Chapter Title : എൻറെ പ്രണയമേ 9 [ചുരുൾ]

അല്പനേരം മാറിമാറി നോക്കിയ ശേഷം ഞാൻ രുദ്രന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു.
കാര്യം അവനോട് ഈ പാതകം ചെയ്തത് ഞാനാണെങ്കിലും അവൻറെ തന്തയല്ലേ ചത്തുമലച്ച് കിടക്കുന്നത് ഒന്ന് ആശ്വസിപ്പിച്ചേക്കാം.

മുഖത്ത് സങ്കടം വാരി വിതറി.. വീൽചെയറിൽ കയ്യിൽ പ്ലാസ്റ്റർ ഇട്ട് ചിതയിലേക്ക് നോക്കിയിരിക്കുന്ന രുദ്രന്റെ തോളിൽ ഞാൻ കൈവച്ചു.
അവൻ എന്നെ മുഖം ചരിച്ചു നോക്കി... നിൻറെ തന്തയല്ലേടാ മൈരേ ചത്ത് കിടക്കുന്നത് ഒന്ന് കരിഞ്ഞു കൂടെ നിനക്ക് എന്നെനിക്ക് ചോദിക്കണമെന്നുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും.

രുദ്രേട്ടാ..... ലാലേട്ടൻ തോറ്റുപോകുന്ന അഭിനയമികവോടെ ശബ്ദം ഒക്കെ ചെറുതായി ഇടറി ഞാൻ വിളിച്ചു.

ആ.. കണ്ണാ....... തോളിലിരുന്ന എൻറെ കൈയുടെ മീതെ കാട്ടവരാതി പുണ്ടച്ചി മോൻ കൈവച്ചുകൊണ്ട് എന്നെ നോക്കി വിളിച്ചു.
വീൽചെയറോടുകൂടി ഇവനെയും തള്ളി ചിതയിലേക്ക് അങ്ങ് ഇട്ടാലോ... എന്നെ കാണിക്കാൻ വേണ്ടി അവൻറെ ഒരു സങ്കടം.

ചെറിയച്ഛനെ സേവ് ചെയ്യാൻ പറ്റിയില്ല രുദ്രേട്ടാ..... ഓസ്കാർ നോമിനേഷൻ വേണ്ടിയുള്ള എൻറെ മാസ്മരിക പ്രകടനം പുറത്തെടുത്തുകൊണ്ട് വീണ്ടും ഇടർച്ചയുള്ള ശബ്ദത്തോടെ ഞാൻ പറഞ്ഞു.

അതിന് മൈരൻ എന്നെ അൽപനേരം എന്തോ പോലെ ഒന്ന് നോക്കി.. പിന്നെ ആ ചത്തുമലച്ചു കിടക്കുന്ന ലോക പാഴിനെ സേവ് ചെയ്യൽ അല്ലായിരുന്നോ എൻറെ പണി.. മനസ്സിൽ പുച്ഛിച്ചുകൊണ്ട് അത് മുഖത്ത് കാണിക്കാതെ ഞാൻ അനുഭാവപൂർവ്വം രുദ്രനെ നോക്കി.

സാരമില്ലടാ.. നിനക്കെങ്ങനെ ഉണ്ട്..... അപ്രതീക്ഷിതമായി എൻറെ സുഖവിവരം അവൻ തിരക്കിയതും ഞാനൊന്നു അവനെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി.. തലയിൽ തേങ്ങാവീണ് ആളുകളൊക്കെ നന്നായി എന്ന് കേട്ടിട്ടില്ലേ അതുപോലെ വല്ലതും ഇവനു സംഭവിച്ചോ എന്നായിരുന്നു എന്റെ സംശയം.

ഞാൻ അവനെ നോക്കി വെറുതെ തലയാട്ടി.. എന്നാലും തന്ത ചത്തത് സാരമില്ലെന്ന് എന്നോട് തുറന്നു പറഞ്ഞ അവൻറെ ആത്മാർത്ഥതയെ മനസ്സിൽ അഭിനന്ദിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ അവിടെ നിന്നും മടങ്ങി.

🌹🌹🌹

ഞാൻ പൂച്ച ഉണക്കമീനിനെ നിരീക്ഷിക്കും പോലെ നിരീക്ഷിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു... അല്പം ദൂരെയായി ഉയർന്നു കത്തുന്ന ചിത ഇടയ്ക്ക് ഞാനൊന്നു നോക്കി.. ഒരു നെടുവീർപ്പോടെ നോക്കിയതും കണ്ടു മുറ്റത്തിന് വശത്തുകൂടി മരണവീട് ആയതുകൊണ്ടായിരിക്കാം മാന്യമായി നടന്നുവരുന്ന കുഞ്ഞു... അവൾ അടുത്തെത്തിയതും അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ച് ഒറ്റ വലി.

അവൾ കാറാതിരിക്കാൻ