Chapter Title : എന്റെ മാത്രം 3 [ ne-na ]

വിഷമിച്ച് ഇറങ്ങി പോയെ."
പല്ലവി എന്ത് പറയണം എന്നറിയാതെ ഒരു നിമിഷം പതറി.
"ഞങ്ങൾ ഒന്ന് പിണങ്ങി. ഞാൻ പെട്ടെന്നുള്ള ദേഷ്യത്തിൽ എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞു."
"കൊള്ളാം.. എന്നിട്ട് രണ്ടും വിഷമിച്ച് ഇരിക്കുന്നു.""ഞാൻ ഒന്ന് പോയി അവനോട് സംസാരിച്ചിട്ട് വരാം അമ്മ. അവൻ ആകെ വിഷമിച്ചിട്ടാ പോയെ."
"മ്മ്.. പോയി സംസാരിച്ച് പ്രശ്നം എല്ലാം തീർത്തിട്ട് വാ. പിണക്കങ്ങൾ നീണ്ടു പോയാൽ ചിലപ്പോൾ ഒരിക്കലും അത് ശരിയാക്കാൻ കഴിഞ്ഞെന്ന് വരില്ല."
പല്ലവി പെട്ടെന്ന് തന്നെ അജിതയുടെ വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു.
അവൾ ചെല്ലുമ്പോൾ നവീന്റെ റൂമിന്റെ വാതിൽ ചാരിയിട്ടെ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു.
അവനോടു എന്ത് സംസാരിച്ച് തുടങ്ങണം എന്ന് അവൾക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു. ഒരിക്കലും നവീനോട് ചോദിയ്ക്കാൻ പാടില്ലാത്ത ഒന്നാണ് ചോദിച്ചതെന്ന് മാത്രം അവൾക്ക് അറിയാം.
ഞാൻ നവീനെ എത്ര മാത്രം സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അവന് തന്നെ അറിയാം. അവൻ പറയുന്ന എന്തും മറിച്ചൊരു ചിന്ത ഇല്ലാതെ ഞാൻ ചെയ്തിരിക്കും. പക്ഷെ ആ ഒരു സ്വാതന്ത്രം അവൻ ഇതുവരെയും ദുർവിനയോഗം ചെയ്തിട്ടില്ല. എന്നിട്ടാണ് ഇപ്പോൾ വാക്കുകൾ കൊണ്ട് അവനെ വേദനിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്.
പല ചിന്തകൾ അവളുടെ മനസിലൂടെ കടന്ന് പൊയ്ക്കൊണ്ടേയിരുന്നു.
അവൾ ഡോർ തുറന്ന് അകത്തേക്ക് കയറി. നവീൻ കണ്ണുകൾ അടച്ച് ബെഡിൽ കിടക്കയാണ്. അവൾ റൂമിൽ കയറിയതൊന്നും അവൻ അറിഞ്ഞിട്ടില്ല.
അവൾ ബെഡിലേക്ക് ഇരുന്നപ്പോൾ ആണ് അനക്കം തട്ടി അവൻ കണ്ണുകൾ തുറന്നത്.
കണ്ണുകൾ തുറന്ന അവൻ പല്ലവിയെ കണ്ട് ഒന്ന് ഞെട്ടി. കുറച്ച് നേരം അങ്ങനെ തന്നെ കിടന്ന ശേഷം അവൻ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു. രണ്ടുപേർക്കും എന്ത് പറയണം എന്നറിയില്ലായിരുന്നു.
അവസാനം അവൻ തന്നെ