Chapter Title : എന്റെ പാൽകുടങ്ങൾ [നാന്നൂരാൻ]

പൊട്ടി ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി .
"ഇനി എപ്പോഴെങ്കിലും ഇ പടച്ചട്ട അണിയാതെ പുറത്തു വരുമ്പോൾ എന്നെ ഒന്ന് വിളിക്കണെ എന്നും പറഞ്ഞു ഞാൻ ഒരു കടലാസ്സിൽ എഴുതിയ നമ്പർ കൊടുത്തു .
"ഹും , നടന്നത് തന്നെ "

അവർ നമ്പർ വാങ്ങി ചുരുട്ടി കൂട്ടി സൈഡിലോട്ട് എറിഞ്ഞു , അത് ഞാൻ പ്രതീക്ഷിച്ചതായിരുന്നു . ഇനി നിന്നിട്ടു കാര്യമില്ല എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഞാൻ മെല്ലെ അവിടെന്നു പോയി .

പിന്നെ കുറച്ചു ദിവസം ഇടവിട്ട് പോയി , ഒരു കാര്യം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല . ദൂരെ ഒളിച്ചിരുന്ന് വരെ നോക്കി . ആ ചുവന്ന ഷാൾ എപ്പോഴും ഉണ്ടാവും . എന്നെ ദേഷ്യം പിടിപ്പിക്കാൻ തന്നെയാണ് അവർ അതിടുന്നതെന്നു എനിക്ക് തോന്നി .

ഇനി അവരോട് സംസാരിക്കാൻ പോയാൽ "ഇവിടെ ചുറ്റിപറ്റി നിക്കണ്ട മോൻ വിട്ടോ എന്ന് പറയും " അവർ ദേഷ്യത്തിലാണ് പറയുന്നതെങ്കിൽ ഒരു വാശിക് അവിടെ നിൽക്കാമായിരുന്നു . പക്ഷെ ഇത് ആക്കി ചിരിച്ചുകൊണ്ടാണ് പറയുന്നേ .

ഒന്നും പറയാൻ പറ്റില്ല. എന്തെങ്കിലും മിണ്ടിയാൽ കൗണ്ടർ വേറെ വരും . അതാണെങ്കിൽ ചെളിക്കുണ്ടിൽ നിന്ന് ചാണകക്കുണ്ടിലേക്ക് എന്ന പോലെ ആവും. ആള് പണ്ട് കോളേജ് രാഷ്ട്രീയത്തിൽ ഒക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നത. ധൈര്യം കുറച്ചു കൂടുതലാണ്.

പ്രത്യേകിച്ച് ഗുണങ്ങളില്ലാതെ ദിവസങ്ങൾ കടന്നു പോയി , പെട്ടന്ന് ഒരു ദിവസം ഇക്കാക്ക് മരുന്ന് വാങ്ങാൻ പിന്നെയും പോകേണ്ടി വന്നു , അതാണെങ്കിൽ രാവിലെ 9 മണിക്ക് . മരുന്ന് വാങ്ങിച്ചിട്ടു വരുന്ന വഴിയാണ് പ്രീത ചേച്ചിയുടെ ഗേറ്റ് തുറന്നു