Chapter Title : എന്റെ മുതലാളിയുടെ ഭാര്യമാർ [Anaz]

ചുവന്നു കലങ്ങി കിടക്കുന്നു. മുഖത്താകെ അയാളുടെ ശുക്ലം പറ്റിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. ഞാൻ ഷവർ ഓൺ ചെയ്തു. ചൂടുള്ള വെള്ളത്തിൻ കീഴെ എത്ര നേരം നിന്നുവെന്നറിയില്ല. മുഖം എത്ര കഴുകിയിട്ടും എനിക്ക് തൃപ്തി ആയില്ല. ഡ്രസ്സ്‌ ധരിച്ചു നടക്കുമ്പോൾ മുടന്തുന്നു. താഴേക്കു വന്നപ്പോ നിൻ്റെ വല്ല്യ മുതലാളിച്ചിയുണ്ടല്ലോ, നിൻ്റെ കവക്കിടയിൽ നിന്നും ഊരിയില്ലെടി നടക്കാൻ എന്താ ഒരു വിഷമം ന്നാ ചോദിച്ചേ. എനിക്കന്നേരം അവരെ കൊല്ലാനാ തോന്നിയത്.”

ആ നശിച്ച ദിവസത്തിൻ്റെ ഓർമയിൽ അവളുടെ കണ്ണു നിറഞ്ഞു. “പോട്ടെ. എല്ലാം കഴിഞ്ഞു പോയില്ലേ. ഇനിയെന്തിനാ കരയണേ,” ഞാനാ കണ്ണുകൾ തുടച്ചു സ്നേഹപൂർവ്വം ചുംബിച്ചു. “പക്ഷെ ഈ മരുന്നിൻ്റെ കാര്യം പറഞ്ഞില്ലല്ലോ?”

“ഞാനന്ന് തീരുമാനിച്ചു ഇനി അയാൾ എൻ്റെ ശരീരത്തിൽ തൊടരുതെന്നു. എൻ്റെ ഒരു കൂട്ടുകാരിയെ വിളിച്ചു കുറെ ഗുളിക സംഘടിപ്പിച്ചു. നിൻ്റെ മുതലാളിക്കു അത്താഴം കഴിഞ്ഞാ ഒരു സ്പൂൺ ഈത്തപ്പഴ ലേഖ്യം കഴിക്കണം. ഗൾഫിൽ നിന്നും കൊണ്ട് വന്നു സ്റ്റോക്ക് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ഞാനതിൽ ഈ ഗുളിക പൊടിച്ചു മിക്സ്‌ ചെയ്തു വെച്ചു. കാൻസർ രോഗികൾക്ക് കീമോ കഴിഞ്ഞു വേദന സംഹാരിയായി കൊടുക്കുന്ന ഗുളികയാ. ഉള്ളിൽ ചെന്നാൽ 8 മണിക്കൂർ ബോധമില്ലാതെ കിടന്നോളും. അതിനു ശേഷം എല്ലാ ദിവസവും അയാൾ വന്നു കൂർക്കം വലിച്ചു കിടന്നുറങ്ങിക്കോളും. നാണക്കേട് കൊണ്ടാവണം അയാൾ ഇത് വരെ ബാക്കി രണ്ടു പേരുടെയും അടുത്ത് പോയിട്ടില്ല. മുറിയിൽ വന്നു കിടന്നുറങ്ങി എന്ന് ബോധ്യം വന്നിട്ടേ ഞാനാ മുറിയിൽ കയറു.”

“ബാക്കി രണ്ടു ബീവിമാർക്ക് നിന്നെ ഇഷ്ടമല്ലേ??” “ആദ്യം ഇഷ്ട്ടമല്ലായിരുന്നു. പക്ഷെ ഇപ്പൊ അവരും സത്യമെന്താണ് എന്നറിഞ്ഞതിൽ പിന്നെ വല്ല്യ സ്നേഹമാണ്.” “അവരോടും ഇങ്ങനെ തന്നെ ആയിരുന്നു. രണ്ടുപേരുടെയും കൂതി അയാൾ പൊളിച്ചു. പക്ഷെ പൂറിൽ ഒന്ന് തൊട്ടിട്ടു പോലുമില്ല.”

“അതെന്താ അങ്ങനെ??” ഞാൻ ഞ്ജിജ്ഞാസയോടെ ചോദിച്ചു. “അത് മരിച്ചു പോയ ആയിഷുമ്മയില്ലേ ആദ്യത്തെ ബീവി. അവർ മരിക്കുന്നതിന് തൊട്ടു മുൻപ് അയാളെ കൊണ്ട് സത്യം ചെയ്യിച്ചു. ഇനി ഒരു നിക്കാഹ് ചെയ്താൽ ആ പെണ്ണിൻ്റെ യോനിയിൽ വിരൽ കൊണ്ട് പോലും തൊടാൻ പാടില്ല എന്ന്.”

“എന്തിനു?” “അത് അയാൾ