Chapter Title : എൻറെ പ്രണയമേ 7 [ചുരുൾ]
എനിക്ക്.
നോക്കി നിക്കാതെ വേഗം ചെല്ല് കണ്ണേട്ടാ....... പെട്ടെന്ന് ആകുലതയും വേദനയും നിറഞ്ഞ മുഖത്തോടെയും സ്വരത്തോടെയും അവൾ എന്നെ ഓർമിപ്പിച്ചതും ഞാനൊന്നു അവളുടെ കവിളിൽ അരുമയായി തഴുകിയതിനു ശേഷം പടികൾ ഓടി കയറി മുറ്റത്തേക്ക് പാഞ്ഞു.
എൻറെ അല്ലി.. എൻറെ ആദ്യ പ്രണയം.. അവളെ പ്രണയിച്ചതും സ്നേഹിച്ചതും പോലെ ആരെയും പ്രണയിച്ചിട്ടുമില്ല സ്നേഹിച്ചിട്ടും ഇല്ല.. ഇനി അതിനു കഴിയും എന്നും തോന്നുന്നില്ല.. എൻറെ നെഞ്ച് പടാ പടാന്ന് ഇടിക്കുന്നത് എനിക്ക് കേൾക്കാമായിരുന്നു.. ഏത് പഞ്ചവരാതി പട്ടി തായോളിയാണ് ഇത്രയും വലിയ പറമ്പ് വീട്ടിൽ ഉണ്ടാക്കിയിട്ടിരിക്കുന്നത് എന്ന് ഞാൻ ചിന്തിച്ചു പോയി ഓടിയിട്ടും ഓടിയിട്ടും മയിര് എത്തുന്നില്ലല്ലോ.
പറമ്പിൽ നിന്നും മുറ്റത്തെ കെട്ടി തിരിച്ചുള്ള തിട്ട് ചാടി കടന്ന് എൻറെ കാലുകൾ വീടിൻറെ മുൻവശത്ത് പതിച്ചതും ഞാൻ ചുറ്റും നോക്കി.. അവളുടെ പൊടി പോലുമില്ല... ഭഗവാനെ അവൾ ഇനി വല്ല റോക്കറ്റിലും കയറി ആണോ പോയത്.. വലിഞ്ഞു മുറുകുന്ന ഹൃദയവുമായി ഞാൻ മുന്നോട്ടേക്ക് നടന്നതും ഒരു ഹോംൺ ശബ്ദം കേട്ട് ഞാൻ പോലും അറിയാതെ എൻറെ ഹൃദയവും കാലുകളും ഒരു നിമിഷം നിശ്ചലമായി പോയി.
എങ്ങനെ സാധിക്കുന്നു എന്നറിയില്ല.. ഏതോ പഴയ ഹോളിവുഡ് സിനിമയിലെ ക്രൂരനായ വില്ലൻ കാറിൽ സ്ലോമോഷനിൽ വരുന്നതുപോലെ ആ കറുത്ത അംബാസിഡർ കാർ പോർച്ച് ലക്ഷ്യമാക്കി ഒഴുകിവരികയാണ്.
തിരിഞ്ഞോടിയാലോ.. ഞാൻ ഒരു നിമിഷം ചിന്തിച്ചു നിന്നു.. തന്ത കിഴവനെ പേടിക്കാൻ ഇനിയും സമയമുണ്ട്.. പക്ഷേ അല്ലി.. അവളോടുള്ള പ്രണയത്തേക്കാൾ വലുതല്ല തന്ത കിഴങ്ങ് നോടുള്ള പേടി.. ഒറ്റ നിമിഷം കൊണ്ടു തന്നെ തുലനം ചെയ്ത് ഉത്തരം കിട്ടിയ ഞാൻ അകത്തേക്ക് ഒറ്റ ഓട്ടം.
ചേച്ചി എവിടെ അമ്മേ..... കാറിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടിട്ടാവണം ഒട്ടും പ്രസന്നതയില്ലാതെ ഹാളി സോഫയിൽ നിന്നും എഴുന്നേൽക്കുവാൻ തുടങ്ങിയ അമ്മയുടെ മുന്നിൽ ചെന്ന് കിതച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ ചോദിച്ചു.
അവൾ അങ്ങ് അമ്പലത്തിലേക്ക് ആണെന്നും പറഞ്ഞിറങ്ങിയല്ലോ കണ്ണാ.. എന്തുപറ്റി....... എന്നെ ആകമാനം ഒന്ന് ഉഴിഞ്ഞു നോക്കിക്കൊണ്ട് ഒരു സംശയത്തോടെ അമ്മ ചോദിച്ചു.
ഒന്നൂല്ല അമ്മേ.. കിഴങ്ങൻ തന്ത എഴുന്നള്ളിയിട്ടുണ്ട്.. സാമാനവും പൊക്കി വരികയാണെങ്കിൽ അതങ്ങ്
💬 Comments
View all comments