Chapter Title : എന്റെ പാൽകുടങ്ങൾ [നാന്നൂരാൻ]

സംഭവം മനസ്സിലായെന്നു തോന്നുന്നു ഇനി എന്നും ഷാൾ ഇടും. ഇനി പോയിട്ട് കാര്യമില്ല .....

നല്ല ഉറക്കത്തിലാണ് ഞാൻ, മുഖത്തു പഞ്ഞികേട്ട് പോലുള്ള എന്തോ ഇടിക്കുന്നുണ്ട്. ഞാൻ മെല്ലെ കണ്ണ് തുറന്നു നോക്കുമ്പോൾ കാണുന്നത് കടും നീല നൈറ്റിയിൽ നഖം വായിലിട്ടു കടിച്ചു കൊണ്ട് നാണത്തോടെ എന്നെ നോക്കുന്ന ചേച്ചിയെ ആണ് .

ആ നൈറ്റിയിൽ ആ രണ്ടു പാൽക്കുടങ്ങളും കിടന്നു ആടുന്നു....
'വേണോടാ '

'മ്' ഞാൻ മൂളി .
'എന്നാൽ നാളെ വാ'

'ഞാൻ വരാം '
അത് കേട്ടതും അവർ മെല്ലെ നടന്നു നീങ്ങി

ഞാൻ മെല്ലെ ഉണർന്നു .

മൈര് മനുഷ്യനെ കൊതിപ്പിക്കാനായി ഓരോരോ സ്വപനങ്ങൾ ഞാൻ എന്നെ തന്നെ ശപിച്ചു . ഇനി ഇപ്പൊ എന്താ ചെയ്യാ
ഇന്ന് പോണോ

പോയിട്ട് കാര്യം കാര്യം ഉണ്ടോ.

സ്വപ്നത്തിൽ വന്നു വിളിച്ചതല്ലേ എന്തോ ഒരു ചാൻസ് ഉണ്ടെന്നു ഒരു തോന്നൽ. പോയി നോക്കാം .

ഹോട്ടലിൽ നിന്ന് ഫുഡ് കഴിച്ചു ചായയുമായി ഞാൻ കാത്തിരുന്നു . ചെറിയൊരു പ്രതീക്ഷ ഉണ്ടായിരുന്നു. ചിലപ്പോ ദൈവം എന്തെങ്കിലും സൂചന തന്നതാണെങ്കിലൊ.
എന്നാൽ എല്ലാം ഒരു മിനുറ്റിൽ തന്നെ തകിടം മറിഞ്ഞു . പഴയ പോലെ തന്നെ മൊത്തം പൊതച്ചിട്ട് ആണ് അവർ പുറത്തേക് വന്നത് .

വരുമ്പോൾ അവർ എന്നെ നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു അതുകൂടാതെ കാറ്റത് പറന്നു പോവാതിരിക്കാൻ അവർ ആ ഷാളിന്റെ താഴെ പിടിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു . അതുകൂടി കണ്ടപ്പോൾ എനിക്കാകെ ദേഷ്യം വന്നു .

ഞാൻ ആ ഷാലിനെ നോക്കി ദേഷ്യത്തോടെ വലതുകാൽ ആഞ്ഞൊന്നു ചവിട്ടി ഭൂമി കുലുക്കം ഉണ്ടാക്കി തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ നടന്നു . പിന്നെ ആ ആഴ്ച അങ്ങോട്ട് പോയതേ ഇല്ല .

ഞായറാഴ്ച രാത്രി അവർ വീണ്ടും സ്വപനത്തിൽ വന്നു വിളിച്ചു . അതും വെളുപ്പാൻ കാലത്തു ചിലപ്പോ എന്നെ കാണാത്തത് കൊണ്ട് എന്നെ മിസ് ആവുന്നുണ്ടെങ്കിലോ
നാളെ ലാസ്‌റ് നാളെയും കൂടി കണ്ടില്ലെങ്കിൽ ഇനി ഒരിക്കലും അങ്ങോട്ടില്ല .

അങ്ങനെ വീണ്ടും അവസാന പ്രതീക്ഷയോടെ ഞാൻ തിങ്കളാഴ്ച കാത്തിരുന്നു .