Chapter Title : എൻറെ പ്രണയമേ 7 [ചുരുൾ]

കണ്ടിച്ചു കളഞ്ഞേരെ...... എൻറെ പറച്ചിൽ കേട്ട് കണ്ണുമിഴിച്ച് വായും പൊളിച്ച് എന്നെ നോക്കിയ അമ്മയെ ഒന്ന് നോക്കിക്കൊണ്ട് ഞാൻ എൻറെ മുറിയിലേക്ക് ഓടി.

അമ്മയുടെ ചോദ്യത്തെ വഴിതിരിച്ചുവിട്ട ആശ്വാസത്തിൽ കയ്യിൽ കിട്ടിയ ജീൻസും ഒരു ഷർട്ടും വലിച്ചു കയറ്റി ഫോണും ഒരു ധൈര്യത്തിന് സിഗരറ്റിന്റെ പാക്കറ്റും ലൈറ്ററും കൂടി പോക്കറ്റിൽ കുത്തിതിരിഖി ഞാൻ ഹാളിനു മുകളിൽ കോണിപ്പടിച്ചു വശത്തുള്ള ഹാൻഡ് റെയിലിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് ഒന്ന് താഴേക്ക് നോക്കി.
തന്ത മൈരൻ അവിടെങ്ങും കാണാഞ്ഞതും കിട്ടിയ ഗ്യാപ്പിൽ ഞാൻ വെളിയിലേക്ക് ഓടി.

കലിഷിതമായ മനസ്സുമായി ഞാൻ അമ്പലത്തിലൂടെ തെണ്ടി തിരിഞ്ഞു നടന്നു... അല്ലിയുടെ പൂട പോലും അവിടെ ഒന്നുമില്ല.. എനിക്ക് ആകെ വിമ്മിഷ്ടം തോന്നി.. എന്നെയും കുഞ്ഞിയെയും അങ്ങനെ കണ്ടപ്പോൾ അവളുടെ മുഖത്ത് വിരിഞ്ഞ ആ ഭാവം.. അതെന്നെ ഭയപ്പെടുത്തുവാൻ തുടങ്ങി.. ആകെ വിയർത്ത ഞാൻ നേരെ അമ്പലത്തിലെ ശാന്തിയുടെ മുന്നിൽ ചെന്ന് നിന്നു.

ആരിത് കാശി കുഞ്ഞോ.. സുഖല്ലേ കുട്ടിയെ നിനക്ക്...... ശാന്തി എന്നെ നോക്കി ചോദിച്ചു... സുഖവിവരം തിരക്കാൻ ഞാൻ നിൻ്റെ പെണ്ണുമ്പിള്ള എൻറെ കുണ്ണ വായിൽ എടുക്കാറുണ്ടോ മൈരേ എന്ന് എനിക്ക് ചോദിക്കണമെന്നുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും അയാളുടെ കുടവയർ കണ്ടപ്പോൾ അങ്ങനെ ചോദിച്ചാൽ ചിലപ്പോൾ അയാൾക്ക് ഫീൽ ആയാലോ എന്ന് കരുതി ഞാൻ വെറുതെ ഒന്ന് തൊലിച്ചു കൊടുത്തുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

എൻറെ ചേച്ചിയെ കണ്ടിരുന്നു...... ഞാൻ പ്രതീക്ഷയോടെ തടിച്ചു കൊഴുത്ത് വീപ്പ കുറ്റി പോലിരിക്കുന്ന ശാന്തിയെ നോക്കി.

ഇല്ലല്ലോ കുട്ടിയെ.. അല്ലികുഞ്ഞ് ഇന്നിങ്ങോട്ട് വന്നിട്ടില്ലട്ടോ...... അയാൾ എന്നെ നോക്കി പറഞ്ഞു.

ഞാൻ നിരാശയോടെ അയാളെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു എന്ന് വരുത്തി അമ്പലത്തിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി... എന്നിലെ സമ്മർദ്ദം കൂടി വന്നു... ഇനി അവളെങ്ങാനും വല്ല കയ്യബദ്ധവും കാണിച്ചാലോ എന്ന ചിന്ത എന്നിൽ ശക്തമായി... അതോടൊപ്പം സ്വാഭാവികമായിട്ടും എന്നെ ഊമ്പിക്കാൻ വേണ്ടി മാത്രം ആകാശം അങ്ങ് ഇരുണ്ടു മൂടി ഇടിയും തൊട്ടുപിറകെ ഒരു പൂറ്റിലെ മഴയും തുടങ്ങി.

കോരിച്ചൊഴിയുന്ന മഴയുടെ തണുപ്പിന് എൻറെ ഉള്ളത്തെ തണുപ്പിക്കാനുള്ള ശക്തി ഉണ്ടായിരുന്നില്ല... ഞാൻ അമ്പലത്തിനു വശത്തുള്ള പെട്ടിക്കടയിലേക്ക് ഓടിക്കയറി.. പോക്കറ്റിൽ