Chapter Title : എൻ്റെ മൺവീണയിൽ 21 [Dasan]

സ്ഥാപിക്കാനും എനിക്ക് താല്പര്യമില്ല.
സീത: അങ്ങനെയൊരു കണ്ടീഷനിൽ അവർ എത്തണമെങ്കിൽ എന്തെങ്കിലും തക്കതായ കാരണം കാണും. നമുക്കൊന്ന് പോയി നോക്കാം ചേട്ടാ. എന്നെയും കൊണ്ടുപോകുന്നതിൽ ചേട്ടന് വിരോധം വല്ലതുമുണ്ടോ.
ഞാൻ: അതെന്താ അങ്ങനെ ചോദിച്ചത്? ഇനിയിപ്പോൾ എവിടെയെങ്കിലും കൊണ്ടുപോകണമെങ്കിൽ ഞാൻ അല്ലേ ഉള്ളൂ.
സീത: ഇന്ന് ബുധൻ, ഈ വെള്ളിയാഴ്ച അല്ല അടുത്ത വെള്ളിയാഴ്ച ക്രിസ്മസ് അല്ലേ. ആ ദിവസങ്ങളിൽ അഞ്ചു ദിവസം എൻറെ കോളേജിന് മുടക്കം ആണ്. വ്യാഴാഴ്ച ഉച്ചയ്ക്ക് നമുക്ക് ഇവിടെ നിന്നും പുറപ്പെട്ടാൽ വൈകുന്നേരം ഏഴരയോടെ വീടെത്താൻ പറ്റില്ലേ.
ഞാൻ: എങ്ങനെ പോകും? ട്രെയിനിൽ ആണോ. ഞാൻ ഒരു വണ്ടി നോക്കി വച്ചിട്ടുണ്ട് അതൊന്നു പോയി നോക്കിയാൽ നല്ലതാണെങ്കിൽ ഈയാഴ്ച തന്നെ എടുക്കാമായിരുന്നു.
സീത: വണ്ടി ഉണ്ടായത് വിറ്റതല്ലേ, ഒരു ദേഷ്യത്തിന് കിണറ്റിൽ ചാടിയാൽ പല ദേഷ്യം കൊണ്ട് കരകയറാൻ പറ്റില്ലെന്ന് ഇപ്പോൾ പഠിച്ചില്ലേ. ട്രെയിൻ ആണെങ്കിൽ അങ്ങനെ എനിക്ക് ഒരു കുഴപ്പവുമില്ല.
ഞാൻ: ട്രെയിനിൻ്റെ കാര്യമാണ് വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റില്ല ലേറ്റ് ആയാൽ നമ്മൾ നടക്കേണ്ടി വരും. അഞ്ച് എട്ട് കിലോമീറ്റർ ഉണ്ട്. നോക്കട്ടെ വണ്ടി ആ വർക്ഷോപ്പ്കാരനേയും കൊണ്ട് പോയി നോക്കാം.
സീത: അപ്പോൾ നമുക്ക് പോകാം അല്ലേ, വീട്ടിൽ രാത്രി വരുമ്പോൾ അവതരിപ്പിക്കാം. എൻറെ ഫോൺ ചത്ത് ഇരിക്കുകയാണ്. ചേട്ടൻ്റെയും ഫോൺ പഴയതല്ലേ, നമുക്ക് പുതിയത് ഓരോന്ന് നോക്കിയാലോ?
ഞാൻ: എൻറെ ഫോൺ ചാർജ് ചെയ്യാത്ത വെച്ച് ബാറ്ററി പോയതാണ്, അത് മാറ്റി ഇടാം.
സീത: പിശുക്കൻ ആകല്ലേ. ഫോണിൻറെ പൈസ ഞാൻ കൊടുത്തോളാം. രണ്ടുപേർക്കും പുതിയ ഫോൺ.
ഞാൻ: