ഹായ്.. ഈ പ്രണയത്തിന് കണ്ണില്ല മൂക്കില്ല എന്നൊക്കെ പറയുന്നത് വളരെ ശരിയാണല്ലേ...ആർക്കും ആരോടും തോന്നാവുന്ന ഒരു വികാരമാണ് പ്രണയം എന്ന് പറയുന്നത്.. ഞാൻ പ്രണയത്തെ പറ്റി ക്ലാസ്സെടുക്കാൻ വന്നതല്ല ട്ടോ... ഒരു കഥ പറയാൻ...കഥ എന്ന് പറയാൻ പറ്റില്ല..ഒരാളുടെ ജീവിതം..ചിലപ്പോൾ എല്ലാവർക്കും ഒന്നും ഈ കഥയെ ഉൾകൊള്ളാൻ പറ്റിക്കോളണം എന്നില്ല.. താല്പര്യം ഉള്ളവർക്കു വായിക്കാം..അല്ലാത്തവർക് തുറന്നു നോക്കാതെ പോകാം..ഇതൊരു ഗേ ഇൻസിസ്‌റ് പ്രണയ കഥ ആണ്.. ഇനി പറഞ്ഞില്ല അറിഞ്ഞില്ല എന്നൊന്നും ആരും പറയരുത്.. അപ്പോ നമുക്ക് കഥയിലേക് പോകാം... ബാംഗ്ലൂർ നിന്ന് എറണാകുളത്തേക്കുള്ള ട്രെയിൻ യാത്രയിൽ ആണ് ഞാൻ ആദ്യമായി അവനെ കാണുന്നത്‌. നമ്മുടെ കഥയിലെ നായകൻ മനു (നമുക്ക് ഇപ്പോ അവനെ അങ്ങനെ വിളിക്കാം,അല്ലേലും പേരിൽ ഓക്കേ എന്തിരിക്കുന്നു ) അവധികാലം ആയതിനാൽ ട്രെയിനിൽ എല്ലാം നല്ല തിരക്കാണ്.പോരാത്തതിന് നമ്മടെ അതിഥി തൊഴിലാളികളും.. അത് കൊണ്ട് തന്നെ റിസ്ക് എടുക്കാൻ വയ്യാത്തതുകൊണ്ട് നേരത്തെ തന്നെ ടിക്കറ്റ് റിസേർവ് ചെയ്തു.. വിചാരിച്ച പോലെ തന്നെ ട്രെയിൻ എല്ലാം ഫുൾ ആണ്.. സൂചി കുത്താൻ ഇടം ഇല്ലാണ്ടെ ആണ് വന്ന് നിന്നത്.. നേരത്തെ റിസേർവ് ചെയ്യാൻ തോന്നിയത് ഭാഗ്യം. പിന്നെ ഒന്നും നോക്കില്ല ട്രെയിനിനകത്തേക് ചാടി കേറി.. ഇനി ഏത് ഘുഥാവിലാണാവോ സീറ്റ്... അതും തപ്പി നടന്നപ്പോൾ ആണ് ഞാൻ അവനെ കണ്ടത്.ട്രയിനിലെ ഒരു സൈഡ് സീറ്റിൽ പുറത്തെ കാഴ്ചകൾ ഓക്കേ കണ്ട് ഇരിക്കുന്ന നമ്മുടെ കഥയിലെ നായകൻ. തട്ടത്തിൻ മറയത്തെ നിവിൻ പോളി പറയുംപോലെ.. ''ന്റെ...സാറേ....'' വല്ലാത്ത ഒരു ഫീൽ ആയിരുന്നു..ഈ ലവ് അറ്റ് ഫസ്റ്റ് സൈറ്റ് ന്നൊക്കെ പറയും പോലെ.. മനു -ശരിക്കും ഒരു വെണ്ണക്കൽ ശിൽപം എന്ന് വേണമെങ്കിൽ പറയാം..നന്നേ വെളുത്ത നിറം.ജിമ്മിൽ എല്ലാം പോയി സെറ്റ് ആക്കി വച്ച ശരീരം.കട്ടിയുള്ള തലമുടി അത് കാറ്റടിക്കുന്നതിന് അനുസരിച് മുഖത്തേക് വീണു കിടക്കുന്നു.ട്രിം ചെയ്തതാണോ എന്നറിയില്ല കുറ്റി മീശയും അവിടിവിടെയായി കൂട്ടിമുട്ടാൻ മടിച്ചു നിൽക്കുന്ന ചെറിയ കുറ്റി