Chapter Title : എന്റെ പാൽകുടങ്ങൾ [നാന്നൂരാൻ]

. എന്നെ ദേഷ്യം പിടിപ്പിക്കാൻ തന്നെയാണ് അവർ അതിടുന്നതെന്നു എനിക്ക് തോന്നി .

ഇനി അവരോട് സംസാരിക്കാൻ പോയാൽ "ഇവിടെ ചുറ്റിപറ്റി നിക്കണ്ട മോൻ വിട്ടോ എന്ന് പറയും " അവർ ദേഷ്യത്തിലാണ് പറയുന്നതെങ്കിൽ ഒരു വാശിക് അവിടെ നിൽക്കാമായിരുന്നു . പക്ഷെ ഇത് ആക്കി ചിരിച്ചുകൊണ്ടാണ് പറയുന്നേ .

ഒന്നും പറയാൻ പറ്റില്ല. എന്തെങ്കിലും മിണ്ടിയാൽ കൗണ്ടർ വേറെ വരും . അതാണെങ്കിൽ ചെളിക്കുണ്ടിൽ നിന്ന് ചാണകക്കുണ്ടിലേക്ക് എന്ന പോലെ ആവും. ആള് പണ്ട് കോളേജ് രാഷ്ട്രീയത്തിൽ ഒക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നത. ധൈര്യം കുറച്ചു കൂടുതലാണ്.

പ്രത്യേകിച്ച് ഗുണങ്ങളില്ലാതെ ദിവസങ്ങൾ കടന്നു പോയി , പെട്ടന്ന് ഒരു ദിവസം ഇക്കാക്ക് മരുന്ന് വാങ്ങാൻ പിന്നെയും പോകേണ്ടി വന്നു , അതാണെങ്കിൽ രാവിലെ 9 മണിക്ക് . മരുന്ന് വാങ്ങിച്ചിട്ടു വരുന്ന വഴിയാണ് പ്രീത ചേച്ചിയുടെ ഗേറ്റ് തുറന്നു വേറൊരു ചേച്ചി പുറത്തേക്ക് വരുന്നത് കണ്ടത് .

കൂടെ തന്നെ പ്രീത ചേച്ചിയും ഉണ്ടെന്നു തോന്നുന്നു കാരണം അവരുടെ സംസാരം തീർന്നില്ലായിരുന്നു . ആ ചേച്ചി മെല്ലെ നടന്നു നീങ്ങിയപ്പോഴും നമ്മുടെ ചേച്ചി ഉള്ളിൽ കയറിയില്ല കാരണം ഗെയ്റ്റിന് പുറത്തായി ഇടതു കൈ മാത്രം പുറത്തു കാണാമായിരുന്നു. മറ്റേ ചേച്ചി പോയപ്പോൾ ഞാൻ ഓടിച്ചെന്നു , ഇപ്പോൾ എന്തായാലൂം ഷാൾ ഉണ്ടാവില്ല എന്തെങ്കിലും കണ്ടെങ്കിലോ .

ഗേറ്റ് അടയുന്നത് കണ്ട ഞാൻ വിളിച്ചു .

"ചേച്ചി "
അതുകേട്ടതും അവർ ഗേറ്റ് തുറന്നു പുറത്തേക് നോക്കി .
എന്നെക്കണ്ടതും
"ഓ കോഴി ആയിരുന്നോ "

ഞാൻ അത് കേട്ടെങ്കിലും കണ്ണുകൾ പോയത് നേരെ പാല്കുടങ്ങളിലേക്ക് ആയിരുന്നു . പച്ച നൈറ്റിയിൽ അവ കിടന്നു ആടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

എന്നാൽ അപ്പൊ തന്നെ ചേച്ചി ഗേറ്റിനു പിറകിൽ ഒളിച്ചു . തല മാത്രം പുറത്തിട്ടു എന്നിരുന്നാലും ഒരു മിന്നായം പോൽ ഞാൻ കണ്ടു . ആ പച്ച നൈറ്റിക്കുള്ളിൽ തുളുമ്പുന്ന പാൽകുടങ്ങൾ.

' "യോ നിന്നെ കൊണ്ട് " എന്നും പറഞ്ഞു തലയിൽ കൈ വെച്ചു.
ഞാനാണെങ്കിൽ വേൾഡ് കപ്പ് കിട്ടിയവനെ പോലെ മുഷ്ടി