Chapter Title : എന്റെ പാൽകുടങ്ങൾ [നാന്നൂരാൻ]

"നിങ്ങളുടെ ആ ചുവന്ന ഷാൾ "

അതുകേട്ടതും അവർ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു .
"ഇന്ന് നിങ്ങൾ ആ ചുവന്ന ഷാൾ ഇട്ടിട്ടാണ് വന്നതെങ്കിൽ ഞാൻ നിങ്ങൾ തലകറങ്ങി വന്നാൽ പോലും മൈൻഡ് ചെയ്യില്ലായിരുന്നു ".

അവർ ചിരിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു .

ഞാൻ തുടർന്നു "ഞാൻ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും നടന്നൊക്കെ നോക്കി എവിടുന്ന് ഒരിഞ്ചു പോലും എന്റർടൈൻമെൻറ് കിട്ടിയില്ല ." ഒന്നും നഷ്ടപ്പെടാനില്ലാത്തവന് പിന്നെ ഒന്നും പേടിക്കാനില്ലല്ലോ ആ ധൈര്യത്തിലാണ് ഞാൻ അത് പറഞ്ഞത്.

"ഞാൻ കണ്ടിരുന്നു നിന്റെ വെപ്രാളം . എനിക്ക് ആദ്യം പേടിയായിരുന്നു . നിന്റെ നോട്ടവും നടത്തവും ഒക്കെ കണ്ടിട്ട് , അതുകൊണ്ട് ഗേറ്റിനുള്ളിലായി ഞാനൊരു വടിയും കത്തിയും വെച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു ."

ഭഗവാനെ അപ്പൊ പോയി മുട്ടിയിരുന്നെങ്കിൽ പള്ളക് കത്തി കേറ്റുമായിരുന്നു . ഭാഗ്യം മുട്ടാത്തത് .
"എന്നിട്ട് ഇപ്പോൾ പേടിയില്ലേ "

എന്റെ കൂടെ നടക്കുന്നത് കൊണ്ട് ഞാൻ ചോദിച്ചു
"കണ്ണോണ്ടുള്ള ശല്യം മാത്രെ ഉള്ളു എന്ന് മെല്ലെ മനസ്സിലായി , പിന്നെ നീ ചവിട്ടി തുള്ളി
പോയ അന്ന് കുറെ ചിരിച്ചു . അപ്പൊ തോന്നി പേടിക്കേണ്ട ആവശ്യം ഇല്ലെന്നു ,പക്ഷെ ഞാൻ ഒരാഴ്ചയോളം ചിരിച്ചത് നിന്റെ കരച്ചിൽ കണ്ടിട്ടായിരുന്നു . ഐസ് ക്രീം ചോദിച്ചിട്ട് കിട്ടാത്ത കുട്ടിയുടെ ഫേസ് കട്ട് ആയിരുന്നു ."

അതും പറഞ്ഞു പൊട്ടി പൊട്ടി ചിരിച്ചു.
"ചിരിച്ചോ ചിരിച്ചോ , ഞാൻ അന്ന് ചങ്ക് തകർന്നാണ് പോയത് "

"ഇവിടെ ഇഷ്ടം പോലെ ആൾക്കാർ ഉണ്ടല്ലോ എല്ലാം കാണിച്ചു നടക്കുന്നവർ അത് കണ്ടാൽ പോരെ നിനക് , അതും വിട്ടു ഇങ്ങനെ വിഷമിക്കേണ്ട ആവശ്യം ഉണ്ടോ ."
"എന്നാലും നൈറ്റിയിൽ കാണുമ്പോൾ ഒരു പ്രേത്യേക സുഖമാണ് ."

അവർ അതിനൊന്നും പറഞ്ഞില്ല .
അപ്പോഴേക്കും വീടെത്തിയിരുന്നു.

"നീ ഇവിടെ നിൽക്ക് ഞാൻ വീട്ടിൽ പോയി ക്യാഷ് എടുത്തിട്ട് വരാം "
"അപ്പൊ എന്നെ വീട്ടിലേക്ക് ക്ഷണിക്കുന്നില്ലേ "

"ഇല്ല മോനെ നിന്നെ വീട്ടിൽ കേറ്റാൻ പറ്റൂല "
"ശോ അങ്ങനെ പറയല്ലെന്നു "

അതിനു അവർ ഇളിച്ചു കാണിച്ചു കൊണ്ട്