം. അച്ഛൻ ഇവിടെ വിട്ടു പോയിട്ട് പോലും എനിക്ക് ആ ഭയം വിട്ടു മാറിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഞാൻ ഒന്ന് ചിരിക്കുന്നത് അമ്മ കണ്ടിട്ടുണ്ടായിരുന്നോ. ഞാൻ ഇന്നത്തെ പല്ലവി ആയത് നവീൻ വന്നതിന് ശേഷം ആണ്. ഇപ്പോൾ എനിക്ക് ഈ ലോകം എന്താന്ന് അറിയാം, ജീവിതം എന്താന്ന് അറിയാം,