Chapter Title : എൻറെ പ്രണയമേ 4 [ചുരുൾ]

തേങ്ങുവാൻ തുടങ്ങി. ഞാൻ വെറുതെ തമാശയ്ക്ക് ചെയ്തതല്ലേ.. അതിനെന്റെ രാഖി കുട്ടി ഇങ്ങനെ കൊച്ചുകുട്ടികളെ പോലെ കരഞ്ഞാലോ..... അമ്മയുടെ തലയിൽ തലോടിക്കൊണ്ട് ഞാൻ ചോദിച്ചു. എനിക്കും സങ്കടമായി.. മൈര്.. അവനെ ആശുപത്രിയിൽ പോയി ഇടിച്ചാലോ.. വേണ്ട അവിടെ പോയി ഇടിച്ചാൽ അവരൊക്കെ കാണും.. പിന്നെ അവിടുത്തെ മോർച്ചറിയിൽ തന്നെ എന്നെ സൂക്ഷിക്കേണ്ടിവരും. അമ്മ കരച്ചിൽ തുടരുകയാണ്.. എൻറെ കണ്ണ് ചെറുതായി നീറി തുടങ്ങി. എനിക്കും സങ്കടം വന്നൂട്ടോ.. ഞാനും കരയും...... ഞാൻ കൊച്ചുകുട്ടികളെ പോലെ പറഞ്ഞു. അമ്മ മുഖമുയർത്തി എന്നെ നോക്കി.. ഐശ്വര്യമുള്ള എൻറെ അമ്മയുടെ മുഖം കരഞ്ഞു വീർത്തിരിക്കുന്നത് കണ്ടതും എൻറെ നെഞ്ചൊന്നു കൊളുത്തി പിടിച്ചു. എൻറെ കണ്ണൻ കരയല്ലേ ട്ടോ.. സഹിക്കാൻ പറ്റില്ല അമ്മയ്ക്ക്..... പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അമ്മ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു... ദയനീയമായ ഒരു പുഞ്ചിരി.. കളി കാര്യമായത് ഓർത്തതും എനിക്ക് എന്നോട് തന്നെ ദേഷ്യം തോന്നി. സോറി അമ്മേ...... വേറെ എന്തു പറയണം എന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു. അമ്മ പെട്ടെന്ന് മുകളിലേക്ക് ഒന്നുകൂടി വലിഞ്ഞു കയറി എൻറെ മുഖത്ത് ചുംബനങ്ങൾ കൊണ്ടു മൂടുവാൻ തുടങ്ങി. ഞാൻ അമ്മയെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു എന്നിലേക്ക് അമർത്തി. പെട്ടെന്ന് അമ്മ എന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒന്ന് അമർത്തി മുത്തി... വെളിയിൽ അപ്രതീക്ഷിതമായി ഒരു ഇടിയും വെട്ടി... കരിയിലുകളെയും മരത്തിൻറെ ചില്ലകളെയും ശബ്ദം മുഖരിതമാക്കിക്കൊണ്ട് ഒരു കാറ്റ് ആഞ്ഞുവീശി തൊട്ടു പുറകെ ഒരു മഴയും. എൻറെ മുഖത്തുനിന്നും മുഖം പിൻവലിച്ചു കൊണ്ട് കുസൃതി ഒളിപ്പിച്ച കണ്ണുകളുമായി അമ്മ എൻറെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. ഞാൻ ഉമിനീര് ഇറക്കി കൊണ്ട് അമ്മയുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് തിരികെയും. അവിടെ എന്നോട് ഒരായിരം കഥകൾ പറയുവാനുള്ള ഭാവം പോലെ. ആ നിമിഷം എൻറെ ഉള്ളിൽ ചേച്ചിയെ നോക്കുമ്പോഴുള്ള ഭാവം എന്നിൽ നിറയുന്നത് ഒരു ഭീതിയോടെ ഞാൻ അറിഞ്ഞു.... അമ്മയുടെ കണ്ണുകളിൽ ആ നിമിഷം കണ്ടത് ചേച്ചി എന്നെ നോക്കുമ്പോഴുള്ള ഭാവമല്ലേ എന്ന് ഞാൻ സംശയിച്ചു. മഴയുടെ ചാറ് നിറഞ്ഞ ഒരു കാറ്റ് ജാലകം വഴി ഞങ്ങളിലേക്ക് ആഞ്ഞുവീശി... അമ്മയുടെ കണ്ണുകളിലെ കുസൃതി മായുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു. പെട്ടെന്ന് വെള്ളി വെളിച്ചം നിറച്ചുകൊണ്ട്